null Beeld

The Expendables 3

We blijven achter je staan, Sly.

Harrison Ford in ‘Raiders of the Lost Ark’: knap, kwiek, star quality in overvloed. Mel Gibson in ‘Mad Max 2: The Road Warrior’: nog jong maar hij stónd er. Wesley Snipes­ in ‘Jungle Fever’ en ‘Mo’ Better Blues’: opwindend, veelbelovend, een klasbak in wording. Arnold Schwarzenegger in ‘Commando’: The Schwarz zoals we hem het liefste zien. Sylvester Stallone in ‘First Blood’: ingetogen, intens, ongelooflijk aangrijpend. Ja, beste vrienden en vriendinnen, deze ouwe lul heeft van heel dichtbij de tijd meegemaakt dat bovenvermelde acteurs, nu allemaal samen te zien in ‘The Expendables 3’, schitterden als het Zwaard van Orion; de tijd dat ze de box office uit elkaar lieten knallen; de tijd dat ze het uiterlijk van jonge goden hadden; de tijd dat ze, zoals dat zo mooi klinkt in het Engels, ‘at the top of their game’ waren. Sindsdien is het alleen maar bergaf gegaan – met hen, met de wereld, en – die bierbuik! Die oogwallen! Die stramme botten! – jammer genoeg ook met ons. Ford: sinds ‘Indiana Jones and the Last Crusade’ geen enkele rol van belang meer gespeeld. Gibson: uitgespuwd door Hollywood na een reeks antisemitische tirades. Snipes: drie jaar in de bajes gezeten wegens belastingfraude. Schwarzenegger: sinds zijn comeback als acteur de ene flop na de andere. En Sly? Die blijft, ondanks de zichtbare fysieke aftakeling, met een aan wanhoop grenzende inzet de actieheld uithangen. In ‘The Expendables 3’ neemt regisseur Patrick Hughes de smoelen van Sly en Mel op een bepaald moment van zó dichtbij in close-up dat het scherm in één uitgestrekte oceaan van kraaienpootjes lijkt te veranderen. De lang gekoesterde hoop dat de bijna 70-jarige Stallone, door Quentin Tarantino ooit bestempeld als de meest onderschatte scenarist van Hollywood, eindelijk eens dat ingetogen meesterwerk gaat maken, zijn ‘Nebraska’ of zijn ‘About Schmidt’, mag stilaan worden opgeborgen. Nee, Sly blijft krampachtig doen alsof de jaren 80 nog altijd bezig zijn – en dus blijft hij in het krachthonk zitten, neemt hij weer de machinegeweren op, en zet hij weer die belachelijke baret op (zijn haarstukje: ‘Néééé, niet wéér!’). Dat ‘The Expendables 3’ ook nog eens een lamlendige film is, maakt van Stallone – en reken maar dat het pijn doet om deze woorden op te schrijven, want Sly is als familie voor ons – een extra tragische figuur. Ellenlange shoot-outs in vervallen fabrieksgebouwen waar om onduidelijke redenen zware kettingen aan het plafond hangen en vlammen uit de vloer schieten: anno 2014 oogt het een beetje pathetisch. Waarom dan toch drie sterren? Omdat wij onze helden van weleer nooit helemaal zullen afvallen; omdat er na de ‘I now pronounce you man and knife’-wisecrack uit de vorige aflevering dan toch weer een oneliner (al is het er maar eentje) voor de geschiedenisboeken in voorkomt; omdat je net zoals in de goeie ouwe tijd de schedels en de botten kunt horen kraken (‘Aaahhh! Oehhh! Krrrrrrrr!’); omdat er hier en daar een sterk beeld uitspringt (die vertrokken smoel van Stallone wanneer hij zich opmaakt om booswicht Mel tot moes te slaan!); en omdat er te genieten valt van de moddervette actiefilmclichés: in plaats van de boel voor de verandering eens metéén te laten ontploffen, is de booswicht weer eens zo dom om de teller van de tijdbom op 45 seconden te zetten, zodat de helden de tijd hebben om snel-snel een ontsnappingsplan te bedenken. En vooral wegens dat ene ontroerende beeld van die goede, oude Stallone die op de tonen van ‘Old Man’ van Neil Young (‘I need someone to love me/the whole day through’) in één of andere bar een biertje staat te drinken terwijl de gelatenheid op zijn gezicht staat te lezen. Op dat moment beseften we: wij zijn allemaal expendables.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234