null Beeld

#Temptationwatch, aflevering 10: De schoonste schimmel op de menselijke beschaving!

De crème de la crème van de reality-tv garandeert drama, beesterij en decadentie, dus laat de spierballen rollen, de billen schudden en het verstand zachtjes inslapen. Omdat we onze hersencellen niet graag voor niets zien afsterven, bieden we tekst en uitleg bij uw favoriete guilty pleasure.

Onze soort heeft het toch ver gebracht: we hebben op de maan gewandeld, kunnen designerbaby’s ontwerpen die als gespierde Kasparovs uit de baarmoeder glippen, en weten met wat moeite ook atoompjes te splitsen. En toch, ware trots voor onze menselijke soort kan pas groeien na het zien van ‘Temptation Island’: het documenteert de emotionele diepten van de menselijke ziel, de fundamentele onzekerheden die met het leven gepaard gaan, de echo’s van het Heideggeriaanse sein zum Tode vervlochten met de biologische imperatief van de voortplanting – it’s got it all.

Plus, het programma is niet beschroomd (ongetwijfeld vanuit een wetenschappelijke motivatie) om de totale annihilatie van een onschuldig meisje te tonen. Heeft u zich ooit al afgevraagd hoe het eruit zou zien als iemands ziel uit haar lijf gesleurd wordt? Heeft u nog niet genoeg miserie gezien in de wereld? Kickt u op gruwelijk hard wenende mensen? Ziet u graag emotioneel onderontwikkelde mensen zichzelf belachelijk maken op televisie? Voelt u zich graag superieur aan het gepeupel? Begrijpt u West-Vlaams enkel met ondertitels? Zoek niet verder, lieve vrienden. Oh, en bezoek misschien een psychiater.

Het is immers tijd voor het vierde kampvuur, waar Deborah beelden zal zien van haar Tim, die oorspronkelijk haar ten huwelijk wilde vragen, maar uiteindelijk na een week in het resort lompweg verliefd werd op Cherish. Hij kroop met haar in bed, en heeft daardoor het lot van de trouwplannen bezegeld – maar tegelijk Deborah gered van zijn debiliteit. Cherish, hetgeen intussen onze favoriete getto-strippernaam is, voelt zich niet schuldig om haar muilpartijen met Tim, omdat zij ‘niet in de fout’ is gegaan. Waterdichte argumentatie hierzo, maar intussen verwachten we niets anders meer van ons Cherish, die overduidelijk getraind is in de Socratische methode van wijsheidsvergaring én de Kantiaanse ethiek. Daarnaast heeft Tim zich met een wanhopig soort secondelijm aan Cherish vastgeplakt, waardoor hij meteen is uitgegroeid tot de meest griezelige verschijning op ons beeldscherm sinds de Demogorgon uit ‘Stranger Things’ of de clown uit ‘It’. Het voordeel is dan weer dat die laatste nog een beetje gráppig was – Tim is dan wel evenzeer een clown, maar dan van het intrieste soort.

Kan iemand die twee trouwens even duidelijk maken dat het niet de bedoeling is om voor de camera naar elkaars paaseieren te graaien en tongworstelduels te organiseren? Het voortdurende gesmek van die twee muilapen hangt ons grondig de keel uit, zeker omdat we ons die stinkadem van sigaretten en ultrazoete sterkedrank probleemloos kunnen inbeelden. Dat doet ons eraan denken: Tims gedrag is even teleurstellend als paaseieren rapen in de regen (in de volksmond 'ne natte Pasen') met een kind dat het verschil niet ziet tussen een gesmolten ei en een hondendrol.

Tim mekkert dat hij niet wil dat Deborah in de put zit, want ‘dat verdient ze niet.’ Misschien iets eerder aan moeten denken, visbreinige vriend! Het is na deze tien afleveringen wel duidelijk dat onze stokstaart een schrijnend tekort aan hersencellen heeft, maar met zijn geschifte gedrag en dito uitspraken verbaast hij de laatste tijd vriend en vijand (op de radio had hij naar het schijnt gezegd dat Afrika in Azië ligt, ‘nuff said). Al kunnen we ons moeilijk voorstellen dat dit schepsel überhaupt vrienden heeft – zolang hij er maar niet na een paar dagen verliefd op wordt, zeker? Overigens best een lolletje waard: ‘Het is niet dat ik haar als oud vuil gedumpt heb, hé.’ Inderdaad Timmetje, want oud vuil krijgt tenminste nog een fijn plaatsje op de stoep – hij heeft Deborah eerder gedumpt als een met aids besmette injectienaald, als het lijk van een Russische ex-spion, of als een lading slachtafval van sowieso al rot aangeleverd Veviba-vlees.

Hij noemt zijn zogezegde relatie met Cherish ‘meant to be’, een uitspraak die we sinds onze onfortuinlijke liefdesperikelen op de middelbare school niet meer gehoord hebben, en die we graag in de onontdekte spelonken van ons geheugen hadden laten verdwijnen. Tim vergeet hierbij dat hij in een programma zit waarbij het de bedoeling is dat zijn relatie om zeep geholpen wordt, en dat het Cherish’ hele plan is om hem halsoverkop mee te sleuren in een romance zonder toekomst. En zeg nu zelf, een vrouw die geselecteerd is voor een programma op haar bereidwilligheid om met wildvreemde mannen te slapen, is dat echt wife material? Wij vermoeden van niet, eigenlijk. Oh, en Cherish kraait dat Deborah ‘afgevinkt’ is. Toffe meid!

Terwijl Tim het kalf loopt uit te hangen, bevindt Deborah zich zo ongeveer in het voorgeborchte van de hel. Ze probeert haar diepdonkere vermoedens te sussen met een van de meest hartverscheurende peptalks die we ooit gezien hebben: van ‘Doe mij dit niet aan’ tot ‘het zal wel niks zijn’ en ‘ik ben voorbereid op het ergste.’ Wat later ziet ze de beelden, en het is eigenlijk te triest voor woorden, bijna pervers zelfs, om zoiets uit te zenden. Hoe zijn we als menselijke soort zo ver geëvolueerd? Hoe hebben we al die fabelachtige dingen verwezenlijkt, om dan zoiets te produceren? Noem ons cynisch, maar na tien afleveringen Temptation willen wij niets liever dan al ons bezit opgeven, op pelgrimstocht naar Timboektoe trekken, alle vormen van technologie opgeven, met pure wilskracht een apenvacht kweken, terug in de bomen kruipen, vinnen uit ons lijf laten schieten, schielijk de zee inglijden, en tot een amoebe wederkeren. Zou dat niet schoon zijn?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234