Peter R. de Vries en Tahmina Akefi Beeld BelgaImage en Geert Van de Velde
Peter R. de Vries en Tahmina AkefiBeeld BelgaImage en Geert Van de Velde

Na de moord

Tahmina Akefi, de geheime liefde van Peter R. de Vries: ‘Toen hij in coma lag, liet ik hem ons liedje horen. Er rolden twee tranen uit zijn ooghoek’

‘We wilden het eigenlijk samen schrijven,’ zegt Tahmina Akefi (39) over ‘Mijn grote liefde’, haar boek over de liefde tussen Peter R. de Vries en haar. Maar verder dan twee hoofdstukken raakte De Vries niet. Op 6 juli 2021 werd hij op straat neergeschoten, negen dagen later overleed Nederlands bekendste misdaadverslaggever. ‘De daders schreven triomfantelijke berichtjes naar elkaar: ‘Dwars door die hoofd’ en ‘Alles spoot. Die bloed. Iedereen gillen.’ Wie zulke taal gebruikt, verdient geen greintje genade.’

Ayfer Erkul

Toen Tahmina Akefi (39) begin dit jaar bekendmaakte dat zij de laatste jaren lief en leed had gedeeld met Peter R. de Vries, sloeg dat in als een bom in Nederland. Behalve enkele vrienden en familieleden was niemand op de hoogte van hun relatie. ‘Is ze wel echt zijn verloofde geweest?’ watertandde de roddelpers. Ze waren toch nooit samen op een event gefotografeerd? Was ze niet gewoon een opportuniste die snelle faam zocht? Akefi haalt haar schouders op. ‘Wat anderen van onze relatie maken, is niet belangrijk. Ik weet wat ik met Peter had. Iemand uit onze dichte kring vroeg of het wel verstandig was om het boek uit te brengen, omdat de kritiek weleens hard zou kunnen zijn. Maar ik wilde mij de mond niet laten snoeren. Dat heb ik van Peter geleerd.’

LEES OOK:

De moord op Peter R. de Vries in de Whatsappgroep van de verdachten: ‘Hahaha, dwars door die kk hoofd en lichaam. Hij is dood’

Kelly, dochter van Peter R. de Vries: ‘Ik kan de schoenen van mijn vader niet vullen, ik kan alleen mezelf zijn.’

HUMO Toen Peter stierf, moest je hem delen in de dood. Heel Nederland rouwde om hem.

TAHMINA AKEFI «Ergens was dat ook wel een steun. Het was mooi om te zien hoe geliefd hij was. Maar voor mij was het ook een eenzame periode, omdat maar weinig mensen op de hoogte waren van onze relatie. Op het werk waren mijn collega’s voortdurend bezig over de moord, en hoe erg het was voor de nabestaanden. Op die momenten stortte ik in. Jullie zouden eens moeten weten, dacht ik.»

HUMO De dag van de aanslag wilden jullie eigenlijk een belangrijke stap zetten: jullie wilden gaan samenwonen.

AKEFI «We waren al een tijdje op zoek naar een woning en wilden die avond een appartement bezichtigen. Peter had het die ochtend al gezien en was heel enthousiast. Hij moest nog even naar het programma ‘RTL Boulevard’ voor opnames, maar tegen kwart over acht kon hij er zijn, zei hij. Iets voor acht uur, ik was al bijna ter plaatse, belde Royce, de zoon van Peter. Of zijn vader bij mij was, vroeg hij. Ik zei dat hij onderweg was. Er viel een stilte. ‘Ik heb gehoord dat mijn vader is neergeschoten, Tahmina’, zei hij. Ik geloofde hem eerst niet en belde naar Peter, maar die nam niet op. Ik stuurde hem enkele berichtjes, maar ook die bleven onbeantwoord. Toen wist ik dat er iets verkeerd zat. Normaal reageerde hij meteen op mijn telefoontjes.

