'The Disaster Artist': James Franco over 'de slechtste film aller tijden'

Om je een breuk te lachen: ‘The Disaster Artist’, de nieuwe, waargebeurde komedie waarin James Franco – als hoofdrolspeler én regisseur – het ontstaansproces uit de doeken doet van ‘The Room’, algemeen beschouwd als de ‘slechtste film aller tijden’. Toch zal Franco zijn onderwerp, ook in de chique Londense hotelsuite waar we hem treffen, altijd blijven verdedigen. ‘‘The Room’ is een geweldige film. I love it. Ik heb hem wel vijftig keer gezien.’

'Een outsider die zijn dromen probeert te verwezenlijken, dat is toch erg ontroerend'

Wie graag een fout B-filmpje ontdekt, moet zich eens aan ‘The Room’ wagen (zoek op YouTube: ‘you’re tearing me apart, Lisa!’), een film zo psychedelisch slecht dat je er bijna je eigen geestelijke gezondheid door in vraag gaat stellen. En zeker die van de maker, want ‘The Room’ is het tot falen gedoemde, totaal onverstandige passieproject van één man: Tommy Wiseau. En over díé vreemde kerel gaat ‘The Disaster Artist’.

In 2003 is Tommy (een glansprestatie van James Franco) een nobody die droomt van een filmcarrière. Een mysterieuze figuur ook, want op zijn bankrekening staat een bedrag met veel nullen, maar niemand weet waar dat vandaan komt. Tommy beweert dat hij uit New Orleans komt, maar zijn accent klinkt als dat van een Oost-Europese vampier. En hij gedraagt zich als een jonge snaak die hengelt naar aantrekkelijke hoofdrollen (‘I am American hero!’), ook al ziet hij er minstens veertig uit en heeft hij een lange, vettige, zwarte haardos. Wiseau is een wandelend enigma, een ambitieuze gek. Nadat hij in de acteerles de knappe Greg Sestero leert kennen (in de film vertolkt door James Franco’s jongere broer Dave), trekt hij samen met zijn nieuwe maatje naar Hollywood om het er te maken, en ‘The Room’ moet daarbij zijn ultieme visitekaartje worden. Alleen loopt dat dus even anders af.

James Franco «Veel films krijgen de titel ‘slechtste film aller tijden’ toebedeeld, zoals ‘Troll 2’, over een dorpje van magische creaturen die mensen in planten veranderen om ze daarna op te eten. Of ‘Birdemic: Shock and Terror’, een soort ‘The Birds’ van Alfred Hitchcock, maar dan de versie met een ultralaag budget.

»‘The Room’ overstijgt al die films, omdat hij zo... anders is. Hij is niet gewoon slecht, hij lijkt zich eerder in een soort parallel universum af te spelen, waarin alles – menselijke interactie op kop – een tikje ráár is. En in tegenstelling tot films zoals ‘Sharknado’, die op een erg zelfbewuste manier slecht zijn, probeert ‘The Room’ oprecht om een meesterwerk te zijn. Daarom zeg ik liever dat ‘The Room’ de ‘beste slechtste film aller tijden’ is (grijnst).»

HUMO Wanneer heb je Tommy Wiseau voor het eerst ontmoet?

Franco «Toen ik hem belde om de rechten te vragen. Het eerste wat hij wilde weten, was wie hem zou vertolken. Ik durfde niet te zeggen dat ik dat zelf wilde doen, voor het geval hij dat niet leuk zou vinden. Hij deed zelf een voorstel: ‘Wat denk je van Johnny Depp?’ Toen ik in de lach schoot, vroeg hij meteen waarom. Ik heb moeten belóven dat ik het aan Johnny zou vragen (lacht).

»Niet veel later zei hij – en daar schrok ik wel van – dat hij mijn tv-film over James Dean meerdere keren had gezien. ‘Weet je,’ zei hij, ‘je hebt goeie dingen gedaan, en je hebt slechte dingen gedaan. Misschien regisseer ik jou ooit wel eens.’ Bleek dat ik zijn tweede keuze was (lacht).»

HUMO Het juiste bedrag is niet bekend, maar ‘The Room’ zou meer dan zes miljoen dollar gekost hebben...

Franco (pikt in) «...terwijl hij eruit ziet alsof ze er maar zés dollar aan hebben gespendeerd, ik weet het (lacht). Als Tommy een visie had, wilde hij dat die op zíjn manier werd uitgewerkt. Dat zie je ook in ‘The Disaster Artist’, wanneer ze een scène uit ‘The Room’ filmen in een klein steegje dat ze helemaal hebben nagebouwd in de studio. Eén van de werknemers, gespeeld door Seth Rogen, merkt op: ‘Waarom zijn we niet gewoon buiten gaan filmen? Dat steegje lijkt als twee druppels water op het steegje om de hoek.’ Maar daar wilde Tommy niet van weten: (perfecte Tommy Wiseau-imitatie) ‘Is real Hollywood movie!’ Hij dacht dat Hollywood-films op sets werden opgenomen, dus moest hij sets hebben, punt.»

