null Beeld

The Darjeeling Limited

In het Parthenon van onze favoriete cineasten kunt u, ergens tussen Herzog, Fellini, de vroege Scorsese en de late Seymore Butts, ook Wes Anderson aantreffen.

In de Amerikaanse filmwereld wordt Anderson (38) algemeen gezien als een curiosum: hij is namelijk een onversneden auteur, een fanatieke doe-het-al die niet alleen heel persoonlijke scenario's schrijft maar zich op het obsessieve af ook bezighoudt met het design van de decors en de muziekkeuze - en hij naait ook nog eens eigenhandig de kostuums! Zijn films zijn dan ook in één oogopslag te herkennen: elk shot is een minutieus geconstrueerd tableautje, op de soundtrack weerklinken de mooiste popsongs, de personages worstelen gewoonlijk met chronische zielspijnen (meestal ingegeven door een verwrongen vader-zoonrelatie), en - misschien wel zijn mooiste handelsmerk - door zijn verhalen blaast steevast een melancholische dwarrelwind.

Dat gold voor 'Rushmore', 'The Royal Tenenbaums' en 'The Life Aquatic with Steve Zissou', en het geldt meer dan ooit voor zijn nieuwste experience: 'The Darjeeling Limited', een wonderschone film over drie broers (Jason Schwarzman, Owen Wilson, Adrien Brody) die samen een lange treinreis door India maken - de even fraaie kortfilm 'Hotel Chevalier', met Schwarzman en de blote derrière van Natalie Portman in de hoofdrollen, krijgt u er vooraf gratis bij.

Alleen al het openingstafereel is een juweeltje: Bill Murray die in een taxi door de straten van Jodhpur scheurt en - in een prachtige slomoscène - op het nippertje de trein (en jammer genoeg ook het vervolg van de film) mist. De iets snellere Peter Whitman (Brody) slaagt er wél net op tijd in om zijn Louis Vuitton-valiezen op het achterbalkon te gooien en aan boord te springen.

In een wel heel excentriek ingerichte coupé - net als het ouderlijk huis uit 'The Royal Tenenbaums' en het exploratieschip uit 'The Life Aquatic' is de trein uit 'The Darjeeling Limited' een wonderlijke kijkkast - vindt hij Jack (Schwarzman) en Francis (Wilson) terug, de broers van wie hij hopeloos is vervreemd: 'Laten we opnieuw familie worden,' neemt het trio zich voor, 'laten we tegen alles ja zeggen.' Right on!

Hun trip begint grappig, met de broers die mekaar een flesje valium doorgeven en een Indische treinchef die met een kruimelschep op een ontsnapte cobra jaagt, maar gaandeweg krijg je in de smiezen dat de broers - in de grond drie meelijwekkende neuroten - mentaal op een zijspoor zitten; de dood van hun vader en de verdwijning van hun moeder hangt als een donkere wolkenfloers over de reis (eindstation van deze trein: pure ontroering).

De droefenis, zo typisch voor een Wes Anderson-film, komt deze keer ook uit onverwachte hoek binnensijpelen: het is onmogelijk om naar Owen Wilson (verband rond het hoofd, pleisters op het gezicht, windsels rond de polsen) te kijken zonder aan diens recente zelfmoordpoging te moeten denken.

De sfeervolle Indische deuntjes - geplukt uit oude films van James Ivory en Satyajit Ray - en de liedjes van The Kinks - mijn God, wat is 'This Time Tomorrow' toch een geweldige song - zorgen er ten slotte voor dat de harten blank komen te staan van melancholie, en zo is het goed. Doe zoals de broers, doe zoals wij, en zeg ja tegen 'The Darjeeling Limited'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234