'Terug naar eigen land': Jean-Marie Dedecker en Zuhal Demir

Voor het VIER-programma ‘Terug naar eigen land’ mengden ze zich onder de vluchtelingen en waren getuige van mensonterende toestanden. Zuhal Demir en Jean-Marie Dedecker maken de balans op: ‘Als ik naar mijn hart zou luisteren, zou ik iedereen moeten helpen.’

'Ik heb dikwijls gedacht: als er nu iets gebeurt, dan ben ik dood'

Je kunt kritiek hebben op de eenzijdige samenstelling van de kandidaten of de wat melige songs die over de beelden worden gegoten, maar de makers van het VIER-programma ‘Terug naar eigen land’ hebben wel de juiste richting gekozen. Met het van oorsprong Australische format hadden ze ook iets heel fouts kunnen maken. Maar het is – mede dankzij het vakmanschap van Martin Heylen – aangrijpende en serene televisie geworden. En door Jean-Marie Dedecker, Zuhal Demir, Margriet Hermans, Ish Ait Hamou, Bert Gabriëls en Veroniek Dewinter, dochter van, de vluchtelingenroute te laten afleggen – één groep vanuit Irak, de andere vanuit Mogadishu in Somalië – hebben ze een manier gevonden om de harde realiteit van de asielcrisis in de woonkamer van honderdduizenden Vlamingen te brengen.



Eén van de meest beklijvende momenten zit in de tweede aflevering, waarbij Demir, Gabriëls en Dewinter in een vluchtelingenkamp in Irak geconfronteerd worden met een gezin waarvan de ouders beslist hebben om een nier van hun dochtertje te verkopen. Met dat geld kunnen ze de oversteek naar Europa betalen.

Zuhal Demir «Ik krijg er nog altijd kippenvel van.»

Jean-Marie Dedecker «Als ik erbij was geweest, had ik die vader ter plekke een pak rammel gegeven. Hij is het niet waard om naar Europa te komen.»

HUMO Misschien illustreert het de hopeloosheid van zijn situatie?

Dedecker «Dat hij dan de ballen aan zijn lijf heeft om zijn eigen nier te verkopen. Wie verkoopt nu de nieren van zijn kind? Dat is wel heel gemakkelijk. En het zal wel geen toeval zijn dat het van een meisje was. Van zijn zoon zou hij dat niet doen.»

HUMO Mij lijkt het helemaal niet ‘gemakkelijk’.

Demir «Hoe dan ook: je doet dat niet. We zagen ook een moeder die met een kindje van acht, negen maanden beslist om in zo’n rubberen bootje richting Griekenland te stappen. Wie doet dat nu?»

HUMO Moest ze dan in het belegerde Aleppo blijven?

Demir «Maar ze zaten al in Istanbul! Daar is het toch veilig? Niemand dwingt hen daar te vertrekken. Als je met die mensen praat, dan hoor je dat onze landen – Duitsland, Zweden, Nederland en België – het paradijs zijn. ‘Daar krijgen we een loon,’ zeiden ze. Ze bedoelden natuurlijk een uitkering van het OCMW. Natuurlijk doen ze dan dingen als nieren afstaan.»

Dedecker «Het komt door de aantrekkingskracht van ons systeem. Dat verwijt ik Merkel. Zij zegt: ‘Kom maar naar ons, wir schaffen das.’ En dus denken die vluchtelingen dat ze hier een huis, een auto en een job krijgen. Ze weten goed dat dat in Griekenland, Italië of Spanje niet zo is.»

Demir «Dat zeggen ze ook letterlijk: ‘Daar gaan we niet naartoe, want daar krijgen we niets.’ Ze komen naar ons voor onze sociale zekerheid, niet voor onze waarden en normen. Als je hen zegt dat mannen en vrouwen bij ons evenwaardig zijn, dan bekijken sommigen je alsof je van een andere planeet komt.»

