null Beeld

The Arcs: Dan Auerbach gaat vreemd

Daar is Dan Auerbach alweer. Zonder zijn drummende maatje Pat Carney dit keer: The Black Keys staan na het behoorlijk experimentele ‘Turn Blue’ van vorig jaar even op stal, wat Auerbach de gelegenheid gaf werk te maken van een vriendenproject dat al bijna tien jaar meegaat.

Jürgen Beckers

Sinds een jaar of tien is Dan Auerbach ook producer – van zijn eigen platen, en van die van Dr. John, Ray LaMontagne, Lee Fields en Lana Del Rey. Onder anderen. We spreken een zieke doch goedgeluimde Auerbach in Amsterdam, waar naast hem in een aparte sofa demonstratief ‘Yours, Dreamily’ op vinyl staat te blinken. Omdat ik die enkel nog maar via stream heb gekregen, vraag ik ’m of hij dat ook weleens doet, muziek streamen.

Dan Auerbach «Enkel als ik moet. Werkgerelateerde dingen meestal, zoals jij wellicht. iTunes gebruik ik veel. Elke dag koop ik wel iets op iTunes. Nieuwe dingen maar ook ouwe dingen. Dingen die ik al heb, vaak. In principe ben ik een vinylluisteraar, maar als je zoals ik meer dan de helft van je leven onderweg bent, zijn er handigere geluidsdragers voorhanden.»

HUMO Welke plaat heb je in je leven al het vaakst gekocht?

Auerbach «‘Link Wray’ van Link Wray uit 1971. Koop ik gewoon elke keer als ik ze zie. Een geweldige plaat die bijna niemand kent, dus koop ik ze om uit te delen aan mijn vrienden.»

HUMO Link Wray overleed in 2005. Heb je ’m ooit live gezien?

Auerbach «Eén keer, toen ik 18 was, in Cleveland, Ohio. Fucking amazing, één van de beste concerten die ik ooit heb gezien. Geweldige bassist herinner ik me nog, met een heel vreemde zonnebril op z’n neus (lacht). Link Wray had een lange gevlochten paardenstaart. Hij deed me wat aan Dr. John denken. Hij bewoog erg traag, was niet meer goed te been, ze moesten hem het podium op helpen. Ik verwachtte er eigenlijk niet veel van, maar toen hing iemand hem zijn gitaar om, haalde zijn paardenstaart door de gitaarriem, en plots (met pretlichtjes in de ogen): ‘Clááángg!’ Fuck, man, wat was dát? Vijfendertig minuten heeft hij gespeeld, waarop het publiek nog eens vijfendertig minuten heeft gebruld om een bisnummer. He never came back.»

undefined

'Producen is psychologie: je laat ze geloven dat ze geweldig goed bezig zijn, terwijl jij het eigenlijk bent die alles doet'

HUMO Je hebt hem nooit persoonlijk ontmoet?

Auerbach «Jawel! Toen ik na de show naar buiten ging – vroeger dan al de rest, ik wist dat hij niet ging terugkomen – bleek hij gewoon voor de deur in zijn bestelwagen te zitten. Het was niet de properste club van Cleveland, zonder noemenswaardige backstage bovendien, dus was hij achteraf maar in zijn wagen gaan zitten om te bekomen. Beetje triest eigenlijk. Ik ben goeiedag gaan zeggen. ‘Hello, nice show.’ – ‘Thank you.’ Dat was het (lacht).»

HUMO Je had ’m, net zoals je met Dr. John hebt gedaan, kunnen uitnodigen om samen een plaat te maken.

Auerbach «Op mijn 18de had ik dat ook niet aan Dr. John durven te vragen, hoor.»

HUMO Staan er nog grote namen op je wish list?

Auerbach «Uit het blote hoofd? Noem ze zelf maar op. Ik ga dit jaar trouwens nog met iemand samenwerken, maar daar kan en mag ik nog niks over zeggen.»

HUMO Zou je het niet zien zitten om Chuck Berry een handje te helpen?

Auerbach «Waarom niet? Tuurlijk, bring him on! Mijn nonkel heeft ooit nog met Chuck Berry gespeeld. In 1980, daaromtrent, ik was nog maar net geboren. Chuck tourde altijd alleen: als hij ergens moest spelen, huurde hij een lokale band in om hem te begeleiden. Geweldig concert, geweldige avond, aldus mijn nonkel. Temeer omdat ze diezelfde avond ook nog Bo Diddley begeleid hebben.

»Weet je wie in Nashville bij mij in de buurt woont? Little Richard. In het penthouse van een hotel downtown. Hij zit in een rolstoel, rijdt naar verluidt regelmatig zijn rondjes, maar ik ben ’m nog nooit tegengekomen. I’d love to meet him. Ik zou bloednerveus zijn, al zou ik niet op m’n kop laten zitten: als hij zich zou gedragen als een asshole, dan zou hij ook mijn asshole te zien krijgen. Maar misschien zijn we nu net iets te hypothetisch bezig (lacht).»