»Ik belde zijn vrienden, de politie, zijn collega’s. Iedereen vertelde mij iets anders. Peter was op weg naar het ziekenhuis, hoorde ik. Hij was al overleden, zei de ene. Hij was aan de beterhand, zei de andere. Ik wist niet wie ik moest geloven. Toen ik in het ziekenhuis aankwam, moest ik nog drie kwartier wachten voor ik bij hem binnen mocht. Hij lag in coma, maar hij leefde nog. De volgende dagen was ik bijna iedere minuut in het ziekenhuis, aan Peters zijde. Ik liet hem ingesproken berichten horen van zijn vrienden en van mijn nichtje van 4. Zij en Peter waren dol op elkaar. In het bericht zegt ze: ‘Peter is lief, Peter is héél lief’.»

HUMO Is hij nog bij bewustzijn geweest?

AKEFI «Toen ik een keer zijn hand vastpakte, kneep hij erin. En toen ik hem ons liedje liet horen, ‘The First Time Ever I Saw Your Face’, vloeiden er twee tranen uit zijn ooghoek. Ik dacht toen nog: dit komt goed.

»Maar op 14 juli zeiden de artsen dat zijn toestand achteruitging. Ik vroeg aan de verpleger of ik naast hem mocht liggen: ik wilde zijn hart horen kloppen, voelen dat hij nog leefde. Maar de verpleger twijfelde. Ik wilde niet lastig doen, en ben die avond naar huis gereden. Maar ik kon niet slapen en keerde terug naar het ziekenhuis. Gelukkig begreep de nachtverpleegster me. ‘Ik maak even plaats, dan kun je erbij,’ zei ze. Ik denk dat zij toen al wist dat hij op sterven lag. Ik ben tegen hem aan gaan liggen en ben in slaap gevallen. Ik was helemaal uitgeput door het verdriet en de angst. Pas tegen de ochtend werd ik wakker. Die dag is hij overleden.»

HUMO De daders van de schietpartij werden snel opgepakt. In juni van dit jaar begon de rechtszaak. Wie zijn ze?

AKEFI «Delano G. en Kamil E. zijn twee huurmoordenaars, vervangbare pionnetjes. Als zij het niet hadden gedaan, waren er vast twee anderen bereid gevonden. Ik was op bijna iedere zitting van de rechtbank aanwezig, dat was heel confronterend. Ik was woedend, ik begreep niet waarom ze Peter moesten vermoorden. De advocaat van Delano G. zei dat zijn cliënt een jongen was met dromen. Zijn grote wens was om een mooie auto te bezitten en rijk te worden. Hoe triest, dacht ik toen, dat je een droom waarmaakt door iemand te doden voor het geld. Een fractie van een seconde had ik medelijden met hem.»

HUMO Ik vond de manier waarop ze met elkaar communiceerden stuitend. ‘Deze hond moet je hebben.’ ‘Leeg die ding op hem!’

AKEFI «In die berichten ontbrak ieder menselijk gevoel, iedere vorm van empathie. Delano G. is een jongen van 21 jaar. Wat is er misgegaan in zijn leven, dat hij op die manier spreekt over iemand die hem niets heeft misdaan? Je zou denken dat je even schrikt als je net iemand hebt neergeschoten, en denkt: ik heb het echt gedaan, hier ligt iemand bloedend op straat. Maar nee, Delano is blij, triomfantelijk zelfs. ‘Dwars door die hoofd,’ schrijft hij naar een tussenpersoon. ‘Alles spoot. Die bloed. Iedereen gillen.’ Wie zulke taal gebruikt, verdient geen greintje genade. Ze moeten de zwaarste straf krijgen, als voorbeeld voor jongeren die dezelfde weg willen opgaan.»

HUMO Intussen zijn andere verdachten opgepakt, onder wie de vermoedelijke opdrachtgever. De rechtbank heeft beslist om beide processen samen te voegen, wat betekent dat het proces tegen Delano G. en Kamil E. moet worden overgedaan.

