'The Great Gatsby': Baz Luhrmann en Leonardo DiCaprio

Zelden stonden onze zenuwen strakker gespannen dan vorige zaterdagavond, toen wij – als enige Belgische journalist! – in New York City één van de aller­eerste screenings mochten bijwonen van ‘The Great Gatsby’, Baz Luhrmanns langverwachte verfilming van de briljante roman van onze favoriete schrijver F. Scott Fitzgerald – én tevens de film die volgende week woensdag het zesenzestigste filmfestival van Cannes op gang mag knallen.

Het minste wat je kunt zeggen, is dat Luhrmann, bekend van ‘Romeo + Juliet’, ‘Australia’ en ‘Moulin Rouge’, kosten noch moeite heeft gespaard om het swingende tijdsgewricht waarin het verhaal zich afspeelt, de roaring twenties, tot leven te brengen: een budget van 130 miljoen dollar, duizend figuranten, schitterende garderobes, indrukwekkende sets, een opzwepende soundtrack, haarscherpe 3D, en een cast die sprankelt van glamour.

Leonardo ­DiCaprio is de mysterieuze miljonair Jay Gatsby, Tobey Maguire is would-be schrijver Nick Carraway, en Carey Mulligan schittert als Gatsby's onbereikbare oogappel Daisy Buchanan. Eén tegenvallertje: aangezien Warner Brothers ons heeft verzocht om discreet te blijven, kunnen wij u voorlopig niet vertellen hoe fabuleus, hoe meeslepend en hoe grandioos wij dit viersterrenspektakel vonden.

De dag na de screening spreken we in het luisterrijke Plaza Hotel – hetzelfde art-decopaleis waar de memorabele climax van ‘The Great Gatsby’ ontbrandt – met Leonardo DiCaprio en Baz Luhrmann. Om te beginnen vragen we Baz hoe het voelt om de ouverture van het belangrijkste filmfestival ter wereld te mogen verzorgen.

Baz Luhrmann «Magisch, echt magisch. Cannes is als een innige geliefde van me – zonder dat festival zou ik hier vandaag zelfs niet zitten. Eenentwintig jaar geleden zat ik in zak en as: op één piepkleine Australische distributeur na wilde niemand mijn debuutfilm ‘Strictly Ballroom’ uitbrengen, en het zag ernaar uit dat mijn eerste kindje rechtstreeks op video zou verschijnen.

»Samen met mijn echtgenote probeerde ik de teleurstelling te verbijten tijdens een vakantie aan de Australische kust, in een grauw trailerpark, waar de kokosnoten letterlijk uit de hemel vielen – ik liep daar de hele tijd rond met een ijzeren emmer over mijn hoofd, om te verhinderen dat die verwenste kokosnoten mijn schedel zouden kraken. Ineens kwam de baas van dat trailerpark me vertellen dat er telefoon voor me was: het was de programmadirecteur van het festival van Cannes.

»Hij had ‘Strictly Ballroom’ gezien en wilde de film absoluut opnemen in Un Certain Regard, één van de meest prestigieuze secties van het festival. ‘Nou, graag,’ zei ik, nog steeds met die ijzeren emmer over mijn hoofd (lacht). En de rest is geschiedenis: na de eerste vertoning in Cannes kregen we een staande ovatie van een kwartier, en toen ik de zaal verliet, greep de zaalwachter me bij de schouder en zei: ‘Mon­sieur, onthou dit moment. Vanavond is uw leven veranderd.’ En die man heeft gelijk gekregen – ik was gelanceerd. Om nu, twintig jaar later, opnieuw naar Cannes te trekken, deze keer met mijn kinderen aan mijn zijde, is gewoonweg prachtig. De cirkel is rond.»

HUMO ‘The Great Gatsby’ verfilmen: het heeft iets vermetels, iets ontzettend gewaagds. Wanneer hebt u beslist om het te doen?

Luhrmann «Mijn liefdesrelatie met ‘The Great Gatsby’ is begonnen in de vroege jaren zeventig. In Herons Creek, waar ik ben opgegroeid, baatte mijn vader een benzinestation en een kleine bioscoop uit, en daar maakte ik als kind kennis met de geweldige Robert Redford: ‘Butch Cassidy and the Sundance Kid’, ‘The Sting’, ‘Waldo Pepper’ en, in 1974, ‘The Great Gatsby’.

