'The Hitman's Bodyguard': de huurmoordenaar in Samuel L. Jackson

Ik zit op een bankje in de gang van het Whitby in New York, een luxehotel op een steenworp van de blikkerende Trump Tower op 5th Avenue, en vanachter de gesloten deur voor me hoor ik de stem die de legendarische donderpreek uit ‘Pulp Fiction’ wereldberoemd maakte – ‘And I will strike down upon thee with great vengeance and fu-u-urious anger!’ – luid ‘Fuck you!’ brullen. Samuel L. Jackson is boos, zoveel is duidelijk.


Lees de review van (es) »

'Ik speel vaak de slechterik van wie de mensen denken: 'Hm, ergens mag ik hem wel''

De journalist op wie Jackson zich kwaad maakt, blijkt een Chinese collega te zijn – hij wordt snel naar buiten geloodst door de personal assistant. Verkeerde vraag gesteld over Donald Trump? In een niet eens zo ver verleden speelde Jackson, een verwoed golfer én Obama-supporter, al eens een partijtje golf tegen The Donald.

Samuel L. Jackson deed onlangs de voice-over voor ‘I Am Not Your Negro’, de geëngageerde documentaire van Raoul Peck over de zwarte schrijver James Baldwin, en in de nieuwe actiekomedie ‘The Hitman’s Bodyguard’ speelt hij een huurmoordenaar (Ryan Reynolds is z’n bodyguard) die wordt achternagezeten door de flikken. Jackson houdt van actiefilms: ze voeren hem terug naar de tijd dat hij als kind naar de cinema ging. Niets doet vermoeden dat deze bink – paars pak, zonnebril, elektronische sigaret – als kind stotterde, maar tijdens ons gesprek zal hij toch één keer struikelen over z’n lettergrepen: als we terugkeren naar zijn jeugd.

HUMO In ‘Pulp Fiction’ droeg je een krullenpruik, in ‘Jackie Brown’ had je een Chinese vlecht en in ‘Unbreakable’ een scheef geföhnde afro. Dit keer mat je je personage een kale schedel aan, versierd met tatoeages van vogels.

Samuel L. Jackson «Ik heb die look alweer zelf mogen samenstellen: het was mijn idee om z’n schedel en z’n handen te versieren met tatoeages van kraaien. Waarna de scenaristen een reden moesten verzinnen waarom hij die had. Het werd een kraai voor iedere mens die mijn personage had vermoord in z’n leven. (Vervaarlijk breed glimlachend) Een soort stamboom des doods, zeg maar.»

HUMO Van alle personages die je ooit hebt gespeeld, zou je je het meest identificeren met Zeus Carver, de winkeleigenaar die John McClane in ‘Die Hard With a Vengeance’ uit de handen van een kwaaie meute redt. Waarom?

Jackson «Hij is in wezen een toeschouwer van John McClane (de rol van Bruce Willis, red.). Hij staat eerst verwonderd te kijken dat McClane wéér iets knettergeks van plan is. En ik ben ook niet bijzonder moedig. Maar als je me in een hoek duwt, dan zal ik alles doen om eruit te raken. Bovendien beschouw ik mezelf als relatief intelligent – ik los graag raadsels en puzzels op, net als Zeus.»

HUMO ‘The Hitman’s Bodyguard’ zit vol achtervolgingsscènes. Maar geen enkele daarvan kan tippen aan wat je zelf ooit meemaakte in een metro hier in New York.

Jackson «Bedoel je mijn bijna-doodervaring eind jaren 80? Ik ben toen met één voet in de deuren blijven steken; toen de metro vertrok, ben ik meters ver over het perron gesleurd. Gelukkig trok iemand twee wagons vóór het einde van het perron aan de noodrem, anders was ik tegen de muur gesmakt. De ligamenten in mijn knie waren gescheurd, maar ik heb er vooral een spreekwoordelijke klap voor mijn kop aan overgehouden: ik was 41, het was hoog tijd om te kappen met drank en drugs en alle andere smeerlapperij waar ik toen mee bezig was.»

HUMO Je personage Jules Winfield uit ‘Pulp Fiction’ maakte het Bijbelboek Ezechiël wereldberoemd. Ken je zelf nog andere Bijbelverzen uit het hoofd?

Jackson «Ik moest als kind naar de zondagsschool, maar ook in de klas moesten we Bijbelverzen opzeggen. Iedereen probeerde altijd de kortste regel in de hele Bijbel in te pikken: ‘Jezus weende.’ (lacht)

»Er is maar één fragment dat ik uit het hoofd heb geleerd als kind en dat ik nooit door iemand anders heb horen voordragen: ‘De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid; maar gij weet niet, van waar hij komt, en waar hij heen gaat; alzo is ieder, (stotterend) die-die-die uit Gods Geest geboren is.’ Die passus heb ik altijd onthouden. Ook de betekenis ervan heb ik altijd meegedragen: je weet nooit in welke richting de wind zal waaien, het komt erop aan je te laten meevoeren.»