AKEFI «Dat was de zoveelste klap. Ik heb de rechtbank een brief geschreven waarin ik onder woorden probeer te brengen hoe pijnlijk en confronterend het zal zijn om alles opnieuw te moeten beleven. We komen daardoor ook niet aan rouwen toe.»

HUMO In je boek schrijf je amper over Delano G. en Kamil E.

AKEFI «Dat heb ik bewust gedaan. Dit boek gaat over onze liefde. Ik wil geen letter te veel schrijven over die monsters.»

‘Dat heel Nederland meeleefde met zijn dood, was een steun. Maar voor mij was het ook een eenzame periode, omdat maar weinig mensen op de hoogte waren van onze relatie.’ Beeld Ramon van Flymen
‘Dat heel Nederland meeleefde met zijn dood, was een steun. Maar voor mij was het ook een eenzame periode, omdat maar weinig mensen op de hoogte waren van onze relatie.’Beeld Ramon van Flymen

MEDIAGEIL

HUMO Je ontmoette Peter in 2015, tijdens een uitzending van het praatprogramma ‘Pauw’. Het was meteen raak, schrijf je.

AKEFI «Hij kwam binnen toen ik werd opgemaakt voor de show. We keken elkaar aan in de spiegel, en daar was het: het moment dat je het weet. Later vroegen we ons soms af op welk moment we verliefd werden. Maar eigenlijk wisten we sinds die blik in de spiegel allebei dat we van elkaar hielden.»

HUMO Peter had het imago arrogant te zijn, en ook wel mediageil. Schrikte dat niet af?

AKEFI «Ik kende hem als de misdaadjournalist van de televisie. Vroeger keken we met de hele familie naar zijn programma ‘Peter R. de Vries, misdaadverslaggever’. Maar over zijn privéleven wist ik helemaal niets. Ik heb hem op tv ook nooit bijster aantrekkelijk of leuk gevonden. Maar in het echt is hij anders. Ik merkte snel dat er naast Peter R. de Vries ook Peter was, en dat die twee heel verschillende mensen waren.»

HUMO Uit de twee hoofdstukken die Peter schreef, bleek dat hij erg gedisciplineerd was. Hij had een hekel aan te laat komen, dossiers stonden alfabetisch in de kast en als er 50 kilometer moest worden gereden op de fiets, waren dat er geen 49.

AKEFI «Dat klopt. Het was ook zijn kracht, de reden waarom hij zo goed was in zijn job. Die kant kennen mensen van hem. Maar hij was ook lief en romantisch, had een klein hartje, was verlegen en soms onzeker. Dat verraste mij wel, want het waren eigenschappen die niet hoorden bij de grote Peter R. de Vries. Hij zei me dat hij verbaasd was dat ik verliefd was geworden op hem. Hij, de man die overal waar hij kwam de vrouwen van zich moest afslaan, vroeg mij voortdurend: ‘Wat zie je in mij, waarom vind je mij leuk?’»

HUMO Was je geflatteerd dat hij net op jou verliefd werd?

AKEFI «Ik ben nooit onder de indruk van iemands functie. Als hij alleen maar de man van tv was geweest, had hij wellicht niet veel indruk gemaakt op mij. Zijn bekendheid vond ik eerder een belemmering voor onze relatie.»

HUMO Jullie hielden die relatie jarenlang geheim. Pas in januari van dit jaar leerde Nederland je in de documentaire ‘Vertrouwelijk’ kennen als Peters verloofde.

AKEFI «We wilden allebei vermijden dat onze relatie voer werd voor de roddelpers.

»Ik werk zelf in de media (Akefi is nieuwspresentatrice bij TV Rijnmond, red.). Ik ken het klappen van de zweep en wist dat de mensen zouden fluisteren dat ik het deed omdat Peter beroemd was, of omdat ik hem wilde gebruiken. Zeker door dat grote leeftijdsverschil tussen ons: Peter was 26 jaar ouder. Op het werk hield ik onze relatie geheim. Ik wilde niet dat iemand zou denken dat Peter mij aan mijn job had geholpen.»