HUMO Mevrouw Demir, in de tv-reeks zie je verschillende keren dat u emotioneel diep geraakt wordt, maar telkens zegt u: ‘Beleid mag je niet met je hart voeren, maar met je verstand.’ Dan denk ik: waarom eigenlijk?

Demir «Ik ben daar een paar keer heel diep geraakt, ja. Er waren momenten waarop ik even niemand wilde zien. Maar een asielbeleid kun je niet voeren op basis van je emoties. Als ik naar mijn hart zou luisteren, dan zou ik iedereen willen helpen.»

Dedecker «In het kamp van Dadaab in Kenia liepen wij tussen 400.000 vluchtelingen. Als ik daar mijn hart laat spreken, dan moet ik zeggen: ‘Kom maar alle 400.000 met mij mee.’ Daar worden al sinds 1994 mensen opgevangen. We hebben mensen gesproken die in dat kamp geboren én getrouwd zijn. Wat ga je met hen doen? Ga je ze allemaal naar hier brengen? Ze zijn nagenoeg analfabeet en de vrouwen moeten er álles doen. De mannen voeren geen klop uit. Leg mij eens uit: waar en hoe ga je ze opvangen? Begin dan maar eens met je politiek van het hart.»

HUMO In Mogadishu ontmoet u een ronddolende vrouw met zeven kinderen van wie haar man is vermoord.

Dedecker «Jongen, dat is sterven. Ik kom zelf uit een gezin met zeven kinderen.»

HUMO En toch zeg je dan droogweg: ‘We moeten ze geen vis geven. We moeten ze leren vissen.’

Dedecker «Dat is zo. Maar ik geef toe: ik heb ze wel vis gegeven, want ik heb haar toen een beetje geld gegeven. Als je die vrouw op dat moment níét helpt, dan ben je toch een onmens?»

HUMO Ook al weet je dat het niet helpt?

Dedecker «Tuurlijk. Maar wat moest ik doen? Al haar kinderen adopteren? We kunnen niet heel Somalië naar hier halen.»

Demir «Daarom zeg ik: Europa, laten we alstublieft dáár iets doen! Als daar basisvoorzieningen zouden zijn, dan hoeven ze niet naar ons te komen en hoeven ze die verschrikkelijke tocht niet te maken. Er gaat best veel geld naar ontwikkelingssamenwerking, maar waarom komt dat vaak niet terecht bij diegenen die het nodig hebben: de mensen in die kampen? Als je aan dat vluchtelingenkamp in Irak arriveert, zie je vlaggen van de Verenigde Naties wapperen. Dan denk je: dat zal hier wel in orde zijn. Maar dan ga je binnen en krijg je een rondleiding van de vluchtelingen zelf. Denk je dat ik daar één VN-ambtenaar heb gezien? Die zitten in een hotel en bekijken via camera’s wat er gebeurt. Om de twee weken komen ze eens van ver zwaaien. Een vluchteling heeft me een brief getoond waarop hij al hun bezorgdheden had geschreven: zieke mensen, geen onderwijs, geen eten, vuil water… Die brief had hij aan de verantwoordelijke van het kamp gegeven, die om de twee weken langskwam. Een antwoord had hij nog niet gekregen. Ik zei: ‘Alle Europese landen betalen toch voor humanitaire hulp?’ Hij antwoordde: ‘Waar is dat geld? Zie jij het hier?’»

HUMO Zijn jullie door deze reis van mening veranderd over hoe we de vluchtelingen moeten opvangen?

Demir «Een beetje. Vroeger vond ik dat we de Europese grenzen moesten sluiten en dat we met hotspots moesten werken. Van daaruit kunnen we dan beslissen wie naar waar kan. Maar na twintig dagen leven tussen de vluchtelingen begrijp ik dat, als je in zo’n vluchtelingenkamp terechtkomt, je daar zo snel mogelijk weg wilt. Het is er echt niet oké. De tenten zijn flinterdun. Het is er min 10 graden en het sneeuwt er binnen. Er is geen onderwijs, terwijl het daar vol loopt met kinderen die allemaal dokter willen worden. Die mensen zitten er de hele dag met hun vingers te draaien, want er is letterlijk niets te doen. Dus ja, ik begrijp dat ze zeggen: ‘We gaan naar Europa.’ Maar het is ook ons recht om onze eigen sociale zekerheid te verdedigen. We kunnen niet alle vluchtelingen opvangen.»

