The Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans

Abel Ferrara
, maker van de oorspronkelijke 'Bad Lieutenant' met Harvey Keitel
, kwakte zijn onafscheidelijke zonnebril pisnijdig tegen de muur toen hem ter ore kwam dat Werner Herzog
een remake voorbereidde van zijn zielsverschroeiende klassieker uit 1992.

'Dief! Sterf in de hel, idiote Duitser!' tierde hij, waarop Herzog kurkdroog repliceerde: 'Ik heb 'Bad Lieutenant' niet eens gezien. En wie is Abel Ferrara eigenlijk?' Beide heren wisselden (puur voor de show, uiteraard) nog wel meer vriendelijkheden uit, maar onze gok is dat Ferrara, eenmaal over het initiële 'What the fuck?!'-gevoel heen, net als wij met brandende nieuwsgierigheid naar Herzogs remake begon uit te kijken.

Hoewel: een echte remake kun je 'The Bad Lieutenant: Port of Call – New Orleans' (de ietwat plompe uitbreiding van de titel is een vondst van de Duitser) eigenlijk niet noemen. De protagonist is weliswaar opnieuw een flippende junkieflik-uit-de-hel, maar voor de rest heeft Herzog, zoals van een eigenzinnige auteur mag worden verwacht, helemaal zijn eigen ding gedaan.

Hij verplaatste de actie van New York naar New Orleans, verruilde Ferrara's zwaarbeladen katholieke thematiek voor een flinke portie hilarische Herzog-humor en kwam terug met een onnavolgbare, volstrekt onklassificeerbare, half uit de hengsels gelichte langspeler.

Surrealistische thriller? Geflipte karakterstudie? Film noir met een hoek af? IJlhoofdig portret van een moreel ontspoord Amerika?

Wat het ook is, het wérkt: zodra Nicolas Cage
– eindelijk nog eens in topvorm - zich naar de camera toedraait en je dat bovenmatige Dirty Harry-schiettuig achter zijn broeksriem ziet steken, barst je uit in een schaterlach die nog úren in de lucht blijft echoën. Herzog/Cage: in de waanzin hebben ze mekaar gevonden.

Hun bad lieutenant is niet langer een naar Verlossing snakkende en door Christusvisioenen geplaagde zondaar, maar een grappig-manische, aan coke en pijnstillers verslaafde, met een pijnlijke rug rondmankende klabak die (u moet het echt zíén!) oude besjes foltert door hun zuurstofslang dicht te knijpen, zijn eigen woorden kracht bijzet met bizar handgeklap, en zichzelf uiteindelijk zo verlaagt dat het bijna ontroerend wordt.

Klaus Kinski
gromt tevreden vanuit het graf! Herzog - de legendarische regisseur van 'Fitzcarraldo', 'Aguirre, der Zorn Gottes' en 'Grizzly Man' - gaf overigens niet alleen Cage de vrije baan, maar ook zichzelf: bereid u maar voor op een reeks doorgetripte beelden van dromende vissen, swingende leguanen en zelfs breakdancende zielen. Danst u mee?

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234