null Beeld

The Bronx - The Bronx

'Een gigantische etterbuil, de ene na de andere uppercut, elf songs lang,' zo schreef collega Charlie Poel ruim twee jaar geleden over 'The Bronx', de woeste, fantastische debuutplaat van - één keer raden - The Bronx.

Geert Op de Beeck

En Poel was lang niet de enige die enthousiast was: eerst bouwden ze met die plaat en een reeks razende concerten vanuit het niks een grote fanbase op, vervolgens mochten ze een krabbel zetten onder een contract bij Island/Def Jam, en ten slotte werd een Grote Naam bereid gevonden hun nieuwe plaat te producen: Michael Beinhorn, het type mens dat normaal gezien alleen voor The Red Hot Chili Peppers, Korn of Soundgarden uit zijn bed komt.

undefined

Als we dit iemand gunnen is het deze bende tuig van de richel uit L.A. wel, maar de enige vraag die ons hier vandaag bezighoudt is: is hun nieuwe (die ze wijselijk ook maar 'The Bronx' hebben genoemd) even goed als hun eerste? Nou, 'Shitty Future' vonden wij alvast meteen een gewéldige lap lawaai die probleemloos naast het smerigste van de Queens of the Stone Age kan staan, en dat vinden we na 48 luisterbeurten (en ondanks een nekfractuur van het headbangen) nog steeds. En met het daaropvolgende 'History's Stranglers' en 'Oceans of Class' - twee gemene, wild schuimbekkende rottweilers van songs - maken ze daar een werkelijk fantastisch trio van.

Helaas zaten ze daarna blijkbaar door hun beste materiaal heen: waarschijnlijk omdat een mens onmogelijk twee platen lang zó razend kan blijven - hoe houdt zanger Matt Caughtran dat gebrul in godsnaam optreden na optreden vol? - gaat de voet daarna drie keer van het gaspedaal, en dat blijkt niet zo'n goed idee. Ach, in een goede bui willen we in 'White Guilt' nog wel de brallerige neefjes van The Replacements zaliger gedachtenis horen, maar tijdens de opnames van 'Dirty Leaves' en 'Safe Passage' had iemand gewoon luid 'afvoeren!' moet roepen. En van de resterende punksongs willen we alleen voor het fors hakkende 'Around the Horn' nog een klacht voor burengerucht riskeren.

'The Bronx' duurt amper 33 minuten, en toch vonden wij dat nog tien minuten te veel. Worden wij oud, of worden zij het?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234