null Beeld

The Blues

'The Blues' is op Canvas toe aan de vierde aflevering en hell, wat hopen we dat u nog steeds mee bent. Niet alleen léért een mens nog eens iets uit de zevendelige ode van Martin Scorsese aan zijn favoriete muziekgenre, de reeks ademt ook een haast ongezonde schoonheid uit. Scorsese huurde voor elke aflevering een andere regisseur in, die vervolgens een geheel persoonlijk ei mocht leggen. Vanavond: Charles Burnett met 'Warming by the Devil's Fire'.

MARTIN SCORSESE «Charles heeft er een heel poëtisch, persoonlijk dingetje van gemaakt: het fictieve verhaal van een kleine jongen die in de jaren 50 de blues ontdekt. Dat levert behoorlijk wat spanningen tussen de generaties op. Zijn familie zweert bij gospel, en plots is er dus eentje die dat duivelse gekerm van de blues verkiest boven de hemelse melodieën.»

- U was de pater familias die de reeks producete en overschouwde. Vanwaar die fascinatie voor de blues?

SCORSESE «Als kind was ik al extreem vatbaar voor muziek. 't Was nooit gewoon achtergrondruis voor mij. Of de deuntjes nu uit m'n radio kwamen, uit een voorbijsuizende auto of uit de boxen van een restaurant, altijd zat ik vol aandacht te luisteren.

»Ik ben ook opgegroeid in een muzikaal gezin. M'n moeder stond altijd te zingen terwijl ze de afwas deed, dat herinner ik me levendig. M'n vader speelde mandoline en m'n broer gitaar. En er was een platencollectie waarin het heerlijk snuffelen was. Django Reinhardt is de eerste muziek die ik me herinner.

»Ergens in 1958 hoorde ik een song die m'n leven zou veranderen. 't Was iets bijzonders, het was nieuw en het trok heftig aan me. Haastig zocht ik een papiertje en een potlood om titel en uitvoerder te noteren. Het was 'CC Rider' van Leadbelly. Ik kocht meteen de hele plaat en begon er obsessief naar te luisteren: mijn liefde voor de blues was geboren.

»Een tweede belangrijke ontdekking was die van Bo Diddley. Ik herinner me hoe mijn vrienden en ik met open mond stonden te kijken naar zijn danspasjes op het podium. Hij legde ook uit waar de verschillende drumbeats vandaan kwamen. Zo leerde ik dat de roots van die fantastische muziek tot in Afrika reikten.»

- Is het dat wat u beoogt met deze reeks: de kids van nu laten kennismaken met die roots?

SCORSESE «Voor een stuk wel, ja. Daarom koos ik ook bewust voor die fragmentarische, persoonlijke aanpak van zeven regisseurs. Het moest geen alomvattende geschiedenis worden, maar een liefdesverklaring.»

- Velen hebben geprobeerd het unieke van de blues in woorden te krijgen, maar niemand schijnt er echt in te slagen. Probeert u het eens?

SCORSESE «Je kan dat niet in een eenvoudige beschrijving gieten. Je moet in de eerste plaats luisteren. Naar John Lee Hooker, Bessie Smith, Muddy Waters, Howlin' Wolf en zovele anderen. En dan zal je merken dat je dooreengeschud wordt. Je wordt geraakt en geïnspireerd, en je krijgt het gevoel op iets van waarheid te stuiten. In al zijn rauwe, instinctieve, recht op het hart mikkende kracht zegt de blues je iets over de kern van het mens zijn.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234