HUMO Het is de moeder aller discussies, die in het begin van het programma ook even wordt aangeraakt. Je hebt een tafel voor acht personen. Mogen er dan maar acht mensen aanschuiven, zoals Veroniek Dewinter zegt, of probeer je er één voor vijftig mensen van te maken, zoals Ish voorstelt?

Demir «Je hebt mensen als Angela Merkel of de linkerzijde in het parlement die vinden dat we ze allemaal moeten opvangen. Maar dan moet je ook voor al die mensen in integratielessen, huisvesting, werk en onderwijs voor hun kinderen voorzien. Dat kunnen wij gewoon niet. Als we te veel vluchtelingen in één keer binnenlaten, kunnen we ze nooit op een fatsoenlijke manier opvangen. Ben je streng en zeg je dat we er 30.000 opvangen, zoals we vorig jaar gedaan hebben, dan kun je die chaos nog enigszins ordentelijk beheren.»


10 miljoen dollar losgeld

HUMO Zijn jullie dikwijls bang geweest?

Dedecker «Nooit.»

Demir «Meen je dat nu? Aan de frontlinie in Irak bleven we slapen in het huis van een gevlucht gezin. Om middernacht werden we wakker van de bommen. Ik ging naar buiten, waar peshmergastrijders stonden. Die zeiden: ‘No problem, just bombs.’ Achteraf bleek dat het bombardementen van de Fransen en de Amerikanen waren. Op dat moment kun je alleen maar hopen dat er geen bom op dat huis valt.»

'Ik begrijp dat vluchtelingen naar Europa willen komen, maar het is ook ons recht om onze eigen sociale zekerheid te verdedigen'

Dedecker «Toen we ’s morgens in Istanbul naar de blauwe moskee zouden wandelen, was het fototoestel van Margriet Hermans kapot. Ik zei: ‘Kom, we gaan eerst een nieuw kopen.’ Op dat moment vindt daar die aanslag plaats (op 12 januari kwamen tien toeristen om bij een zelfmoordaanslag op een plein tussen de blauwe moskee en de Aya Sophia, red.). Het scheelde geen haar of we hadden daar gestaan.»

Demir «In het bootje dat ons van Izmir naar Griekenland bracht, dacht ik: ‘Als dit hier kapseist, wie komt ons dan redden?’»

Dedecker «We hadden wel échte zwemvesten. En ik ben redder (lacht).»

Demir «Daarom ben ik er ook in gestapt (lacht). Maar je denkt toch: ‘Als hier nu iets gebeurt, dan ben ik dood.’»

HUMO In de eerste aflevering lijkt het wel alsof jullie vooraf niet goed beseft hadden waar ze jullie naartoe zouden sturen.

Dedecker «Ik wist niet dat Mogadishu zo erg was. We waren pas geland en we zagen al machinegeweren. We moesten meteen een kogelvrij vest aan, nergens mochten we langer dan vijf minuten blijven... We wisten vooraf eigenlijk niets, alleen dat we naar Irak of naar Somalië zouden gaan. We hebben nooit een route of een plan gezien.

»De bedoeling was dat ze ons in het diepe zouden gooien, zoals de vluchtelingen. We moesten van Istanbul naar Izmir om daar een bootje naar Lesbos te nemen. Toen hebben ze ons, net als echte vluchtelingen, ’s avonds laat in een busje geduwd. Om vier uur ’s morgens kwamen we in Izmir aan en stopten ze ons in zo’n hotelletje waar we met zeven in één kamer moesten.»

Demir «Daar was niks. Zelfs geen badkamer. Ik wilde naar het toilet, maar de deur was op slot: er bleek een vluchteling te slapen. Hij had betaald om daar te mogen slapen. Op het toilet!»

