The Good Shepherd

Ook wij hebben ons de voorbije jaren vaak wanhopig afgevraagd waarom de grote Robert De Niro zijn talent keer op keer te grabbel gooide: 'Hide and Seek', 'Meet The Fockers', 'Godsend', 'Analyze That', 'Men of Honor' - de lijst is triest en eindeloos.

Nu weten we eindelijk wat hem bezielde: hij spaarde zijn genialiteit, zijn energie, zijn klasse en hoogstwaarschijnlijk ook zijn zuurverdiende centen op voor 'The Good Shepherd', zijn tweede film als regisseur. En kijk: 'The Good Shepherd' is zó goed dat we zelfs bereid zijn om De Niro 'The Adventures of Rocky & Bullwinkle' te vergeven. Yes sir, good old Bob heeft zijn recht van gratie ruimschoots verdiend.

Een gebrek aan ambitie kunnen we De Niro deze keer zeker niet verwijten. De opvolger van 'A Bronx Tale', zijn zeer fijne regiedebuut uit 1993, is een grootschalig, over de beginjaren van de CIA handelend epos vol spionage, verraad, dubbelspel, bedrog, misleiding, paranoia, en doodslag. De Niro neemt heel veel hooi op zijn vork, jawel, maar zijn hand heeft de steel stevig vast. Centraal staat Edward Wilson (Matt Damon), een beloftevolle student die al snel wordt gerekruteerd door de Skull and Bones, een ultra-elitair genootschap dat tot op heden dient als kweekvijver voor Amerikaanse leiders (ook Bush Jr. was ooit lid). Zijn ijver, zijn patriottisme en vooral zijn schijnbaar marmeren hart maken van Edward het ideale instrument voor allerlei schimmig overheidswerk, en tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt hij dan ook overgeplaatst naar de OSS, de voorloper van de CIA. Zijn echtgenote (Angelina Jolie) ziet het - zoals álle echtgenotes die hun man met een aktetasje in de hand zien vertrekken - allemaal met lede ogen aan: 'Je vertrekt om vijf uur en komt om tien uur 's avonds thuis! Ik leef met een geest!'

Nu had De Niro van 'The Good Shepherd' makkelijk een gladde actieprent à la 'Spy Game' kunnen maken, of een kurkdroge biopic (Wilson is min of meer gebaseerd op James Angleton, de stichter van de CIA), maar daarin had de cineast duidelijk geen zin. De Niro ziet in dit levensverhaal veeleer een Moderne Tragedie. Wilson groeit wel razendsnel uit tot één van de belangrijkste spinnen in het CIA-web - zo helpt hij de Koude Oorlog mee aanwakkeren en heeft hij een hand in de invasie van de Varkensbaai - maar hoe hoger hij op de ladder klimt, hoe dieper hij zijn eigen gevoelens begraaft. De kilheid waarmee hij uiteindelijk ook zijn laatste restje menselijkheid opoffert, maakt hem in essentie een dieptragische, tot eenzaamheid gedoemde figuur - net als Michael Corleone.

En neen, die laatste naam laten we niet zomaar vallen: droeg 'A Bronx Tale' nog de stempel van Martin Scorsese, dan voel je in 'The Good Shepherd' duidelijk de geest rondwaren van De Niro's andere leermeester, Francis Ford Coppola (die trouwens een vermelding als executive producer kreeg). De gezichten van Damon, Alec Baldwin, William Hurt en John Turturro - allen excellent - liggen de hele film lang in een soort ijzige Michael Corleone-plooi, en ook de tweeledige vertelstructuur, de epische ademtocht, en de schaduwrijke fotografie zijn duidelijk schatplichtig aan 'The Godfather Part II'. Coppola zat tijdens de tournage merkbaar op De Niro's linkerschouder, en Mario Puzo op z'n rechter (nu u het zegt: ís er eigenlijk wel een verschil tussen de Italiaanse dons uit 'The Godfather' en de sombere CIA-clan uit 'The Good Shepherd'?), maar De Niro weet niettemin ook zijn eigen mannetje te staan: hij vertelt zijn verhaal met prinselijke beheersing, laat de suspense langzaam maar zeker ontvlammen, en voert zijn film naar een climax die je treft als een stiletto in het hart (die laatste omhelzing!).

Alles bij mekaar genomen, zo begint het ons ineens te dagen, gaat deze film niet eens over de CIA, maar - en precies hier haalt 'The Good Shepherd' zijn universele kracht uit - over een man die net als onze goede vriend Faust zijn ziel verpatst. Hebben we trouwens al vermeld dat de allerbelangrijkste rol in 'The Good Shepherd' is weggelegd voor een ventilator van Belgische makelij? Gaat dat zien! Nu!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234