HUMO Dat leeftijdsverschil zat hem dwars, zo blijkt uit je boek.

AKEFI «We hadden het er allebei moeilijk mee. In de eerste jaren van onze relatie heb ik getwijfeld. Ik wilde immers heel graag kinderen, maar voor Peter was dat niet meer mogelijk. Hij zei vaak: ‘Was ik maar 45, dan zou het allemaal anders geweest zijn.’ We zaten in verschillende fases van ons leven. Ook bij mijn familie lag dat leeftijdsverschil soms moeilijk, vooral bij mijn moeder. Ze hield wel van Peter, ze wist dat hij een goede man was en dat hij mij zou beschermen. Als ik op reis moest voor mijn werk, maakte hij zijn agenda leeg en ging hij mee, omdat hij niet wilde dat ik alleen op pad zou moeten gaan in een vreemd land. Maar mijn moeder wist ook hoe graag ik kinderen wilde. Peter en ik zijn zelfs een tijdje uit elkaar gegaan, maar uiteindelijk heb ik toch voor hem gekozen. Ik heb er nooit spijt van gehad.»

‘We ontmoetten elkaar bij het programma ‘Pauw’ in 2015. Hij kwam binnen toen ik werd opgemaakt voor de show. We keken elkaar aan in de spiegel en wisten het meteen.’ Beeld
‘We ontmoetten elkaar bij het programma ‘Pauw’ in 2015. Hij kwam binnen toen ik werd opgemaakt voor de show. We keken elkaar aan in de spiegel en wisten het meteen.’

HUMO Hoe is je relatie met zijn kinderen, Royce en Kelly?

AKEFI «Ik zag hen vaak toen Peter nog leefde, maar hij was de verbindende factor. Nu sturen we elkaar een berichtje op de dag van de aanslag en de dag van zijn dood, en weten we elkaar te vinden als dat nodig is. Maar zij hebben hun eigen verdriet, dat is een ander verdriet dan het mijne.»

HUMO Het was een publiek geheim dat Peter een open relatie had met zijn eerste ex-vrouw.

AKEFI «Onze relatie was anders. Ik mocht niet eens gaan tangodansen van hem. Op dat vlak was hij gezond jaloers. ‘Wat zou jij ervan vinden dat een andere vrouw mij zo intiem aanraakt,’ zei hij daarover. Ik ben dan maar gestopt.»

HUMO Peter R. de Vries was larger than life, een fenomeen dat overal werd aangeklampt.

AKEFI «Kort na onze kennismaking trokken we voor een dagje naar Antwerpen. Maar ja, daar lopen veel Nederlanders rond. Om de haverklap werd hij aangesproken op straat. De ene gaf hem een hand, de andere wilde op de foto. Soms kwam die aandacht ongelegen. Wanneer we in een restaurant zaten en hij net een hap wilde nemen, bijvoorbeeld. Dan stond daar plots iemand die zijn verhaal kwijt wilde, en een halfuur later nog aan het babbelen was. En intussen werd ons eten koud.»

HUMO Peter luisterde wel altijd aandachtig naar de mensen die hem aanspraken, schrijf je.

AKEFI «Echt áltijd. Nooit heb ik meegemaakt dat hij zei: ‘Nu effe niet, het komt niet uit.’ Ik zei soms tegen hem dat hij best wel grenzen mocht stellen, maar dat vond hij moeilijk. ‘Stel dat ik zeg dat ik niet gestoord wil worden, dan ben ik weer de arrogante klootzak.’»

HUMO Genoot hij niet van de aandacht?

AKEFI «Niet altijd. Zijn tv-werk was voor hem een zegen en een vloek tegelijk. Zijn bekendheid opende veel deuren: hij heeft veel onopgeloste zaken in handen gekregen. Dankzij hem kwam er bijvoorbeeld een ontknoping in de zaak van Nicky Verstappen, de 11-jarige jongen die in 1998 vermoord werd teruggevonden. Peter kon het gerecht overtuigen een groot DNA-onderzoek op poten te zetten. ‘Als we dit willen oplossen, is het de enige manier die ons rest,’ zei hij. Hij kreeg gelijk: de dader werd gevonden, twintig jaar na de feiten.

