The Doors - The Very Best Of

Nog maar een paar maanden geleden, vlak voor de feestdagen, verscheen van The Doors een vierkante doos met daarin alle platen van de groep, goed en wel geremasterd en opgefrist door huistechnicus Bruce Botnick. Een duur hebbeding, die 'Perception'.

(Herlees de recensie van 'Perception')

Dit jaar is het 40 jaar geleden dat de allereerste, titelloze, plaat van The Doors verscheen, en dat is het sein om alwéér een release-offensief in te zetten: alle zes de studioplaten worden individueel heruitgebracht - uiteraard met de nodige verplichte surplusjes, zoals dvd en bonustracks - en voorafgegaan door 'The Very Best Of', die beschikbaar is als enkele óf dubbele cd. En dan besparen we u de extraatjes en de hippe remixes die bij digitale aankoop ongevraagd uw kant uitkomen. Om tureluurs van te worden en bovendien grotendeels overbodig. Marketeers, we zullen ze nooit begrijpen.

Afijn, voor ons ligt de dubbelcd-uitvoering van 'The Very Best Of' (34 songs), en dat is toch even schrikken. Niet van het hoesje, want dat de betreurde zanger Jim Morrison het boegbeeld van de groep was, daarover werd nooit flauw gedaan. Zijn looks, zijn flamboyante podiumprésence, zijn rebelse gedrag en zijn bijna dierlijke aantrekkingskracht (met Morrison vergeleken is look-a-like Luke Pritchard van The Kooks een misdienaar, beste meisjes) waren naast de uitstekende muziek extra troeven. Wat ons wél verontrustte: de sticker op het cd-doosje met de botte boodschap 'Brand New 40th Anniversary Mixes by The Doors & Bruce Botnick'. Een steek door het hart, alsof wij een oud-lief eerst naar Jeff Hoeyberghs zouden verwijzen voor een make-over. Een akelige gedachte.

Maar: het valt mee (de dubbel-cd, niet de gedachte aan Hoeyberghs). De songs klinken scherper, frisser, directer en, euhm, moderner dan de versies die wij ons van de langspeelplaten herinneren of die ons via de iPod-oortjes nog regelmatig bereiken. Want wat is er uiteindelijk gebeurd: de technische beperkingen van dertig, veertig jaar geleden zijn opgeheven, en dus werd hier een backing vocal van Jim Morrison, daar een lick van gitarist Robbie Krieger of ginder een riedel van toetsenist Ray Manzarek in ere hersteld. Net zoals nu en dan een schuttingwoord dat toen weggefilterd moest worden, nu weer wél mag. 'Je kan de nummers voortaan horen zoals ze indertijd voor ons in de studio klonken,' zegt Manzarek verderop in deze kolommen (Interview met Ray Manzarek in Humo 3473), en daar zit een grond van waarheid in. Dat stempartijen van de in 1971 overleden Morrison in de jaren negentig van nieuwe muziek voorzien werden (zoals op 'Orange County Suite') blijft een verwerpelijke praktijk, en we geven ook de mensen gelijk die aan hun vinyl vasthouden of vinden dat er aan oude opnames niet mag geraakt worden, maar een nieuwe generatie kan The Doors het best met deze 'Very Best Of' ontdekken. De enkele cd (15 songs) kan daarbij voorlopig volstaan, die bevat immers de belangrijkste songs van de groep en is de ideale introductie: van 'Light My Fire' over het huppelende 'Hello I Love You' tot onze lijfspreuk 'People Are Strange'. Jammer alleen dat het imposante, ruim elf minuten durende 'The End' noodgedwongen ontbreekt.

Of The Doors jongeren en nieuwe luisteraars nog zal kunnen bekoren? Hun muziek klinkt alvast niet gedateerd, en als onze familie- en kennissenkring een referentie mag zijn: we zijn het stilaan beu onze Doors-platen aan alweer een nieuwe generatie te moeten uitlenen. Terwijl niemand ooit naar David Sylvian vraagt!

The Doors: 'The Very Best Of' ** (voor de ouwe zakken)
The Doors: 'The Very Best Of' ***1/2 (voor het jong grut)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234