null Beeld

TeringTyfusTelex: Onze Man op Couleur Café (Dag 1)

Het vuur aan de lont, en aan nog een paar andere dingen: de eer en de taak om Couleur Café 2014 op gang te trappen kwam toe aan Dilated Peoples. Amerikaanse hiphop uit Los Angeles, dat wel, maar niet van het soort dat u bij de minste zon uit de open ramen van patserige BMW’s hoort knallen.

Tom Raes

Dat de peoples van geluk mochten spreken, want hoewel de opkomst nog allerminst van die aard was dat drommen aan de orde was, was het tenminste wel nog dróóg. Vonken die geslagen werden op het podium, werden achteraf al snel vakkundig weer uitgepist door een hemel in een tint van hoofdstedelijk grijs. *** Wat sneu voor Dizzee Rascal, die het begin van zijn set dan ook bleek zag afsteken tegen het zich stilaan steeds sterker profilerende decor: een wolkbreuk, die qua formaat wat deed denken aan de breuk in de Belgische christendemocratie. *** Zó groot, ja. *** Het gevolg: Dizzee trok onvermijdelijk maar een fractie van het publiek dat hij bij beter weer ongetwijfeld wél zou lokken, terwijl overdekte eet- en dranktenten hun clientèle dan weer plots vertienvoudigd zagen. Maar wie er wél was voor het hoofdpodium, bleef er ook. *** ‘Nat is nat.’ *** De doorbijters werden beloond door een weer als vanouds behoorlijke bonkerse Dizzee, die weer eens de betere kermisbeats had meegebracht. *** Woop Woop! That’s the sound of da police! *** Of van de brandweer die de kelder van Tour & Taxis komt leegpompen, kan ook. *** Ondertussen beëindigde ene La Yegros haar optreden op het Move-podium voor een wel erg door de regen uitgedund publiek. *** Bij het nemen van de ondertussen stilaan traditionele selfie vanop het podium, met het publiek in de rug, was het aantal toeschouwers al zo sterk teruggelopen dat de overblijvers zich zonder enige moeite zelf individueel zullen kunnen taggen op de foto. *** Wij zijn die met het uitgeregende hemd en het doorweekte notitieboekje. *** Stond wel in een tent, en dus op een uitgelezen plaats om tijdens een plensbui veel volk tegen te komen: Morcheeba. *** Al kreeg het schuilende publiek aldaar wel degelijk iets te zien tijdens het wachten: een ravissante Skye Edwards, die de ruwheid van Dizzee Rascal wist te counteren met een fluwelen baltoets: vrouwelijke zachtheid, meneer. En een vederlichte jurk die esthetisch in de wind gezet werd door een strategisch opgestelde ventilator op het podium. *** ‘Wie heeft er vandaag rode schoenen aan? Dit draag ik op aan jullie.’ Waarop Edwards een niet onaardige Bowie neerzette in ’s mans ‘Let’s Dance’. *** Wie een purperen tanga aanhad, kon zich echter weer op de kin kloppen. *** Wat kijkt u nu naar ons? *** ‘Here comes the sun’, orakelden Girls in Hawaii dan weer unisono. Beetje voorbarig, maar het was ondertussen wél maar mooi gestopt met regenen. Regenhesjes weer uit en luisteren, want hier stond iets te gebeuren. *** Ergens ter hoogte van ‘Not dead’ sloeg ze toe, de ontroering. ‘I’m not dead’ klonk het. Een observatie van heb ik jou daar, maar – u hoeft ons niet te geloven - we kregen er zowaar een krop in de keel van. *** Na afloop eventjes verbouwereerd bij het verlaten van de tent: in de verte, in de vensters van de wolkenkrabbers die aan de einder de Brusselse skyline uitmaken, blikkerde ze. De zon. *** Girls in Hawaii deed goede dingen op Couleur Café. Een groter compliment kunnen we ons in deze troebele tijden niet voorstellen. *** Na een ommetje door de EHBO-stand om die krop te laten verwijderen (‘hij had niet veel groter moeten worden’, aldus de vriendelijke man met de latex handschoenen en het pincet) nog eens langsgelopen bij Faberyeyo, Willie Wartaal en de vjeste Fur die we kennen.*** De Jeugd Van Tegenwoordig kon op minder bekendheid rekenen bij het Franstalige deel van het publiek, maar leek daar wel de lol van in te zien: ‘We gaan niet verder voor we vijftig meisjes op schouders zien. En ga nou niet doen alsof je geen Nederlands spreekt.’ *** Met Willie Wartaal was er destijds nooit een lokettenkwestie geweest. *** Ook leuk: het lesje Nederlands dat eventuele Franstalige toeschouwers nog te slikken kregen: ‘Broek af! Tetten bloot! Hollandse hoereuh!’ *** Muy gezelligitos, allemaal. ***En dan Puggy op het hoofdpodium: popgroep met een Franse bassist, een Zweedse drummer en een Engelse zanger-gitarist die zich samen desondanks toch Belgisch noemen. *** Tja, speelde Divock Origi pakweg in Turkmenistan, we zouden onszelf ook Turkmenen noemen. *** Puggy meanderde onderwijl van Muse naar - oppassen, jongens - Maroon 5, en vervloekte met veel pathos Die Ene: ‘How I needed you’, gevolgd door:I hate you more than I hate everything in the world’ . Gek, maar die krop die Girls in Hawaii eerder nog zo vakkundig geïnstalleerd hadden, was nergens te bespeuren. *** ‘And the music keeps on playing on and on.’ Afsluiten doen we graag met Basement Jaxx. Dat treft: want op het hoofdpodium stond niemand anders dan Basement Jaxx de eerste festivaldag af te ronden. *** Twee pronte negerinnen op zang, een indiaans opperhoofd op drums en een kimono achter de draaitafel: Couleur Café mag zichzelf nu al op de borst kloppen - multicutureler wordt het niet meer deze editie. *** ‘Where’s your head at?’, vroeg een voorbijganger ons op weg naar huis. Tot onze schaamte dán pas beseft dat we het die ochtend domweg op ons hoofdkussen vergeten waren. *** Stom!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234