The Hold Steady - Boys and Girls in America

Zowel de Amerikaanse pers (van Rolling Stone tot het terminaal hippe internetmagazine Pitchfork) als de Britse (zélfs het sjagrijnige NME), én nu ook Humo (uw baken in woelige waters) buitelen over elkaar heen om de lof te zingen van The Hold Steady en hun cd 'Boys and Girls in America'.

Opmerkelijk, want The Hold Steady zijn vijf bijzonder gewoontjes uitziende dertigers, die zich bekwamen in klassieke barroom rock uit vaders tijd. 'Boys and Girls in America' is hun derde cd - ook de twee vorige hebben de Amerikaanse eindejaarslijstjes gehaald - maar de eerste pas die in Europa wordt uitgebracht; een halfjaar na de VS en een paar weken na Groot-Brittannië eindelijk ook bij ons.

Craig Finn en zijn maten zingen over jongens en meisjes in Amerika, en wat ervan komt als die elkaar ontmoeten: seks & drugs & rock & roll. Dat levert fraaie strofen op ('You don't have to deal with the dealers/Let your boyfriend deal with the dealers/It only gets inconvenient/When you want to get high alone') en stekelige observaties over de eerste keer ('First Night') of over hoe m/v, uitgeteld door te veel pillen en verdachte paddenstoelen, elkaar ontmoeten in de eerstehulptent op een rockfestival (het machtige 'Chillout Tent', met gastvocalen van Dave Pinner (ex- Soul Asylum) en Elizabeth Elmore). 'Chips Ahoy' gaat dan weer over seks langs de paardenracebaan ('She put 900 dollars on the fifth horse in the sixth race/I think his name was Chips Ahoy') en 'Citrus' over de verlokkingen van sterke drank: 'Hey citrus, hey liquor/I love it when you touch each other/Hey whiskey, hey ginger/I come to you with rigid fingers'). En Finn ként zijn klassiekers, hij opent niet voor niets met een sombere verwijzing naar de verteller uit 'On the Road' van Jack Kerouac, meteen ook de verklaring voor de titel: 'There are nights when I think that Sal Paradise was right/Boys and girls in America have such a sad time together'. Men zal maar jong zijn in Amerika!

Maar al het voorgaande zou niet meer opleveren dan een aardig gedichten- of verhalenbundeltje als er niet de muzíék was: hier wordt een jonge, nog opgewonden Bruce Springsteen door de AC/DC-molen gehaald, ginds lijken The Modern Lovers en The Replacements opnieuw te zijn opgestaan. Soms gebeurt dat onbeschaamd: het openingsnummer 'Stuck Between Stations' had zó op 'Born to Run' gekund; na de loodzware riff die 'Hot Soft Light' inzet, is het een complete verrassing dat niet de betreurde Bon Scott van AC/DC maar Craig Finn invalt; 'Southtown Girls' had evengoed van The Modern Lovers kunnen zijn. Nog verder horen wij de bezieling van Adam Duritz van Counting Crows en, we zijn er oud genoeg voor, het enthousiasme van de vergeten held Graham Parker of het aanstekelijke van Elvis Costello en Nick Lowe in hun pubrockdagen. The Hold Steady schuwt nu en dan het experiment niet - door ' Ships Ahoy' wankelt een dronken, schijnbaar verloren gelopen orgeltje en gitaarsolo's (het mag weer!) houden soms even plots op als ze begonnen zijn - maar baanbrekend of vernieuwend zouden wij 'Boys and Girls in America' allerminst durven te noemen. Wél: van alle tijden, en dus ook van deze. Play vooral loud.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234