null Beeld

The Chemical Brothers - Born in the Echoes

Twintig jaar geleden brachten The Chemical Brothers ‘Exit Planet Dust’ uit, en veranderde de wereld een beetje.

Dancetracks in zevenmijlslaarzen, proppensvol scheurende gitaarsamples, loeiende sirenes en beats van twintig meter hoog, gehuld in een jas die de man in de straat nog herkende als een popsong ook. Daarna was niets nog hetzelfde, ook niet voor The Chemical Brothers.

Twee jaar na ‘Exit Planet Dust’ kwam ‘Dig Your Own Hole’, een titel die getuigde van een klare kijk op heden en toekomst, en een plaat waarop nog ruim voldoende ‘Block Rockin’ Beats’ aanwezig waren om het succes te rekken. Maar als plaat – het hele pakket met hoes en songs en uitstraling en alles erop en eraan – stond ‘Dig Your Own Hole’ al in de schaduw van dat machtige debuut.

‘Surrender’ (1999) bevatte hun leukste samenwerkingen – met Noel Gallagher en Bernard Sumner van New Order onder meer – en met ‘Hey Boy Hey Girl’ ook hun grootste hit. En toen was het vet heel erg van de soep. Qua inspiratie, qua impact, qua dominantie in de hitparade. The Chemicals – Ed Simons en Tom Rowlands, om ze maar eens bij naam te noemen – bleven wel gewoon verderdoen, met geregeld ergens ter wereld nog eens eens rondje geweldige concerten, een briljante remix voor een vriend in nood, of een leuk soundtrackopdrachtje tussendoor. Platen bleven ze ook gewoon maken, ‘Born in the Echoes’ is nummer acht.

En ze begint verdomd lekker. ‘Sometimes I Feel So Deserted’, de in april uitgebrachte eerste single, doet vermoeden dat het duo onder een stapel oude Humo’s de handleiding uit 1995 heeft teruggevonden. Een eeuwig aanzwellende, tussen piepen en scheuren twijfelende keyboardriff van één noot, een anderhalve minuut rondslingerende drumfill, en dan de oerknal waarover een tekst van twee regels volstaat, kwestie van de boodschap niet verloren te laten gaan in het geraas. Heerlijke stuff die overgaat in de al even lekkere tweede single ‘Go’, een samenwerking met rapper Q-Tip, wiens complimentariteit met The Chemicals in 2005 al werd bewezen met ‘Galvanize’. Had Magnus ‘Puppy’ niet uitgebracht, wij hadden ‘Go’ uitgeroepen tot floorfiller van het jaar.

U raadt het nooit: de derde track op ‘Born in the Echoes’ is single nummer drie, ‘Under Neon Lights’, waarin Annie Clark (alias St. Vincent) vocaal kleur geeft aan een donkere late night song die klinkt als het mysterieuze neefje van ‘Music: Response’, die machtige opener van ‘Surrender’.

En dan volgt single nummer vier, ‘EML Ritual’, ook al staan er maar dríé singles op ‘Born in the Echoes’. Niet dat er niets moois meer te rapen valt, maar singles: nee. En het is na dat triomfantelijke begin lang wachten op een volgende song die wat ons betreft niet net zo goed naar de prullenmand gesleept had mogen worden. ‘I’ll See You There’, ‘Just Bang’, ‘Reflexion’: Chemical Brothers by numbers. Knoppengedraai zonder inspiratie of ideeën. ‘Taste Of Honey’: ook weinig maar wel íéts. Iets griezeligs. Met een cameo voor een rondzoemende bij en een metaalbewerker op het einde van zijn krachten, en een streepje Chemicals-poëzie: ‘If you don’t have no money, you won’t get no honey’. Leonard Cohen heeft van Ed en Tom nooit veel te vrezen gehad.

Beck mag afsluitend aan de microfoon plaatsnemen voor het mooiste liedje van de plaat: ‘Wide Open’, het soort melancholische electrosong waarop New Order in de jaren 80 het unieke eigendomsrecht leek te hebben.

Het meest exemplarisch echter voor de curve waarop The Chemicals Brothers zich bevinden is ‘I’ll See You There’, na ‘Setting Sun’ op ‘Dig Your Own Hole’ en ‘Let Forever Be’ op ‘Surrender’ al de derde song waarvoor ze open en bloot te plunderen gingen bij ‘Tomorrow Never Knows’ van The Beatles. De eerste twee werden door Noel Gallagher van zang voorzien, maar die vond het anno 2015 blijkbaar welletjes geweest. Slim van Noel, want versie één, als we hem zo mogen noemen, blijft met voorsprong de beste. Na die van JohnPaulGeorge&Ringo uiteraard.

‘Born in the Echoes’: zelfs de hoes verbleekt bij wat we van The Chemical Brothers gewend zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234