HUMO Ik dacht bij het kijken af en toe: ‘Is dit wel verantwoord?’

Demir «Als je hieraan meedoet, moet je beseffen dat je een risico neemt. Aan het front in Irak hadden we een kogelvrij vest aan en was er security, maar als er een bom valt, zijn we dood.»

Dedecker «In Mogadishu stonden we op een stuk strand waar drie dagen later twintig mensen zijn vermoord. Het risico was er. Altijd. Wij werden geëscorteerd door veiligheidsmensen, want anders word je daar als blanke westerling meteen ontvoerd. Het losgeld is 10 miljoen dollar, en ik denk niet dat de Belgische regering dat voor mij zal betalen (lacht).»

Demir «Voor mij ook niet. Ik ken nochtans Jan Jambon (lacht).»

HUMO Mevrouw Demir, u kreeg kritiek omdat u door de opnames van het programma niet aanwezig was in het parlement.

Demir «Er was één journalist van de zogenaamde kwaliteitskrant De Standaard die het programma vergeleek met ‘Stanley’s route’, zonder dat hij ook maar één minuut had gezien.»

HUMO Omdat de N-VA destijds zelf commentaar had gegeven op Flor Koninckx, toen die afwezig was in het parlement wegens zijn deelname aan ‘Stanley’s route’.

Demir «Maar ‘Terug naar eigen land’ is geen amusementsprogramma. Kijk, ik ben een politica en voorzitter van het agentschap Integratie en Inburgering, ik krijg de kans om te voelen wat die vluchtelingencrisis écht betekent, ik riskeer daarvoor mijn leven – nog altijd slaap ik niet goed door wat ik heb gezien – en dan durft die journalist zoiets te schrijven. Hij zou zich moeten schamen. Alle politici zouden dat moeten doen. Angela Merkel in de eerste plaats. Naar Silicon Valley en Davos gaan ze wel, want dat is plezant, hè. Het is ook nooit goed. Als we het niet doen, krijgen we het verwijt dat we beleid voeren vanuit een ivoren toren.»


De sultan van Turkije

HUMO Hoe heeft het programma jullie veranderd?

Dedecker «Ik heb mijn mening over Turkije herzien. Het is daar één en al maffia. En ondertussen gaat Merkel op haar knieën voor de sultan van Turkije zitten, de grootste maffialeider in het hele verhaal.»

HUMO Er is recent beslist dat Turkije 3 miljard euro van de EU krijgt voor een betere opvang voor de vluchtelingen.

Dedecker «En dat geld verdwijnt…»

Demir «…in de zakken van president Erdogan

Dedecker «Op de grote markt van Istanbul zijn er veel shops waar zwemvesten verkocht worden die niet eens drijven. Ze worden in China gemaakt, zodat ze er nog extra winst op kunnen maken. Iedereen weet dat en niemand doet er iets aan. De politie doet lekker mee.»

HUMO Als u dat ziet, wordt u dan niet moedeloos?

Dedecker «Ik ben nooit moedeloos. Maar we moeten in Europa wel ons verstand gebruiken. Laten we de opvang organiseren op de eilanden waar de vluchtelingen aankomen. Australië doet dat op twee eilanden. Op het ene zitten de families, op het andere de alleenstaande mannen. Daar ga je screenen. En wie recht heeft op asiel, verdeel je over de hele wereld.

»Als Poetin in Syrië de boel aan flarden kan schieten, dan kan hij ook vluchtelingen opvangen. Nu willen ze allemaal naar Merkel. Zij is precies Moeder Teresa

HUMO Europol zegt dat er vorig jaar 4 miljard euro aan de mensensmokkel werd verdiend, door in totaal 40.000 mensen.

Dedecker «Ik zeg dat het er nog veel meer zijn.»


'Aan Turkije mogen we geen euro meer geven. De Turken behandelen de vluchtelingen als vuil en zetten een handeltje op waarmee ze miljarden verdienen'

HUMO Ze hebben er al 1.500 kunnen oppakken.

