null Beeld

The Field - Looping State of Mind

Niemand doet spannender dingen met loops dan Axel Willner alias The Field. In 2007 nam deze Zweed één schamele sample van enkele seconden uit 'Hello' van Lionel Richie, zette 'm in een lus en zwierde 'm vervolgens vrolijk in het rond; het resultaat was het nog altijd licht fabuleuze 'A Paw in the Face'. Maar omdat sommige tracks uit 'From Here We Go Sublime' en 'Yesterday and Today' wat schwung misten, bleven die albums als geheel nauwelijks hangen.

Zijn derde cd, 'Looping State of Mind', is gelukkig wél een schot in de roos. Willner bouwt zijn nummers nog altijd volgens min of meer hetzelfde stramien op: laat één loop minutenlang denderen, pruttelen of waaien; duw 'm dan langzaam een lichte helling op; laat 'm nét voor hij het kantelpunt bereikt weer terugrollen, en begin vervolgens van voren af aan.

Soms zet hij de luisteraar op het verkeerde been: dan blijft hij maar rondvlammen op een gigantische rotonde, en telkens wanneer je denkt: 'Nú neemt hij een afrit!' laat hij 'm vrolijk passeren, en nog eens, en nog eens. Als hij uiteindelijk dan toch wild slingerend naar de horizon vlamt, voelt het aan als een bevrijding.

Het organische, met samples van echte instrumenten samengestelde 'It's Up There' staat zes minuten lang te stampen op de rand van een gapende afgrond - steengruis glijdt naar beneden - en zijgt dan uitgeput neer. Om anderhalve minuut later langzaam weer recht te krabbelen, het stof van zijn revers te kloppen en met stevige pas (wij hoorden echo's van de voetstappen van LCD Soundsystem) richting uitgang te benen.

Ook 'Burned Out' en 'Arpeggiated Love' beklijven moeiteloos, maar ze worden op punten geklopt door de ronduit fantastische titeltrack. Vanwege de samplekeuze, vermoeden we (een goeie ouwe drumkit, gitaargetokkel en een paar langgerekte wiiiiieeeeeeeeuws uit een synthesizer), want ook hier houdt Willner vast aan het beproefde procedé.

En reken maar van yes dat dat daarna ook werkt in het bloedmooie 'Then It's White', een zachte beat met een ijle pianoloop erbovenop - acht minuten meanderende schoonheid, die qua sfeer neigt naar de sublieme witch house van Balam Acab en Holy Other. Van ons had het daar mogen eindigen, want het negen minuten durende slotnummer 'Sweet Slow Baby' blijft een beetje pesterig in het rond hinken, en nergens een gapende afgrond in het verschiet. Het weze Willner vergeven: zelden zo in een 'Looping State of Mind' geweest.

The Field speelt op woensdag 23 november in de VK in Brussel

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234