'Terrace House (seizoen 1)' op Netflix

In vergelijking met de op seks beluste holbewoners van ‘Temptation Island’ en ‘Ex on the Beach’ lijken de bewoners van het Japanse ‘Terrace House’ op z’n minst sociaal beperkt. Desalniettemin tonen ze een echtheid die de westerse realityshows totaal vreemd is. Ze raken ons in het hart.

De premisse (in principe voor elke realityshow hetzelfde): prop een paar vreemden bij elkaar in een huis en kijk wat er gebeurt. We zien prachtige locaties in Tokio, een kraakhelder huis en esthetisch verantwoord eten. Drie jongens en drie meisjes leven, werken, studeren zich (volgens Japans gebruik) te pletter en hopen stiekem ook nog wat liefde te vinden. Feesten is er niet bij. Wel soms: na het avondeten een pilsje delen voor degenen die alcohol consumeren. Kortom, een huis vol verlegen sufferds die we tegelijk willen knuffelen en een trap onder de kont verkopen: ‘Kom nou toch! Communiceer met dat mens!’

Muisstil sluipen ze op hun sokken door het huis. Gecontroleerd en zachtjes openen en sluiten ze de deuren. Ze laten elkaar rustig uitpraten en reageren slechts met verlegen piepjes, knorretjes, afgewende blikken en rode wangetjes. Ze analyseren constant de ander en zichzelf. In Japan breekt het ijs zelden. Niemand durft het initiatief te nemen. Het leidt tot een constante spanning, niet per se van seksuele aard, maar desalniettemin extreem ongemakkelijk. Héérlijk! De show toont ons een wereld waar een kus nog écht iets betekent - na 10 afleveringen wordt er voor het eerst gezoend - en ‘slapen in dezelfde kamer’ letterlijk betekent: slapen in dezelfde kamer.

We zien ze stuntelen en gesprekken proberen aan te knopen over gemeenschappelijke interesses:

‘Hou jij van het strand?’

‘Ja. Jij ook?’

‘Ja.’

De opbloeiende liefde uit het eerste seizoen tussen Arman - een jongen uit Hawaii die net in Tokio is komen wonen - en Arisa, een hoedenontwerpster, doet het hart smelten. We leren dat het niet netjes en bovendien ‘zéér misleidend’ is om iemands hand vast te houden als je niet denkt over een serieuze relatie. Iedere vorm van lichaamscontact met de andere sekse maakt je namelijk zo goed als getrouwd. De conflicten - ‘ruzies’ zou een grandioos overstatement zijn - die haarfijn worden ontleed en tot in elk pietepeuterig detail worden uitgesproken, ontstaan voornamelijk doordat er té veel rekening wordt gehouden met de gevoelens van de ander of omdat er gewoonweg niet met elkaar gecommuniceerd wordt:

‘Praten jullie nog met elkaar?’

‘We hebben elkaar een gelukkig nieuwjaar gewenst. Per sms.’

En het zou uiteraard geen échte Japanse show zijn als er geen panel van schreeuwende en lachende commentatoren hun gal zouden spuwen over hetgeen we de minuut daarvoor hebben gezien. Zo krijgt de zielige einzelgänger die naar de show kijkt toch het gevoel alsof hij met vrienden aan het kijken is. Een show waarin een groep mensen commentaar geeft over een show waarin een groep onbekenden met elkaar in een huis wonen, die op hun beurt ook weer over de show praten. Het kan alleen in Japan.

Arigato!

Sinds 2015 is ‘Terrace House’, ook voor de westerse wereld, op Netflix te zien. Inmiddels kan het tweede seizoen worden aanschouwd op de Belgische Netflix.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234