Dedecker «Wij hebben nergens gehoord of gezien dat er ook maar één iemand is opgepakt. Op de markt in Istanbul zit men gewoon vluchtelingen te ronselen.»

Demir «We hebben met een mensensmokkelaar gesproken. Hij zei: ‘In Istanbul en Izmir zitten 30.000 mensen in de business.’ Toen we hem vroegen of hij al eens gecontroleerd was, schudde hij van nee. Een vriend van hem was één keer opgepakt, maar mocht na een paar uur al gaan. Het systeem wordt gedoogd. In Izmir blijven de bootjes vertrekken.»

Dedecker «Aan Turkije mogen we geen euro meer geven. De Turken behandelen de vluchtelingen als vuil en zetten een handeltje op waarmee ze miljarden verdienen. In Kroatië, Macedonië of Servië duwen ze hen in een trein alsof ze naar Auschwitz vertrekken. Schandalig gewoon. Wij wilden ook op die trein, maar dat mocht niet.»

Demir «Omdat ze geen getuigen wilden.»

HUMO Raakt het u nog meer als u zulke onmenselijke taferelen in Europa ziet?

Dedecker «Ja. Wij zijn beschaafde mensen. Terwijl ze in Macedonië bij vriesweer uit de trein gegooid worden. Oudere mensen, kinderen… Vervolgens moeten ze een paar kilometer stappen en dan kunnen ze weer op dezelfde trein. Dat kun je je niet voorstellen.»

HUMO Waarom doen we er niets aan? Ik hoor de voorzitter van de N-VA vooral Angela Merkel aanklagen, maar niet de regeringsleiders van Servië of Macedonië.

Demir «Sorry, maar wat we in Servië en Macedonië zagen, is het gevolg van het beleid van Merkel. Zij heeft gezegd: ‘Kom maar allemaal af!’ En de vluchtelingen zeggen: ‘Zij heeft ons uitgenodigd.’»

HUMO Maar Merkel zegt toch niet dat ze als vee in goederentreinen gepropt moeten worden?

Demir «Neen, maar ze beslist wel tegen de wil van die andere landen in. Dat is het perverse.»

Dedecker «Zij heeft de lont in het kruitvat gestoken, maar de Grieken zijn even schuldig. We hebben hen 380 miljard gegeven, en wat doen ze? Niets. Ze laten iedereen die op Lesbos arriveert 45 euro betalen om de boot naar Piraeus te nemen. Daar mogen ze op de bus naar Macedonië. Weer 50 euro, alstublieft. En daar worden ze eruit gekieperd en mogen ze hun plan trekken.»

HUMO Is dat het failliet van de Europese Unie?

Dedecker «Natuurlijk.»

Demir «Wij in Europa hebben onze mond vol over onze waarden, maar onze Europese leiders doen veel te weinig. We geven Turkije 3 miljard en we denken dat we ervan af zijn. We vragen aan de Turken om in ruil de mensensmokkel aan te pakken. Hoe naïef kun je zijn?»


Moorden of vermoord worden

HUMO Is Europa te groot geworden?

Dedecker «Ja, het is onbeheersbaar geworden. Door de Grieken toe te laten hebben ze de euro om zeep geholpen. Later lieten ze ook nog Roemenië en Bulgarije toe. Terwijl er geen vluchtelingen naar Bulgarije gaan, hè. Ze weten ook dat ze daar in de gevangenis vliegen.»


'Als Griekenland, Bulgarije en Macedonië zich niet aan Schengen houden, moeten wij het dan wél doen?'

HUMO Vindt u het normaal dat er vandaag in De Panne driehonderd agenten de Frans-Belgische grens bewaken?

Dedecker «Ja. Als we dat niet doen, verhuist het kamp van Calais naar Zeebrugge. Zij hebben het recht een beter leven te zoeken, maar wij hebben ook het recht om het sociaal systeem te beschermen waarvoor onze ouders gevochten hebben, waarvoor zelfs mensen zijn doodgeschoten. We moeten dat niet laten misbruiken door mensen die er niet toe hebben bijgedragen.»

