Thank You for Smoking

Nick Naylor, een aalgladde lobbyist voor een tabaksgigant, heeft maar één doel: zoveel mogelijk mensen aan het roken krijgen of houden, en daarvoor zijn alle middelen geoorloofd.

Hij zet de waarheid fluitend naar zijn hand, kijkt niet op een kromme redenering meer of minder, en is zo'n sluwe en vlotte prater dat hij altijd aan het langste eind trekt. Naylor is niet te beschaamd om in het schoolklasje van zijn zoontje te beweren dat roken - wat moeder thuis ook moge beweren - helemaal niet schadelijk is voor de gezondheid en slaagt er tijdens een talkshow zelfs in een jonge kankerpatiënt voor zijn kar te spannen. Na de werkuren mag hij graag bij een goed diner afspreken met enkele collega-lobbyisten - één werkt voor de alcoholproducenten en één wordt betaald door de wapenindustrie - en scheppen ze lachend op over wie het meeste doden op zijn geweten heeft. Dat je desalniettemin sympathiseert met Naylor is te danken aan de geweldige vertolking van Aaron Eckhart (bekend uit 'The Black Dahlia' en nog altijd één van de indrukwekkendste kinnebakken in Hollywood) en het clevere script van debuterend schrijver-regisseur Jason Reitman (zoon ván), die het in deze vinnige en uitstekend gemaakte satire niet alleen op de tabakslobby gemunt heeft, maar ook de soms lachwekkend politiek correcte antirookbeweging stevig op de hak neemt. De incarnatie daarvan is de opportunistische senator Ortolan Finistirre (William H. Macy), die een afbeelding van een doodshoofd op elk pakje sigaretten afgebeeld wil zien en de sigaret volledig uit Hollywood wil bannen, als het even kan met terugwerkende kracht, zodat ook alle peuken uit pakweg Bogarts mondhoeken worden gewist. Bijzonder vermakelijk zijn ook de scènes waarin Naylor een oosters verlichte Hollywoodproducent (Rob Lowe) voor zijn twijfelachtige zaak probeert te winnen. Kortom, werkelijk niemand wordt gespaard in deze heerlijke zwarte komedie die behalve de dubieuze praktijken van de tabakslobby ook de steeds zorgwekkender om zich heen grijpende spincultuur aanklaagt, en bijwijlen zo scherp is dat het een klein wonder mag heten dat Reitman zijn film gemaakt kreeg. En de scène waarin Naylor de dodelijk zieke Marlboro Man (Sam Elliott) met een koffer zwijggeld opzoekt, is een absoluut pareltje. Zeer knap debuut.

Extra's *: De trailer en een weinigzeggend promoprulletje van krap vijf minuten. Kon beter!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234