TeringTyfusTelex: dag 3 op Couleur Café 2015: harembroeken, Jani Kazaltzis en Cypress Hill

Dag drie op Couleur Café, en het begint te wegen.

✤✤✤ Niet onze woorden, maar gesputterd door de kerel die op enkele meters van de ingang z’n vorige maaltijd met kracht door z’n neus naar buiten aan het persen was. Natuurlijk een stel troostende schouders aangeboden. ✤✤✤ ‘Het Guatemalteekse stoofpotje? Zwijg stil, vriend.’ ✤✤✤ Dat was de laatste keer, beloofd. ✤✤✤

Aan de hitte kan het anders ook niet gelegen hebben. Die is na twee dagen ploerterig prominent op de affiche plots een toontje lager gaan zingen. Niet dat het plots is beginnen te vriezen in Brussel, maar het valt op: de verstuivers die na aandringen van het VN-Commissariaat van de Mensenrechten her en der op het terrein van Tour & Taxis werden geplaatst voor al te hevig transpirerende festivalgangers, zien zondag opvallend minder bezoekers hun innerlijke labrador uitlaten in hun schootsveld. ✤✤✤ Wél nog altijd dikke maatjes met hun innerlijke viervoeter: de harigen van Milky Chance, die op het hoofdpodium hun territorium mochten komen afbakenen en daarbij soms tot de vaststelling kwamen dat je op voorhand flink moet drinken wil je zoiets tot een goed einde brengen. ✤✤✤ Konden ze ons wel een plezier mee doen, al was het maar om onze eigen innerlijke labrador te sussen: ‘Stolen Dance’. ✤✤✤ Kan u ons dan weer geen plezier mee doen: zowat driekwart van de souvenirs die ze u proberen te verkopen in het daarvoor op poten gezette kraampjesdorp op Couleur Café. En een djembé is dan wel fijn om op te hengsten, zodra u zich ermee op straat waagt, krijg u geheid de VDAB achter u aan om u op de rooster te leggen over uw laatste sollicitatiepogingen. ✤✤✤ De laatste keer nog een vol uur geprobeerd om duidelijk te maken dat we voor Humo schreven. Tevergeefs. ✤✤✤ ‘Ja maar, wat doet u als wérk?!’ ✤✤✤ Heeft hopelijk minder te vrezen van de VDAB, want heeft zijn taakbeschrijving al in de naam staan: Joey Bada$$ (foto links). ✤✤✤ Die dollartekens in z’n naam tonen dat hij het méént. ✤✤✤ Amper negentien is Joey, en dus de jongste artiest op de affiche van Couleur Café. Je zou van een ontdekking kunnen gewagen, maar er waren een paar duizend wachtenden voor u: voor aanvang was de tent al finaal volgelopen. ✤✤✤ Niet helemaal onterecht, zagen we. Aan franjes of podiumvulling had Joey geen boodschap, aan lopende volzinnen als vloeiende bloem wel. In de gaten houden. Al is het maar omdat het dollarteken in de toekomst weleens pakken meer waard zou kunnen zijn dan het euroteken. ✤✤✤ En toch op tijd vertrokken om het begin van STUFF. mee te kunnen maken. ✤✤✤ Op het kleinste podium van Couleur Café staan, en er toch nog voor kiezen om er slechts een paar vierkante meter van in te nemen met je groep: STUFF. deed het. ✤✤✤ Deed STUFF. ook: een verdienstelijke gooi doen naar de titel van ‘Beste concert op Couleur Café 2015’. Afgelijnde chaos clashte met bandeloze orde, los uit de pols maar stevig in de vingers. Opgewonden kreetjes uit het publiek waren hun deel. ✤✤✤ Of om onze innerlijke labrador te citeren: ‘waf’. ✤✤✤ Na afloop een klein opstootje gezien aan de kraampjes die van die broeken verkochten waarbij je tijdens het dragen ondertussen de vloer kan dweilen met het kruis. ✤✤✤ Er had zich een groepje mensen verzameld rond het lichaam van een man die roerloos op de grond lag. Toen we de zaak van dichtbij gingen bekijken, bleek het om het levenloze lichaam te gaan van Jani Kazaltzis - de ogen wijdopengesperd en de mond in een angstkreet bevroren. De koopwaar was hem te veel geworden. ✤✤✤ Z’n laatste woord, volgens een geschrokken broekenverkoper: ‘oxi’. ✤✤✤ We troosten ons met de gedachte dat Jani in een betere plaats is nu, waar het geen pijn meer doet. ✤✤✤ Sprak de broekenverkoper: ‘Here’s something you just can’t understand / How I could just kill a man’ ✤✤✤ Al had het ook Cypress Hill (foto rechts) kunnen zijn, die de laatste dag Couleur Café als headliner stonden geprogrammeerd. B-Real ontstak op het hoofdpodium rookwaren die van ver op een volgestouwde feesthoed leken, en die zo'n rookontwikkeling teweegbrachten dat overvliegende vluchten omgeleid dienden te worden. De bevestiging: ook na meer dan een kwarteeuw nog altijd niet helemaal sane in the membrane. Al blijft het wel gestaag doorstevenen naar nostalgieact. ✤✤✤ En toch koude rillingen gevoeld tijdens Cypress Hill. Maar dan letterlijk: ironisch genoeg verdween de zon net tijdens ‘Tequila Sunrise’ achter de hoofdstedelijke horizon. ✤✤✤ We voelden een koude bries scheren langs het Borat-badpak dat ons lichaam al drie dagen omklemde, en kwamen tot het harde besef: ‘Nou. We hebben het koud.’ ✤✤✤ En op dat moment hield Couleur Café 2015 op voor ons. ✤✤✤ Of toch bijna: net op dat moment begon de stand van FM Brussel ‘CoCo’ van O.T. Genasis te draaien. Niet het moment om vijanden te gaan maken, jongens. ✤✤✤ Kushandje mét tong kregen we van Buraka Som Sistema, die ons en u uitgeleide deden zoals ze dat al vaker gedaan hebben: met bellen en toeters. ✤✤✤ En voor onze innerlijke labrador kon er nog een pootje af ook. Wij hopen hetzelfde voor de uwe. ✤✤✤ Zit!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234