HUMO Vegen we dan niet onze voeten aan het Schengenakkoord, dat zegt dat er vrij verkeer van mensen en goederen binnen de Europese Unie moet zijn?

Dedecker «Dat klopt. Maar als Griekenland, Bulgarije en Macedonië zich niet aan Schengen houden, moeten wij het dan wél doen? Als je de grenzen van je natiestaat verlegt naar de buitengrenzen van Europa, en die blijken zo lek als een zeef, tja, dan heb je geen andere keuze.»

HUMO ‘Wij hebben het recht om ons geluk te beschermen,’ zegt u in de eerste aflevering. Is dat niet egoïstisch?

Dedecker «Dat vind ik niet. We hebben er tweeduizend jaar over gedaan om tot een beschaafde maatschappij te komen. Het katholicisme heeft lang veel macht gehad. Ik heb het nog meegemaakt dat mijn moeder voor hoer werd uitgemaakt omdat ze in de jaren 60 in een minirok durfde rond te lopen, maar wij hebben de middeleeuwen al achter de rug. Had mijn vader in een soepjurk rondgelopen en verklaard dat er bij zijn dood 72 maagden op hem stonden te wachten, dan had men hem gek verklaard. Vandaag schieten die lui, die dan nog hier geboren zijn, ons af.»

HUMO Dreigen de middeleeuwen dan terug te keren?

Dedecker «De islam, dat ís toch de middeleeuwen. Ik meen dat. Godsdienst is collectieve waanzin en dient om de mensen dom te houden. Hoeveel mensen zijn er bij ons niet uitgemoord tijdens de strijd tussen katholieken en protestanten? Ik haat Assad, maar ik begrijp wel wat hij doet. Het is er oog om oog, tand om tand. Als hij niet moordt, wordt hij zelf vermoord. Moeten wij ons mengen in het gevecht tussen soennieten en sjiieten, die ruziemaken over wie het diepst naar Mekka buigt?»





'Ik wil niet over een paar maanden meemaken dat ik aangesproken word op het feit dat ik geen hoofddoek draag of in een kort rokje rondloop'

Demir «Kijk naar wat er in het asielcentrum in Leopoldsburg is gebeurd: een Afghaan beveelt een Syrische vrouw een hoofddoek te dragen en vervolgens breekt er een gevecht uit.»

Dedecker «En allebei zijn het moslims. De eerste is een meisje dat zegt: ‘Ik ben het juk van de onderdrukking van de vrouw ontvlucht.’ De tweede is een man die ook hier de vrouw wil onderdrukken. Dat kunnen we toch niet toestaan?»

Demir «Godsdienst moet een privézaak zijn. Ik wil niet over een paar maanden meemaken dat ik aangesproken word op het feit dat ik geen hoofddoek draag of in een kort rokje rondloop. Ik wil de klok niet terugdraaien. We moeten zeggen: ‘Moslimvrienden, jullie mogen hier komen wonen, maar dan wel volgens onze regels.’»


Niet voor herhaling vatbaar

HUMO Even naar de Belgische politiek: Bart De Wever zei een paar weken geleden dat hij iemand als Eric Van Rompuy, die voortdurend op de regering schiet, niet in zijn partij zou tolereren. Mevrouw Demir, u doet niets anders.

Demir «Neen, ik doe dat nooit.»

HUMO U hebt vorige week Kris Peeters nog in mootjes gehakt.

Demir «Ik heb gezegd: ‘Ik hoop dat Kris Peeters niet de Monsieur Non van deze regering wordt, want er staat veel in het regeerakkoord dat nog moet worden uitgevoerd.’ Het is mijn taak als volksvertegenwoordiger om daarover te waken.»

Dedecker «Het wordt ook tijd dat jullie eraan beginnen.»

HUMO Meneer Dedecker, drie jaar geleden zei u in Humo: ‘Bart De Wever surft op een golf van verontwaardiging en voor de rest doet zijn partij niets.’