»De decors, de kostuums, de acteurs: het zag er allemaal prachtig uit, maar ik begreep niet wie die Gatsby was. Nu spoelen we vooruit naar 2003: ik was volop aan het afkicken van ‘Moulin Rouge’ en was op mijn eentje met de Trans-Siberische Express onderweg van Peking naar Parijs, waar ik mijn echtgenote en mijn pasgeboren dochter Lily zou treffen. Terwijl we door de eindeloze sneeuwvlakten van Siberië tuften, luisterde ik in mijn coupé, met een fles rode wijn erbij, naar het audioboek van ‘The Great Gatsby’ – en ineens kreeg ik een aha-erlebnis: dit boek gaat over óns, zo besefte ik plotseling, over ónze tijd, over waar de wereld nú staat.

»En ik wist dat ik het wilde verfilmen. Vervolgens ben ik achter de rechten aangegaan – en toen brak de financiële crisis uit, waardoor het verhaal van ‘The Great Gatsby’ ineens nóg relevanter werd, nóg eigentijdser. Fitzgerald schreef het boek in 1925, enkele jaren vóór de grote beurscrash van Wall Street, toen de Verenigde Staten nog bruisten van triomfalisme en optimisme. Alles ging letterlijk en figuurlijk omhoog – de aandelen, de vliegtuigen, de kapsels, de wolkenkrabbers, alles ging up, up, up, de jubel kende geen grenzen, er stond geen maat op de welvaart.

»Klinkt akelig vertrouwd, niet? Het is die kommerloze roes die Fitzgerald zo schitterend beschrijft in ‘The Great Gatsby’, maar tegelijk is het boek al doordrongen van een donkere sfeer, alsof hij de crash van '29 voorvoelde. In die zin vormt ‘The ­Gr­eat Gatsby’ een kristalheldere spiegel van onze tijd. Toen de banken in elkaar aan het storten waren, dacht ik: ‘Nu moet ik die film zéker maken.’»

HUMO Fitzgerald omschrijft Gatsby als een man met een onweerstaanbare glimlach, die binnen de seconde kan transformeren in iemand die eruitziet alsof hij zonet een man heeft vermoord. Wist u onmiddellijk dat Leonardo DiCaprio de rol aankon?

Luhrmann «Jawel. Ik wist dat ik een ijzersterke acteur nodig zou hebben, een klasbak, iemand met genoeg uitstraling en intensiteit om hét Amerikaanse symbool bij uitstek, Jay Gatsby, overtuigend neer te zetten. Iemand met présence, met diepgang, met charme, met moed, maar ook iemand met een zekere donkerte. Tja, ik had slechts één optie (lacht)

HUMO Hallo, Leo! Heb je niet geaarzeld om de rol aan te nemen? Gatsby is per slot van rekening één van de meest iconische Amerikaanse karakters.

Leonardo DiCaprio «Ik heb getwijfeld, ja. Ik vond de héle onderneming trouwens behoorlijk riskant. ‘The Great Gatsby’ verfilmen: je moet het eigenlijk maar durven. En niet alleen verfilmen, maar ook moderniseren, actualiseren, geschikt maken voor een jong publiek: het is een waagstuk waar veel cineasten voor zouden terugdeinzen.

»Ook de enorme populariteit van de roman deed me twijfelen – miljoenen mensen zijn gehecht aan de personages, elk van die mensen heeft zijn eigen beeld van die Gatsby, en elk van die mensen rekent erop dat hij er op het grote scherm precies zal uitzien als de Gatsby in hun hoofd.

»Het staat dus in de sterren geschreven dat we bakken kritiek gaan krijgen – dat Gatsby en Nick en Daisy er toch niet helemaal uitzien zoals in het boek, bijvoorbeeld, of dat de gordijnen in het huis van Daisy er helemaal anders bij hangen (lacht). Maar in mijn achterhoofd wist ik dat ik het moest doen. Als puntje bij paaltje komt, is Baz iemand tegen wie je niet neen kunt zeggen.»

HUMO Hoe heb je je voorbereid?

DiCaprio «Door als een echte detective het boek uit te pluizen naar concrete aanwijzingen voor wie Gatsby is. Door de dialogen hardop voor te lezen, opnieuw en opnieuw, teneinde de juiste stem en de juiste tongval te vinden. Ook zijn glimlach, door Fitzgerald beschreven als ‘een unieke glimlach die je misschien maar vier of vijf keer in je leven tegenkomt’, is cruciaal – ik heb er voor de spiegel hard op staan oefenen (lacht). En ook de outfits hebben me geholpen om in zijn huid te kruipen. Trek zo'n cool kostuum uit de jaren twintig aan, en je voelt je automatisch een bewoner van de jazz age

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234