»Maar de narigheid die hij over zich heen kreeg, raakte hem soms wel. Er werd geschreven dat hij uit was op geld, dat hij de kogel verdiende, of dat hij een landverrader was. In de loop der jaren had hij wel een dikke huid gekweekt, maar helemaal immuun voor dat soort opmerkingen word je nooit.»

HUMO Jullie hadden een verschillende achtergrond. Jij kwam op je 12de van Afghanistan naar Nederland en groeide op in een liefdevol, beschermend gezin. Peters nest was oer-Hollands, en de band met zijn ouders was minder warm.

AKEFI «We hebben beiden al heel jong moeten leren overleven. Mijn gezin moest vluchten voor de oorlog in Afghanistan. Peter kwam uit een gezin met zes kinderen en hij had niet zo’n goede relatie met zijn moeder. Hij miste een gevoel van geborgenheid. Uit die thuissituatie is zijn enorme rechtvaardigheidsgevoel ontstaan. Hij vocht altijd voor degenen die onrecht was aangedaan, ongeacht de gevolgen voor hemzelf. Samen met Peter stierf ook het geweten van Nederland.»

HUMO Als hij met een zaak bezig was, gaf hij zich helemaal, schrijf je.

AKEFI«Dat merkte ik heel erg in de zaak-Nicky Verstappen, waarin Peter de steun en toeverlaat was van de ouders. Die affaire heeft hem tot in het diepst van zijn ziel geraakt. Dat had te maken met het feit dat Nicky een jongen van nog maar 11 jaar was. De dag dat in 2020 bekend werd dat er een DNA-match was in de zaak, was hij net een eindje gaan fietsen en lag zijn gsm thuis. Later zag hij de tientallen gemiste oproepen. Ik hoorde hem terugbellen, en zag dat hij plots verstijfde. Hij kon niet meer uit zijn woorden komen, stamelde maar wat. Ik was bang dat er iets met zijn kinderen was gebeurd. Maar toen hij had ingehaakt, zei hij, in tranen, dat er een doorbraak was.»

'We hebben beiden op jonge leeftijd leren vechten. Ik ben op mijn 12de moeten vluchten uit Afghanistan, hij had een slechte relatie met zijn moeder en miste een gevoel van geborgenheid.' Beeld Geert Van de Velde
'We hebben beiden op jonge leeftijd leren vechten. Ik ben op mijn 12de moeten vluchten uit Afghanistan, hij had een slechte relatie met zijn moeder en miste een gevoel van geborgenheid.'Beeld Geert Van de Velde

DODENLIJST

HUMO In 2019 vernam Peter dat hij op een dodenlijst stond. Hoe reageerde hij daarop?

AKEFI «Dat was een klap. Hij had al vaak bedreigingen ontvangen, en niet de minste. Gangster Willem Holleeder is Peter thuis komen bedreigen in 2013, omdat hij boos was dat Peters boek over de ontvoering van Freddy Heineken (de bierbaron werd in 1983 door Holleeder ontvoerd, red.) verfilmd zou worden.

»Maar die nieuwe bedreiging was anders. Peter was vooral gefrustreerd omdat hij niet wist wie hem dood wilde. Justitie had enkel gezegd dat hij op een dodenlijst stond, de rest moest hij zelf maar uitzoeken. We wilden weten wie hun bron was. ‘Kunnen we niets over zeggen,’ klonk het. Peter werd echt boos. Pas na lang aandringen hebben ze hem verteld dat hij op de dodenlijst stond van Ridouan Taghi (de toen nog voortvluchtige vermeende drugscrimineel die momenteel in het grote Marengo-proces terechtstaat als opdrachtgever van verschillende moorden, red.).