Dedecker «Ik verwijt dat de N-VA nog altijd. Ik had heel grote verwachtingen bij de kracht van verandering, maar ik heb daar nog maar weinig van gezien. Als minister van Financiën Johan Van Overtveldt nu voorstelt om de belastingen voor bedrijven te verlagen, denk ik: ‘Eindelijk!’ Ik sta helemaal achter wat Theo Francken op het vlak van asiel doet, maar het economische programma van de regering is slechts een zwak afkooksel van wat in het partijprogramma van de N-VA staat.»

Demir «Ik ben heel blij dat Theo staatssecretaris voor Asiel en Migratie is en niet Laurette Onkelinx, anders hadden we honderdduizenden vluchtelingen mogen opvangen. Jan Jambon pakt de veiligheid en de radicalisering ook goed aan. Maar in het regeerakkoord staan ook heel wat arbeidsmarkthervormingen die we zullen uitvoeren. Als parlementslid zal ik daarover waken. En als Johan voorstelt om de vennootschapsbelasting te verlagen, dan begrijp ik niet waarom de CD&V daar tegen is, want Vlaanderen is een kmo-land – 80 procent van de bedrijven zijn kmo’s.»

Dedecker «In het socialistische land Zweden is de vennootschapsbelasting 20 procent en het maximumtarief in de personenbelasting 50 procent. Je hebt er geen erfenisrechten en geen vermogensbelasting. En toch slagen zij erin een prachtige sociale zekerheid uit te bouwen. Onze tarieven liggen veel hoger, en toch kunnen we straks onze pensioenen niet meer uitbetalen. Dat ligt aan het beleid.»

Demir «Je hebt gelijk, maar je kunt niet in twee jaar rechttrekken wat jaren scheefgetrokken is. Daar heb je tien jaar voor nodig.»

HUMO En een minimum aan eensgezindheid in de regering.

Demir «Naar de buitenwereld toe lijkt het alsof we veel meningsverschillen hebben, maar binnen de regeringen wordt er hard gewerkt.»

HUMO En hoe zit het met de meningsverschillen binnen de N-VA?

Demir «Welke meningsverschillen? (lacht)»

HUMO Die tussen de partijraad en de partijtop, bijvoorbeeld. De partijraad heeft ervoor gezorgd dat Sarah Smeyers – de favoriet van voorzitter Bart De Wever– geen penningmeester kon worden.

Demir «Die beslissing is democratisch genomen en moet je aanvaarden. De partijraad is het parlement van de partij.»

HUMO Het leek een welgemeende fuck you naar de in hun ogen te autoritaire leider.

Demir «Als Bart de partij te autoritair zou leiden, dan zou ik om de twee minuten een sms krijgen over wat ik nu weer heb gezegd.»

Dedecker «Maar het is wel pijnlijk voor Sarah Smeyers en voor de partij. Want het is niet de meest capabele kandidaat die nu penningmeester is geworden.»

Demir «Het ís spijtig voor Sarah. Ik ben een feministe. Wat ik vooral niet oké vind, is dat nog maar eens een man boven een vrouw verkozen werd. Dat is in de regeringen ook zo. Kijk naar de foto. De meerderheid zijn mannen.»

HUMO Dan toch vooral bij de N-VA.

Demir «Daarom had ik Sarah graag in het partijbestuur gehad. En daarom is dit niet voor herhaling vatbaar. Het is belangrijk dat vrouwen in posities komen waarin ze beslissingen kunnen nemen, en er moet een evenredige vertegenwoordiging komen. In de regering, maar – daar ga ik niet flauw over doen – ook in mijn partij. Maar bon, de partijraad beslist.»

HUMO Volgend jaar krijgt de N-VA een nieuwe voorzitter. Volgens een gerucht wordt dat Theo Francken en wordt u staatssecretaris voor Asiel en Migratie.

Demir «Ik heb daar nog niets over gehoord. Als het klopt, ben je beter geïnformeerd dan ik. Laat me nu maar gewoon mijn werk in het parlement doen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234