The Black Dahlia (Special Edition)

Brian De Palma, ooit één van de spraakmakendste regisseurs in Hollywood, is al enige tijd verwoed op zoek naar de vorm van grote dagen (u herinnert zich ongetwijfeld gewelddadig moois als 'Carrie', 'Scarface' en 'The Untouchables'), maar ook met zijn laatste werkstuk wil het helaas niet echt lukken.

Aan het basismateriaal kan het in ieder geval niet gelegen hebben: 'The Black Dahlia' is een verfilming van James Ellroys gelijknamige thriller over de brutale, nog steeds onopgeloste moord op een starlet in het Los Angeles van eind de jaren veertig. Het begint ook allemaal zeer goed: we maken kennis met Lee Blanchard (Aaron Eckhart) en Bucky Bleichert (Josh Hartnett), twee geharde politiemannen die op de moordzaak worden gezet en elk op hun eigen, nogal ongezonde manier in een onfris web van intriges worden meegezogen. Terwijl Blanchard compleet geobsedeerd raakt door de zaak, laat Bleichert (wiens sensuele vriendin - Scarlett Johansson - óók meer blijkt te weten) zich meeslepen door de mysterieuze, in lesbobars rondhangende dochter van een rijke makelaar (een zeer campy Hilary Swank) die zich graag als een dubbelganger van het slachtoffer mag uitdossen. De Palma brengt het allemaal met zijn bekende bravoure in beeld (er kan zelfs een spectaculair langgerekt kraanshot af), maar na het veelbelovende begin loopt het helaas al snel fout: hoe dieper de agenten in de zaak doordringen, hoe meer neven- en subplots er lukraak op elkaar stapeld worden en hoe onontwarbaarder het verhaaltje wordt. Terwijl Curtis Hanson met het ijzersterke 'L.A. Confidential' nochtans had getoond dat Ellroy alleen maar fatsoenlijk te verfilmen valt als je af en toe de schaar in zijn uitdijende plots durft te zetten. De Palma maakt van 'The Black Dahlia' echter een warboel die eventueel nog gered had kunnen worden door een klinkende, alles fraai op zijn plaats schoppende finale, maar zelfs dàt kon er niet meer af. De casting had ook gelukkiger gekund: Hartnetts zeepsmoel past niet bij de gekwelde cop die hij moet spelen , Eckhart is niet veel overtuigender en La Johansson laat het acteerwerk meer dan ooit aan haar bij elke film volumineuzer lijkende paar lippen over.

Extra's **: Een making of die weinig meer is dan een verzameling talking heads, een feature over het grote (en al enige tijd zoekgeraakte) genie van De Palma, waarin gelukkig ook wordt ingezoomd op het uitstekende werk van set designer Dante Ferretti (die in Bulgarije eventjes het L.A. van de jaren veertig nabouwde) en topcameraman Vilmos Zsigmond, en een wel héél vluchtig afgehaspeld item over de echte Black Dahlia en Ellroys fascinatie voor de zaak. Je zou denken dat er over één van de beruchtste moorden in de naoorlogse geschiedenis van Los Angeles toch wel iets meer materiaal op te duikelen viel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234