»Peter vroeg zich af waarom Taghi net hém moest hebben. Diens zaak was immers maar één van de vele waarover hij sprak in ‘RTL Boulevard’. Omdat hij zo weinig informatie kreeg van Justitie, heeft hij het nieuws openbaar gemaakt via Twitter, als een waarschuwing voor anderen. Ik was het daar niet mee eens. ‘Straks is het niet waar en maak je die man voor niets boos,’ zei ik.»

HUMO Een jaar later werd Peter de vertrouwensman van Nabil B., de kroongetuige in de zaak tegen Ridouan Taghi. Zocht hij zo het gevaar niet zelf op?

AKEFI «We hebben daar veel gesprekken over gevoerd. Ik dacht natuurlijk meteen aan Derk Wiersum, de advocaat van Nabil B., die een halfjaar eerder was vermoord. Ook de broer van Nabil B. was doodgeschoten. ‘Je moet wel gek zijn om je in die zaak te mengen,’ zei ik. Peter antwoordde dat het hem niet ging om de kroongetuige, of om de criminele organisatie van Taghi. Het ging hem om het systeem dat niet deugde. Om de slachtoffers die gevallen waren, omdat de overheid hen niet had beschermd. En ja, daarnaast wilde hij ook wel als misdaadjournalist betrokken zijn bij het proces van de eeuw in Nederland.»

HUMO Misdaadblogger Martin Kok werd in 2016 vermoord omdat hij over Taghi schreef. Andere misdaadjournalisten leefden ondergedoken of kregen persoonsbescherming. Peter belandde in 2020 opnieuw op een dodenlijst. Vreesde hij niet dat hij de volgende zou zijn?

AKEFI «Peter werd in de loop van zijn carrière voortdurend bedreigd. Hij dacht dat het ook die keer goed zou aflopen.»

HUMO Peter Schouten, één van zijn beste vrienden en tegenwoordig ook de advocaat van Nabil B., zei vlak na de moord in Humo dat Peter gewoon niet bang was.

AKEFI «Peter deed veel dingen waartoe andere mensen niet in staat zijn, maar hij was ook maar een mens, hij had ook zijn angsten. Die bedreigingen hielden hem wel bezig, hoor. In de dagen na de aanslag schetsten de media in Nederland een beeld van Peter als iemand die heel onverschillig omging met zijn eigen veiligheid. Soms leek het alsof hij zelf de schuld kreeg van wat hem was overkomen. Bijna iedere discussie aan de talkshowtafel eindigde met: ‘Ja maar, hij wilde dan ook geen beveiliging.’ Terwijl Peter net voortdurend bezig was met zijn veiligheid. Hij lette altijd heel erg op als hij ergens naartoe moest, en probeerde in te schatten vanwaar er gevaar kon komen. Toen we een woning zochten, waren zijn belangrijkste eisen dat het een appartement moest zijn met een ondergrondse parkeergarage. Een alleenstaand huis in een verlaten buurt was uit den boze.»

HUMO Na zijn dood vroeg iedereen zich af waarom hij geen persoonsbescherming wilde. De politie had hem die wel aangeboden.

AKEFI «Ik begreep wel waarom hij weigerde. Persoonsbeveiliging betekent dat je geen stap kunt zetten zonder bewaker en dat je helemaal geen vrijheid meer hebt. Maar Peter wilde wel op andere manieren beschermd worden. Hij vroeg of de routes die hij nam konden worden beveiligd, of hij ruiten van kogelvrij glas kon krijgen en of er camera’s konden worden geïnstalleerd op de weg naar zijn huis. Maar dat is nooit gebeurd.»

HUMO In het boek lever je scherpe kritiek op de overheid. Die heeft volgens jou gefaald in Peters bescherming.

