null Beeld

The Beach Boys - That's Why God Made The Radio

Een mooie hoes, het oude lettertype vanonder het stof gehaald, en eindelijk nog eens allemaal samen. Mike Love én Brian Wilson op één plaat, in één groep, dat was van The Beach Boys geleden.

Vroege Beach Boys, toen het nog broers en vrienden onder elkaar waren die heerlijk harmonieus tekeergingen over zon, zee en auto’s. Vóór Brian Wilson solo ging in zijn hoofd, en het voor Mike Love te ingewikkeld werd.

Carl en Dennis Wilson zijn dood, maar voor het overige is op ‘That’s Why God Made the Radio’ al wat oorspronkelijk is en was – aangevuld met goed volk uit de livegroep van Brian – aanwezig om er een groot rehabilitatiefeest van te maken.

De Ray-Ban op de neus gezet, ingesmeerd met factor 20 en er met een zomers gemoed eens goed voor gaan zitten. Wat een afknapper. De leadsingle, een song als een checklist, zet meteen de toon.

De ingrediënten van de oude succesformule netjes afgevinkt: ‘'Radio', check. 'God', check. 'Dashboard of my car', check. 'Cruisin’', check. Windgevoelige melodieën, check.’ De titeltrack is een lied zonder veel reliëf dat ten vroegste na een luisterbeurt of tien waarde krijgt als niemendalletje tussen het geweld op de radio.

Een Beach Boys-klassieker? Verre van. Dan mag het eveneens vederlichte ‘Kokomo’ uit 1988 veel hoger geplaatst worden.

Dit is een plaat waarop vooral iedereen in zijn waardigheid moest worden gelaten, en dat levert hoogst zelden goeie muziek op. Het compromis wordt tot in de hoesteksten doorgedreven: producer is Brian Wilson, executive producer Mike Love. Da’s een centenkwestie.

Iets overstijgends staat hier niet op. ‘Shelter’ heel misschien, waaruit in het refrein even iets van de oude glorie opwaait, of ‘Pacific Coast Highway’, een pianoballade waar pakweg Paul McCartney wellicht meer mee had gedaan.

Maar het zou niet mogen zijn dat je een Beach Boys-plaat moet vullen met iets als ‘Strange World’, een tekstueel en – erger – muzikaal cliché zo groot als zijn titel. En dat met die fietsbel – tsíng-tsíng – hadden we ook al eens eerder gehoord.

De laatste keren dat we Brian Wilson aan het werk zagen, kwam hij meesterwerken als ‘Pet Sounds’ en ‘Smile’ opvoeren, materiaal dat ons door de vingers deed zien dat Ol’ Brian, weliswaar weer min of meer helder van geest, heel wat minder bij stem is dan tijdens zijn warrige wonderjaren.

Als ze op 7 augustus op de Lokerse Feesten niet te uitvoerig uit ‘That’s Why God Made the Radio’ citeren, zullen wij dat met veel plezier nog eens doen.

Dat ze het wel degelijk nog kunnen, bewijst afsluiter ‘Summer’s Gone’, zweverige weemoed waarvoor ze weliswaar het songschrijversmetier van - slikt u even mee - Jon Bon Jovi nodig hadden.

The Beach Boys vieren dit jaar, alle incarnaties bij elkaar opgeteld, hun vijftigste verjaardag. Eeuwig respect, natuurlijk, maar hier hebben we niks aan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234