Terug naar Engeland: de gekke hippie in Robert Plant

Robert Plant is een rockdinosaurus, maar dan één met de wendbaarheid van een koningspython. Over Led Zeppelin wil hij het amper nog hebben, maar met zijn nieuwe plaat ‘Carry Fire’ kruipt hij toch akelig dicht tegen de dromerige folky kant van zijn oude groep aan. ‘Dit is misschien wel de beste muziek die ik ooit heb opgenomen.’

'In de VS bleef ik een vreemdeling in een vreemd land. En daar had ik genoeg van'

Toen zijn relatie met countryzangeres Patty Griffin zes jaar geleden op de klippen liep, ruilde Robert Plant (69) Austin, Texas in voor het gehucht Shatterford, in de omgeving van de Engelse industriestad Birmingham. In die streek is hij opgegroeid, en al in de jaren 70 had hij er een huis gekocht. Ooit zou hij er dus terugkeren.

Robert Plant «Hier heb ik inspiratie opgedaan voor veel van mijn Led Zeppelin-songs. Wat niet wil zeggen dat de onrust uit mijn lijf is verdwenen (grijnst). ‘Ramble on’, zong ik in 1969, en dat gevoel heb ik nog steeds: ik moet verder.»

HUMO Op ‘Carry Fire’ ga je verder op de weg die je met je vorige plaat ‘Lullaby and…The Ceaseless Roar’ bent ingeslagen.

Plant «Het heeft geen zin om mijn verleden bij Led Zep te ontkennen, maar ik doe niets liever dan oud en nieuw mixen. Er is zoveel gelaagdheid bij gekomen. En mijn band, The Sensational Space Shifters, is een monster. We voelen en vullen elkaar perfect aan. Die donkere, gruizige sfeer vind ik geweldig.

»We hebben de songs voor ‘Carry Fire’ in verschillende studio’s ingeblikt, zoals destijds met Led Zeppelin. Om eerlijk te zijn: dit is misschien wel de beste muziek die ik ooit heb opgenomen.»

HUMO Pretenders-frontvrouw Chrissie Hynde zingt mee, maar nog verrassender is dat jullie de klassieke rockabilly-song ‘Bluebirds over the Mountain’ coveren.

Plant «Ik ken Chrissie al meer dan veertig jaar en ze is een moordwijf. Er zijn weinig vrouwen in de rock-’n-roll die precies weten waar ze naartoe willen. Ze is nooit gezwicht voor het grote geld en heeft haar eigen weg gevolgd. Daarnaast kent ze de Amerikaanse muziekgeschiedenis heel goed. Toen ik haar voorstelde om die song te doen, was ze er meteen voor te vinden. Ik vind ook dat onze stemmen heel goed bij elkaar passen.»

HUMO Je kent het zuiden van de Verenigde Staten erg goed. Heb je onlangs nog een ontdekking gedaan?

Plant «Toen ik in Jackson, Tennessee was, ben ik erachter gekomen dat zowel Carl Perkins als Sonny Boy Williamson I er geboren zijn. Als kind had ik een plaatje van Sonny Boy, met daarop het nummer ‘Bluebird Blues’: (zingt) ‘Now bluebird, when you get to Jackson, I want you to fly down on Shannon Street’. Dat is precies wat ik heb gedaan. Er was overigens niets te zien in Jackson, maar als 15-jarige droomde ik over dat stadje, en dat maakte het bijzonder. Ik bedeelde toen kranten om bluesplaten te kunnen kopen, en vijftig jaar later stond ik in Shannon Street, waar Sonny Boy de inspiratie voor zijn liedje had opgedaan. Dat alleen al maakte de reis meer dan de moeite waard.»

HUMO Je zoekt wel vaker historisch belangrijke muzikale plekken op, niet?

Plant «Al in de begindagen van mijn eerste band, Crawling King Snakes, wilde ik ontdekken waar de blues vandaan kwam. Het is simpel: zonder al die reizen had ik nu ‘Carry Fire’ niet kunnen maken. Op zich lijken die plaatsen oninteressant, zoals pakweg Muscle Shoals (een muziekstudio in Sheffield, Alabama, red.). Maar de wetenschap dat mijn helden daar muziek hebben opgenomen en ’s avonds in de kroeg zaten, prikkelt mijn fantasie.

»Ik kreeg de ideeën voor ‘Carry Fire’ toen ik van Como, via Tunica en Clarksdale, naar Memphis reed. Die streek is compleet verlaten, er is geen levende ziel meer te bespeuren. Alsof er de afgelopen 150 jaar helemaal niks is gebeurd. Ik was er al eens eerder, en daarna heb ik ‘Walking into Clarksdale’ opgenomen (plaat met Jimmy Page uit 1998, red.).»

HUMO Ik was zelf twee jaar geleden in Clarksdale. Niets doet er nog denken aan de glorieuze tijd van de blues.