HUMO Over naar jouw muziek dan. Een nieuwe plaat met nieuwe mensen. Is het moeilijk om naarmate je carrière vordert jezelf als muzikant te blijven verrassen?

Auerbach «Zolang je met nieuwe mensen blijft spelen, valt dat wel mee (lacht). Maar ik snap wat je bedoelt: je kent jezelf, weet wat je kan, welke je trucjes zijn. The Black Keys bestaan allang én we zijn maar met twee, maar door andere dingen ernaast te doen, blijft de groep fris. Met mensen spelen die je niet zo goed kent, uit je comfortzone treden, dat vergt moed. Je moet je muzikaal blootgeven, en weinig mensen durven dat. Omdat ze denken dat iedereen dan zal zien hoe beperkt ze eigenlijk wel zijn, of omdat ze denken dat de andere met alle eer zal gaan lopen. Eer is voor mij een bijzaak. Ik stel vast dat mijn ideeën door anderen erbij te betrekken beter en interessanter worden, en dat is het enige wat telt.»

HUMO Heb je weleens mensen uitgenodigd waarvan je al na twee minuten dacht: ‘Dit wordt niks’?

Auerbach «God, ja. Maar dan zorgde ik ervoor dat het wél werkte. In de situaties waarover ik spreek – of waarover ik niet spreek, want vraag me niet om namen te noemen – was dat ook mijn job.»

HUMO Hoe doe je dat dan?

Auerbach «Psychologie. Je laat ze geloven dat ze geweldig goed bezig zijn, terwijl jij het eigenlijk bent die alles doet (lacht hard). Zij gaan met de eer lopen, maar zoals ik al zei: I don’t care. Iets moois maken, daar gaat het om, in welke omstandigheden dan ook. Dat is de kunst van het producen. Soms sta je daar als muzikant, soms als therapeut, en soms als iemand die de zenuwinzinking nabij is. Maar dat houdt het interessant.»

HUMO Wilde je altijd al producer worden?

Auerbach «Het is een logisch gevolg van wie ik ben en wat ik wil. Ik heb bijvoorbeeld nooit op een podium willen staan. Het enige wat ik wilde, was muziek kunnen spelen met mijn familieleden. Die speelden thuis en op feesten bluegrass, en daar wilde ik deel van uitmaken. Ik wilde lid van het team zijn, geen frontman. Producen is teamwerk, en als producer stel je zelf het team samen, in functie van de sterspeler. Neem nu ‘Pink Moon’ van Nick Drake: Drake is geweldig, maar had hij die plaat in zijn eentje gemaakt, dan was ze niet half zo goed geweest.»

HUMO Hoor je het bij anderen als de producer in de schaduw de eigenlijke ster is?

Auerbach «Ik hoor het bij zowat 60 tot 70 procent van wat in de hitparade staat. Platte popmuziek, Taylor Swift en co., dingen waar ik echt niet naar wil luisteren. Maar ik heb een dochter van 7, dus ik móét (lacht). En dus luister ik, en ik ontleed. ’t Is echt een andere wereld. Een wereld waarin het niet draait om de liefde voor muziek, maar om zo veel mogelijk platen verkopen. Sommige hooks, progressies of breaks zijn zo smakeloos voor de hand liggend dat je niet kunt geloven dat iemand werd bereid gevonden om ze effectief in te spelen. Maar dan kijk ik naar mijn dochter en die staat uit volle borst mee te brullen. Can’t argue with that.»

HUMO Eindigen doen we met sport. Ik heb me laten vertellen dat je ooit nog een beloftevolle voetballer bent geweest.

Auerbach «I played soccer. En in alle bescheidenheid: ik was best goed (lacht). Middenvelder, kapitein van de ploeg – toen al. Ik was er dol op, maar dan ontdekte ik de gitaar en die ging al snel mijn hele leven beheersen. Heel af en toe speel ik nog, maar tegenwoordig hou ik het voornamelijk bij boksen. Daar heb je minder volk voor nodig dan voor voetbal.»

HUMO Idealiter: één niet al te struis manspersoon.

Auerbach «Zelfs dat niet. Ik doe het meestal in mijn eentje, ik tegen de bokszak. Veel beter voor de neus (lacht). Mag ik jou één afsluitend vraagje stellen? Denk je dat België kans maakt om over drie jaar wereldkampioen voetbal te worden?»

HUMO Laat ik zeggen dat ik het niet over de hele lijn uitgesloten acht.

Auerbach «Keep drinking (lacht).»


Bekijk en beluister 'Outta My Mind'

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234