HUMO Achteraf, toen ‘The Room’ een enorme culthit werd, beweerde Wiseau dat het altijd al zijn bedoeling was geweest om een komedie te draaien. Geloof je hem?

Franco «Maar nee! Toen hij ’m maakte, mikte hij hoog. Hij vergeleek zijn werk met dat van Tennessee Williams en dacht dat hij de nieuwe ‘A Streetcar Named Desire’ aan het maken was, een Groot Amerikaans Drama. Hij waarschuwde mensen die hij erover aansprak: ‘Pas op, want je bent er twee weken niet goed van.’ (lacht) Hij bracht de film zelfs sneller dan voorzien in de zalen, zodat hij kon meedingen naar de Oscars. (Droogjes) Hij werd helaas niet genomineerd.

»Pas later heeft Tommy de cultstatus van ‘The Room’ volledig omarmd. Nu moedigt hij het zelfs aan. Zijn favoriete gezegde is (alweer in dat geweldige Wiseau-accent): ‘‘The Room’ is safe place: you can laugh, you can cry, do whatever you want.’»

HUMO Wat vond Wiseau van ‘The Disaster Artist’?

Franco «Hij vindt het een goeie film. Of toch voor ‘99,9 procent’. Want één scène – ik ben al vergeten welke – vond hij lelijk belicht (lacht).»

HUMO Heeft Tommy jou eigenlijk ooit gevraagd wat jij vond van ‘The Room’?

Franco «Nee. Maar ik vind het een geweldige film – I love it! Ik heb ’m wel vijftig keer gezien en elke keer opnieuw haal ik er plezier uit, en ontspanning, en vreugde. Dan moet je gewoon toegeven, het hééft iets. En niet alleen omdat Tommy scène na scène de meest onbegrijpelijke keuzes maakt, maar ook omdat je voelt dat zijn hart en zijn ziel erin zitten. ‘The Room’ is uniek, en alleen al daarom verdient de film respect.»

'Tommy Wiseau ziet er minstens veertig uit en heeft een lange, vettige haardos, maar hengelt als een jonge snaak naar aantrekkelijke hoofdrollen' James Franco in 'The Disaster Artist'


Enorme bananenschil

James Franco is één van de weinige zielen die het verhaal van Wiseau succesvol konden verfilmen. Dat respect waarover hij het heeft, is namelijk cruciaal. En net als Wiseau is Franco wat ze een outsider artist noemen, iemand die koppig zijn eigen ding doet in de marge. Franco acteert vaak in blockbusters – van ‘Rise of the Planet of the Apes’ tot de ‘Spider-Man’-films – maar veel vaker draait hij met zijn eigen geld kleine filmpjes die veelal op hoongelach worden onthaald, om daarna in de obscuriteit te verdwijnen. Of had u al gehoord van ‘Child of God’ of ‘Good Time Max’? Franco heeft al 38 regieprojecten op de teller staan, dit is de eerste keer dat hij met een eigen film een groot publiek weet aan te boren.

Franco «Ik snáp Tommy. Ook al is zijn verhaal helemaal uniek, toch kan ik mij erin vinden. Ik merkte dat ‘The Disaster Artist’ erg persoonlijk werd voor mij.»

HUMO Wiseau is een tragische figuur, die evenveel door de drang naar succes wordt gemotiveerd als door de angst om te falen.

Franco «Oh ja. Volgens mij had Tommy last van paranoia en voelde hij zich verraden door de hele wereld. Eigenlijk is dat ook waar de in wezen simpele verhaallijn van ‘The Room’ om draait. Zijn personage Johnny is een populaire all-American guy, die bedrogen wordt door zijn lief en door zijn beste vriend, en daarom zelfmoord pleegt. Dat zegt volgens mij veel over Tommy. Toch straf dat zó een slechte film zó veel kan blootleggen, niet?»

HUMO Heb jij weleens last van faalangst?

Franco «Zeker. Ik denk dat iedereen op één of ander niveau bang is om te mislukken. Nog een reden waarom ‘The Room’ zo inspirerend is: Tommy leeft zonder angst. Hij jaagt zijn dromen na, hij kent geen gêne. Hij dóét gewoon, zonder de remmingen die de rest van ons zo vaak tegenhouden.

»Ik wilde als kind al acteur worden. Maar ik heb die droom lang voor me uitgeschoven, omdat ik zo bang was om mezelf belachelijk te maken. Het is éng om zomaar je ziel op tafel te leggen. En wanneer we iemand als Tommy dat zien doen, om daarna spectaculair op zijn bek te gaan, dan voelen we ons op een vreemde manier iets beter over onszelf.»

HUMO Gek dat we zoiets grappig vinden, hè?

Franco «Het zal wel iets over ons zeggen (lacht). Maar het is één van de hoekstenen van comedy. Waarom lachen we als iemand uitglijdt over een bananenschil? Omdat het iemand anders overkomt! Je kan ‘The Room’ dus het beste zien als een enorme bananenschil.»

HUMO Ben je ooit aan een film begonnen met de beste bedoelingen, om na verloop van tijd te merken: ‘Oei, ik sta hier in een pijnlijke mislukking te spelen’?

