null Beeld

The Gaslight Anthem - Handwritten

Sympathieke jongens, die van The Gaslight Anthem. Maar wat kan je ze makkelijk neersabelen: frontman Brian Fallon geeft openlijk toe niet van de Pixies te houden, gaat er prat op alle (!) Blink 182-platen in zijn collectie te hebben, zit niet alleen overvloedig te knipogen naar grootmeesters als Joe Strummer en Bob Dylan, maar pikt schaamteloos (stem, frasering én personages) van zijn grote idool Bruce Springsteen.

Thomas Werbrouck

En dan moet de belangrijkste zonde nog komen: The Gaslight Anthem maakt al een half decennium lang steeds weer dezelfde plaat.

Maaarrr: 't is een meer dan behoorlijke plaat. En 'Handwritten', hun vierde, is nog altijd méér punk dan de drie Blink-jongens op een Sex Pistols-verkleedfeestje. En je kan maar beter knipogen naar Strummer en Dylan dan naar pakweg Josje van K3, niet?

De vier vrolijke rekels kregen trouwens van Broes zelve de goedkeuring (én de schouderklopjes) om met zijn erfgoed aan de slag te gaan: tijdens hun doorbraakshow op Glastonbury in 2009 beklom Springsteen zowaar het podium om 'The '59 Sound', uit hun gelijknamige tweede, mee te brullen. Nederig in de rol van Little Stevie Van Zandt kruipen: The Boss doet het heus niet voor iedereen.

Toch één klein aardverschuivinkje in het Gaslight Anthem-kamp: Fallon is verliefd! Dénken we – we hebben immers geen navraag gedaan bij de burgerlijke stand. In elk geval gebruikt hij de liefde en de bijbehorende miserie nu als inspiratiebron voor z'n potige popsongs. 'Have you seen my heart / have you seen how it bleeds' klinkt het in opener en vooruitgeschoven single '45'.

Ook in opvolgers 'Handwritten', 'Keepsake' en 'Mulholland Drive' moeten het Amerikaanse heartland en de beeldrijke verhalen wijken voor Fallons eigen zielenroerselen.

Typerend voor het onpretentieuze Gaslight Anthem is wel dat ze dat nieuwe sérieux zélf nog wat gewoon moeten worden. En dus stelt Fallon meteen zijn openhartigheid in vraag: in het uitstekende 'Too Much on Blood' gooit hij er een slag om de arm achteraan: 'Is there too much blood on the page? / If I just tell the truth / Are they just lies for you?'.

Verder krijgen we vooral The Gaslight Anthem uit 'The '59 Sound' en doorbraakplaat 'American Slang' (uit 2010) te horen. In hoogtepunten 'Howl' en 'Biloxi Parish' staan bassist Alex Levine en drummer Benny Horowitz als vanouds te pompen, en scheuren de gitaren zoals ze, euh... nooit zullen scheuren bij Blink 182.

Fallon schraapt ondertussen grind uit zijn keel om er een stel aanstekelijke refreinen overheen te smeren. Onze absolute favoriet is 'Here Comes My Man' (géén Pixies-referentie, dus): misschien wel de meest atypische song op 'Handwritten', maar nog altijd vintage The Gaslight Anthem, wegens een vrolijk, springerig deuntje waar de geest van The Byrds en Tom Petty prettig in huishouden.

Nee, The Gaslight Anthem is geen afleggertje, geen derderangse Springsteen-tributegroep, en wel dankzij één troef: voortreffelijke songs die, van alle ironie gespeend, recht uit het hart komen en onvervaard naar dat van u mikken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234