Plant «Alles draait er nu om de commercie. Ik snap het wel, want het is wellicht de armste streek van Amerika. Toen de katoenplantages verdwenen, trokken ook de mensen weg die de bluestraditie in ere hielden. Nu hoor je er alleen nog blues in clubs tjokvol toeristen. Ik heb niet zo lang geleden in Clarksdale gespeeld: een mooie ervaring, maar het deed me pijn om al die armoede te zien.»

HUMO Dus ben je nu sponsor van de University of Mississippi, Music and Historical Department.

Plant «Daar ben ik erg trots op. Wist je dat die universiteit staat op de plek waar muziekleraar W.C. Handy in 1908 voor het eerst iemand op een bottleneck-gitaar zag spelen? Hij noteerde de noten, zette die om in ‘Memphis Blues’ en zo was de blues geboren. Ik verdrink in dat soort weetjes.»

HUMO Ook de zoektocht naar Robert Johnson blijft jou intrigeren.

Plant «Ik was een tijdje terug in Friars Point, een plaatsje in Mississippi, waar Johnson altijd op straat speelde. Ik sprak daar met de stokoude eigenaar van een winkel, een Jood van wie de familie de zaak al meer dan honderd jaar runt. Hij vertelde me dat zijn vader altijd aan het zeuren was over die vervelende gitarist die voor zijn winkel zat te spelen en hordes mensen aantrok. Zijn klandizie raakte gewoon niet binnen (lacht). Ik smul van zulke verhalen.»

HUMO Toch ben je teruggekeerd naar de West Midlands. Uit heimwee?

Plant «Ik miste het hier, zo simpel is het. Ik heb jarenlang genoten van Amerika, de natuur daar en de geschiedenis. Maar ik wilde terug naar waar ik vandaan kom. Ik miste mijn vrienden, de mentaliteit, de humor. Ik dacht ook veel van Amerika af te weten, maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn. Het land blijft ondoorgrondelijk. Het is nog steeds een even groot mysterie als toen ik een kind was. Ik bleef een vreemdeling in een vreemd land, en op een bepaald moment heb je daar genoeg van.»

HUMO Wat is er zo bijzonder aan de West Midlands?

Plant «De ruige, ruwe landschappen. Mijn ouders vertelden mij vroeger verhalen over de kastelen op de heuvels en de monsters die erin huizen. En ik heb hier de voorbije veertig, vijftig jaar tal van vriendschappen opgebouwd. Toen ik terug was, heb ik meteen afgesproken met al die vrienden die ik sinds de jaren 90 niet meer had gezien. Het was alsof we elkaar vorige week voor het laatst hadden gezien. Voor hen ben ik nog altijd die langharige, gekke hippie met straffe verhalen.»

HUMO Hoe was het om weer zelf songs te schrijven?

Plant «Ik wist niet meer of ik het nog in me had. Het was al geleden van ‘Dreamland’ (uit 2002, red.). Maar toen we begonnen te repeteren, was het meteen raak.»

HUMO Op ‘Carry Fire’ lijkt alles in balans. Het doet me denken aan ‘Raising Sand’, de plaat die je in 2007 met Alison Krauss hebt gemaakt.

Plant «De beste platen maak je schijnbaar achteloos, zoals het cliché wil (lacht). Toen heb ik gewerkt met een groep die producer T Bone Burnett perfect had gekneed en die op elkaar was ingespeeld. Nu heb ik met The Sensational Space Shifters ook zo’n band. We hebben de afgelopen twee jaar veel opgetreden en hangen goed aan elkaar. Best opmerkelijk, want ik ben erg egoïstisch. Maar in deze groep zit niemand met een typische rockachtergrond. Het zijn echte vaklui met veel gevoel voor humor. Ik zou ze zelfs mijn bloedbroeders durven te noemen.»

HUMO Vooral met gitarist Justin Adams heb je een speciale band.

Plant «Geen idee hoe dat komt. Ik hou wel van de manier waarop hij de wereld absorbeert. Hij komt uit een familie die eeuwenlang de Engelse kroon heeft vertegenwoordigd in de hele wereld. Zijn voorouders waren vooraanstaande diplomaten.»

HUMO En wat denken de Shifters van Led Zeppelin?

Plant «Natuurlijk heb ik een geschiedenis en dat beseffen ze heel goed. Maar ik wil niet achteruitgaan of zijwaarts evolueren. Het heeft ook geen enkele zin om te koketteren met je verleden. Meteen na Led Zeppelin heb ik vooruitgekeken. En met deze groep wil ik de wereld rondreizen. Ik heb niet de illusie dat ik van ‘Carry Fire’ miljoenen exemplaren ga verkopen, maar we hoeven ook niet te concurreren met Metallica, hè.»

HUMO Of met Led Zeppelin.

Plant «Hm, yeah, right (lacht).»

‘Carry Fire’ is nu uit bij Warner.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234