null Beeld

The Clash - The Singles (box)

Vertel op het komende kerstfamiliediner dat u van The Arctic Monkeys houdt, van Hard-Fi, van Pete Doherty's Babyshambles, van The Kooks of van The Libertines - om er maar een paar te noemen - en de kans is niet denkbeeldig dat een dikke nonkel u aanschiet. 'Dat het vroeger beter was' en 'Dat die groepen het allemaal van The Clash hebben afgekeken'.

Het eerste is dikke zever, het tweede klopt. Maar so what, is het ooit anders geweest?

U kunt die oom trouwens tackelen door hem de box 'The Clash: The Singles' als cadeau te vragen om zijn gelijk te bewijzen. In die doos: alle 19 in Groot-Brittannië uitgebrachte singles en b-kantjes (inclusief de 'Capital Radio'-EP die in april '77 bij het weekblad NME zat), aangevuld met songs die elders (Nederland, Spanje, de VS, Argentinië...) op single zijn verschenen. Let wel: we hebben het over een doos met 19 verschillende schijfjes, gestoken in replica's van de hoezen die tussen 1977 ('White Riot') en 1985 ('This Is England'-EP) rond de originele 45-toeren zaten.

The Clash debuteerde met pure punk maar gooide dat keurslijf algauw af, omdat Joe Strummer en co - in tegenstelling tot vele collega-punkers van het eerste uur - niét op hun grote voorbeelden wilden schijten: de Britpop van The Who en The Kinks, de eigen pubrock-roots, de Amerikaanse rock-'n-roll en rhythm 'n' blues van de jaren vijftig, soul en natuurlijk reggae. Doe bij die invloeden een scheut punk attitude en agitprop, plus genoeg kennis van film- en literatuurklassiekers om nu en dan te namedroppen, kluts dat samen met de songschrijverstalenten van het duo Strummer/Mick Jones, en het zal niet verbazen dat het resultaat de ene na de andere machtige song was. Stiletto-scherp, hard en altijd to the point. En - 't is waar nonkel - zo'n vijfentwintig jaar later nog niks verouderd!

Niemand heeft vandaag nog het geduld om single na single in een cd-lade te schuiven, en dus lijkt de box in de eerste plaats bedoeld als pronkstuk voor de salontafel van Clash- afficionados die alle platen en minstens één 'Essential'-verzamelaar in het rek hebben staan. Maar laat dat u & uw nonkel niet tegenhouden. Het is immers zo gepiept om een afspeellijst op uw mp3-speler aan te maken, goed voor 64 songs (plus 2 interviewflarden) en zo'n vier uur (225,9 mb) van de strafste muziek die er in Engeland in die jaren gemaakt werd. Behoorlijk exclusief bovendien: vele b-kantjes zijn intussen allang out of print. En dat de beste songs van The Clash onveranderlijk op single verschenen - een zeldzame uitzondering als 'Janie Jones' of 'The Guns of Brixton' niet te na gesproken - maakt deze box ook als definitieve Best Of aantrekkelijk.

In het cd-boekje geven collega's, schrijvers en regisseurs commentaar bij een single naar keuze. Buiten het schoon volk in de kolommen in Humo 3456 zijn dat ondermeer Carl Barat (ex-The Libertines, Dirty Pretty Things), Shane McGowan (The Pogues), Bobby Gillespie (Primal Scream), Steve Jones (Sex Pistols), Bernard Sumner (Joy Division, New Order) en Pete Townshend (The Who). Hartverwarmend om te lezen hoe The Clash ook hun leven veranderde. En (dat van) u?

PS: Mogen wij bij dezen ook de cd 'Revolution Rock, a Clash Jukebox' aanbevelen? Originele versies van songs die The Clash ooit live, als tussendoortje, tijdens repetities, bij radio-optredens of op plaat gecoverd hebben: van The Modern Lovers ('Roadrunner') en The Kinks ('Dead End Street') over The Ramones ('Blitzkrieg Bop'), Junior Murvin ('Police and Thieves') en The Bobby Fuller Four ('I Fought the Law') tot The Rulers ('Wrong 'Em Boyo'), Willie Williams ('Armagideon Time') en veertien anderen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234