Franco (grijnst) «Ja hoor. Maar ik ga geen titels noemen. Het zit eigenlijk zo: elk project waaraan ik begin, draait anders uit dan ik vooraf had gedacht. Soms wordt het beter, soms wordt het slechter. ‘The Disaster Artist’ hoort bij mijn beste werk, vind ik.»

'Ik durfde Tommy Wiseau niet te vertellen dat ik hem zelf zou spelen. Hij stelde voor om Johnny Depp te vragen voor de rol'


Talentloze mensen

Wiseau en Franco hebben nog iets gemeen: een donkere kant. Onlangs werd Franco ervan beschuldigd dat hij tijdens acteerlessen zijn studentes nét iets te graag uit de kleren zou hebben zien gaan – op Twitter liet een vrouw weten dat ze omwille van hem uit de showbusiness is gestapt. Ook Wiseau werd er altijd van beschuldigd op een minder hoffelijke manier met zijn actrices om te gaan – in ‘The Disaster Artist’ ontpopt hij zich als een manipulatieve, obsessieve eenzaat.

Kortom, Franco is knapper, maar hij lijkt écht op Wiseau. Of de beschuldigingen aan Franco’s adres nu kloppen of niet – ze kwamen pas na dit interview, we konden er dus geen vragen over stellen – ze hebben alleszins impact: nadat hij eerder alle prijzen won die er te winnen waren, werd ‘The Disaster Artist’ compleet genegeerd voor de Oscars. Net als destijds ‘The Room’.

HUMO Klopt het dat je de hele opnames lang in character bent gebleven?

Franco «Ja, ik ben een hele tijd lang Tommy gewéést (lachje). Ik heb ‘The Disaster Artist’ zelfs zo geregisseerd. Seth en mijn broer Dave waarschuwden de mensen voor ze de set opkwamen: ‘Sorry, het is hier een beetje raar.’ (lacht) Maar ik denk dat dat heeft bijgedragen aan de juiste sfeer op de set.»

HUMO Tommy Wiseau heeft geen vrienden en geen privéleven, hij leeft voor de film. Herkenbaar?

Franco «Ik heb heel mijn volwassen leven eigenlijk niks gedaan behalve werken. Je moet maar eens gaan kijken naar mijn pagina op de filmwebsite IMDb.com: daar staan véél projecten op (lachje).»

HUMO Vanwaar die extreme werkethiek?

Franco «Ik denk dat die stamt uit de tijd dat ik met school stopte om te kunnen acteren. Mijn ouders wilden me niet financieel ondersteunen, dus ik moest een baantje nemen bij McDonald’s. En ik wist: als ik er iets van wil maken, zal ik er verdorie voor moeten gáán. Dat deed ik, en niet veel later had ik een rolletje in Judd Apatows tv-serie ‘Freaks and Geeks’, naast Jason Segel en Seth Rogen. En niet veel dáárna mocht ik mijn held James Dean vertolken in een tv-film.

»Omdat ik succes had, peperde ik het mezelf nóg eens zo hard in: als je hard werkt, boek je goeie resultaten. Met schrijven en regisseren was het net zo, als je het goed wil doen, moet je het vooral véél doen – zelfs de grootste atleten werken zich elke dag uit de naad, want met talent alleen geraak je er niet.

»Nu ik bijna 40 ben, merk ik wel dat die aanpak – all work and no life – ook zijn nadelen heeft. Ik mis een zekere balans in mijn leven. (Denkt na) Als acteur heb je ook een privéleven nódig, want waar ga je anders je emoties uit putten?»

HUMO Geloof je in het cliché van de gepijnigde artiest die in onmin leeft met de wereld?

Franco «Nee, ik denk dat je heus niet doodongelukkig hoeft te zijn om goeie films te maken. Eén van mijn goede vrienden en grote helden is Bryan Cranston, Walter White uit ‘Breaking Bad’. Als je hem al eens ontmoet hebt, weet je dat hij de geweldigste, meest stabiele kerel ooit is. Hij praat zo over de scheiding werk-privé: ‘Ik probeer gelukkig te zijn in mijn gezinsleven, zodat ik het beest kan uithangen in mijn kunst.’ Ik probeer zijn voorbeeld te volgen.»

HUMO Ben jij in je carrière al veel types als Tommy Wiseau tegengekomen, mensen die er alles voor over hebben om het te maken, maar zonder een spatje talent?

Franco «Talentloze mensen heb je genoeg in Hollywood. Maar iemand als hij ben ik nog nooit tegengekomen (lacht).»

HUMO Je bewondert hem, hè?

Franco (haalt zijn schouders op) «Het is het verhaal van een outsider die zijn dromen probeert te verwezenlijken, dat is toch gewoon erg ontroerend? Ik zal afsluiten met het motto waarmee Tommy in 2003 ‘The Room’ de wereld instuurde, omdat ik eigenlijk hetzelfde kan zeggen over ‘The Disaster Artist’: ‘This my movie. This my life. Be cool.’»

‘The Disaster Artist’ is vanaf 7 februari te zien in de zalen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234