null Beeld

The Chemical Brothers - We Are the Night

Dat de bastards het weer eens voor mekaar hebben gekregen, dat dachten we toen we de single 'Do It Again' van The Chemical Brothers voor het eerst op de radio hoorden.

Verslavend simpel tedede-te-dedede-melodietje, een serie harde dreunen en een tekst zo dwaas dat-ie met 'Hey Boy Hey Girl' kan concurreren - 'Oh my god what have I done / All I wanted was a little fun / Got a brain like bubblegum / Blowing up my cranium' - 'Do It Again' is een dik vet schot in de roos. Onnozel en kinderachtig, maar net dat ietsje intelligenter dan de platte stampers van het gros van de concurrentie: de Chemicals ten voeten uit.

undefined

Wie had tien jaar geleden gedacht dat Tom Rowlands en Ed Simons ons nog altijd dit 'shitgoddamn!'-gevoel zouden kunnen bezorgen? Rond hun generatiegenoten The Prodigy, Fatboy Slim en Underworld is het al een eeuwigheid doodstil, jonge honden als Justice en Digitalism hebben zichzelf zopas gekroond tot de vernieuwers van de dansmuziek, maar dat weerhoudt de brothers er niet van om a) gestadig platen te blijven maken en b) ons op tijd en stond te verrassen.

Wij vinden 'We Are The Night' een betere, want consistentere plaat dan voorganger 'Push The Button' (waarvan we vooral de killer 'Galvanize' en de experimenten met militante hiphop herinneren, de halfzachte dance-indierockkruisbestuivingen met o.a. The Magic Numbers en Tim Burgess vergeten we liever). We denken ook dat Rowlands en Simons nog eens een plaat hebben gemaakt om jezelf en het andere jonge tuig in de auto mee op te zwepen.

De titeltrack zit helemaal vooraan en geldt natuurlijk als intentieverklaring: The Chemical Brothers zijn de heersers van de nacht, wat ons duidelijk wordt gemaakt door middel van een rollercoaster van een nummer, extreem opzwepend en zwaar psychedelisch. Het echte elektronische geschut wordt meermaals bovengehaald: in de punkelectro van 'All Rights Reversed' (met Jamie Reynolds en James Righton van Klaxons), het kurkdroge 'Saturate' (The Chemicals go minimal!), de onvervalste Bobby O-electro in 'A Modern Midnight Conversation' en het totaal onsubtiele 'Burst Generator', of wat er gebeurt als je de heren Rowlands en Simons met de nieuwe lijn Stork-pompen laat spelen.

De obligate samenwerkingen met rocknamen, dan. Ook deze keer is grote favoriet Bob Dylan niet van de partij, Willy Mason neemt dan maar de electrocountry van 'Battlescars' voor z'n rekening. Midlake maakt iets héél moois van de afsluiter 'The Pills Won't Help You Now': 'Robbed of your fortune / You get disappointments in life / You're probably poisoning your body / I hope you're alright / In a moment of fear / You dig in your heels / The pills won't help you now / Once you cry' . Dat ze daar maar eens over nadenken op het strand van Ibiza, haha. Snel vergeten: de grap-rap 'The Salmon Dance', waarin een sprekende vis genaamd Sammy The Salmon ons een nieuwe dans aanleert. Gewoon skippen, en de rest van de plaat z'n hypnotiserende werk laten doen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234