AKEFI «Zijn contacten bij Justitie hadden beloofd hem op de hoogte te houden, maar vijf weken nadat Peter de tweede keer op een dodenlijst was beland, waren er nog altijd geen bijkomende veiligheidsmaatregelen. Erger zelfs: toen hij werd uitgenodigd bij de Nationaal Coördinator voor Terrorisme en Veiligheid om te overleggen over die nieuwe dodenlijst, mocht hij zijn auto niet eens in de parkeergarage zetten. Hij moest 500 meter verder parkeren en naar het gebouw stappen. Ik was verbijsterd. Het toont aan hoe onverschillig de politie en het gerecht omgingen met zijn situatie.»

‘We hebben allebei geworsteld met het leeftijdsverschil van 26 jaar. Ik wilde heel graag kinderen, maar voor Peter was dat niet meer mogelijk.’ Beeld Geert Van de Velde
‘We hebben allebei geworsteld met het leeftijdsverschil van 26 jaar. Ik wilde heel graag kinderen, maar voor Peter was dat niet meer mogelijk.’Beeld Geert Van de Velde

VOOR ALTIJD

HUMO Bijna meteen na de moord op Peter kwamen de taliban opnieuw aan de macht in Afghanistan. De zomer van 2021 moet bijzonder traumatisch zijn geweest voor jou.

AKEFI «Iedereen zei toen dat ze het heel erg vonden voor mij. Maar bij mij kwam het nieuws niet binnen, ik was helemaal verdoofd door Peters dood. Er was in mijn hart geen plaats voor nóg meer verdriet. Niets leek erg in vergelijking met het verlies van Peter. De taliban zullen op een dag wel weer verdwijnen, dacht ik. Maar Peter komt nooit meer terug.»

HUMO Herinner je je nog veel van je kindertijd in Afghanistan?

AKEFI «Ja, best wel. Het waren zorgeloze jaren: ik speelde buiten en ging naar school. Mijn ouders waren heel verliefd op elkaar. Mijn vader werkte bij het leger, mijn moeder gaf les in een basisschool. Afghanistan was toen heel anders. Ik heb nog foto’s waarop mijn moeder te zien is met een lange broek en een overhemd, en een grote zonnebril op haar hoofd. De Russen bezetten het land, maar lieten ons met rust. Boerka’s zag je toen niet: die kwamen later, toen de jihadisten de macht grepen en er een burgeroorlog uitbrak.»

HUMO Jullie waren op dat moment al in Nederland. Volgden jullie de ontwikkelingen?

AKEFI «Via het nieuws op tv. Wat we zagen, was niet meer het Afghanistan dat we hadden verlaten. Niet alleen mensen werden opgehangen, ook tv-toestellen bungelden aan de bomen. Wat ik nooit zal vergeten, is het beeld van mijn ouders die met tranen in de ogen naar het nieuws kijken: ze zagen hoe 5.000 jaar oude beelden zomaar werden vernietigd door de jihadisten. »Afghanistan werd een land van baarden en boerka’s. Mannen moesten hun baard laten staan en mochten geen normale kleding meer dragen. Vrouwen moesten boerka’s dragen en mochten niet meer naar buiten zonder begeleiding. Onderwijs voor meisjes werd verboden, jongens kregen enkel nog islamlessen. Dat komt nu allemaal terug.»

HUMO Ben je met Peter in Afghanistan geweest?

AKEFI «Dat was één van onze plannen voor de toekomst. ‘Ik wil weten waar jij je eerste stappen hebt gezet,’ zei hij altijd. (Stil) We wilden nog zoveel doen samen. Heel veel reizen, want we deden vaak citytrips. We wilden dit boek schrijven. We wilden trouwen. Nu ben ik dankbaar dat we dat intense geluk even hebben mogen beleven. »Peter schreef vaak kleine briefjes, die hij dan overal verstopte. Hij eindigde die met ‘Voor altijd, voor eeuwig’. Dat waren ook de laatste woorden die ik in zijn oor fluisterde toen ik afscheid van hem moest nemen .»

Tahmina Akefi, ‘Mijn grote liefde’, Prometheus.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234