Black Panther

HUMO In 1968 was je één van de ceremoniejongens op de begrafenis van Martin Luther King. Hoe kwam dat?

Jackson «Dat waren mijn dagen als Black Panther op Morehouse College in Atlanta, een volledig zwarte universiteit waar ook dr. King had gezeten én waar zijn vader lesgaf. Ik was er in de ban geraakt van een bende gasten met afro’s, net terug uit Vietnam – zwarte G.I.’s die me deden inzien dat Morehouse College een cocon was, en dat de echte wereld veel minder verwelkomend was voor zwarten. Ze maakten zich op voor de gewapende strijd, en ik sloot me bij hen aan.

»Tijdens een demonstratie op de campus hebben we toen zelfs leraars opgesloten in een lokaal, als protest omdat er in het curriculum veel te weinig aandacht ging naar de burgerrechtenstrijd. Ik ben toen van school gegooid en heb me een jaar lang – we spreken 1968 – ingezet voor de Black Panthers. Maar op een gegeven moment stond de FBI bij mijn moeder in de woonkamer. Toen was het spelletje over: ik trok terug naar Morehouse College en maakte mijn acteursopleiding af.»

HUMO Je was niet zo opgezet met de keuze van de Britse hoofdrolspelers in ‘Selma’, de recente biopic over Martin Luther King.

Jackson «Eerst en vooral: ik ben een enorme anglofiel. Als jonge theateracteur was het mijn droom ooit in de Londense West End te staan, mijn grote voorbeelden waren Oliver Reed en Richard Burton. Letterlijk: ik zoop in die dagen evenveel als die twee notoire drankorgels, omdat ik dacht dat zuipen nu eenmaal bij de stiel hoorde. Maar ik vond de keuze voor Britse zwarte acteurs in ‘Selma’ een vergissing: Amerikaanse acteurs hadden meer betekenis in de personages kunnen leggen, omdat ze uit hun eigen ervaringen en herinneringen konden putten. Maar ze gaan er nu eenmaal van uit dat Britse acteurs beter geschoold zijn. En vooral: goedkoper dan Amerikaanse (lachje)

HUMO Je had altijd gezegd dat je eens in een western wilde meespelen. ‘Ik kan zelfs paardrijden,’ zo promootte je jezelf. Was je teleurgesteld toen Quentin Tarantino je de rol van de kwaadaardige slaaf Stephen gaf in zijn western ‘Django Unchained’, en niet de heldenrol van Jamie Foxx?

Jackson «Quentin Tarantino zei me op voorhand: ‘Met deze rol word je de meest gehate nigger op de hele planeet.’ Maar ik antwoordde hem dat er gegarandeerd ook mensen zouden zijn die Stephen niet totaal verachtelijk vonden. Ik denk dat dat intussen mijn keurmerk is: ik speel vaak de slechterik van wie de mensen denken: ‘Hm, ergens mag ik hem wel.’

»Waar ik opgroeide in Chattanooga, Tennessee, kwam ik in aanraking met gangsters en corrupte flikken. Maar ik was vooral een dagdromer die van strips en cinema hield. Lee Marvin, Robert Mitchum, James Cagney: als ik vandaag een tough guy speel, denk ik altijd aan die acteurs uit mijn jeugd. Er zit altijd wat Cagney in, wat Mitchum, en ook wat Bogart. Ik kan me inbeelden dat veel acteurs van nu niet weten over wie ik het heb, maar dat zullen altijd mijn referenties blijven.»

HUMO Je wordt graag herkend op straat, hè?

Jackson «Ik heb er geen problemen mee. Waarom zou ik anders acteur zijn geworden? Nu, het gebeurt dat ze me verkéérd herkennen. Ooit viel op straat iemand voor me op z’n knieën en schreeuwde: ‘The Matrix! The Matrix!’ Hij hield me voor Laurence Fishburne (lacht).»

HUMO ‘The Hitman’s Bodyguard’ werd deels opgenomen in Amsterdam. Het kan niet anders of voorbijgangers hebben je in Amsterdam gevraagd of je weet wat ze in Holland op hun frieten doen – mayonaise dus, zoals in die beroemde dialoog tussen jou en John Travolta in ‘Pulp Fiction’.

Jackson «Nee, niemand begon daar over French fries of over mayonaise. Ze probeerden me vooral drugs te verkopen – heel veel verschillende soorten drugs. Maar goed, waar proberen ze dat tegenwoordig niet?

»Ik was wel verbaasd dat er zoveel gekleurden, en ook zwarten, in Amsterdam rondliepen. Dat is altijd het eerste wat ik doe als ik een nieuwe stad verken: uitzoeken waar de zwarte community zich ophoudt.»

HUMO Maar weet je eigenlijk wat ze in België op de frieten doen?

Jackson «Euh... mayonaise?»

HUMO Nee, pickles! Of andalouse.

The Hitman’s Bodyguard’ loopt vanaf 23 augustus in de zalen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234