The Hold Steady - Stay Positive

Als het waar is wat een studie ooit aanvoerde - dat men een cd gemiddeld geen twee keer volledig beluistert - dan ziet het er voor The Hold Steady niet goed uit. Wij hebben namelijk 5 (vijf) luisterbeurten nodig gehad om 'Stay Positive' van twee naar vier sterren te zien evolueren.

Want aanvankelijk zitten de flagrante overeenkomsten met Bruce Springsteen te veel in de weg. Wedden dat The Boss zélf zou gaan denken dat hij het titelnummer zingt, en niet frontman Craig Finn? Dat het de E Street Band is en niet The Hold Steady die loos gaat op 'Yeah Sapphire'? Om maar die twee te noemen.

Voor alle duidelijkheid: we hebben het over Bruce Springsteen toen die nog relevant was - ten tijde van 'Born to Run', 'Darkness on the Edge of Town' en 'The River' dus. Doe daar nog de druggy chaos van The Replacements en het venijn van Hüsker Dü bij, denk ook aan het punkverleden van Finn (in 'Constructive Summer' zingt hij: 'Raise a toast to Saint Joe Strummer, think he might've been our only decent teacher'), en u weet ongeveer wat u muzikaal mag verwachten.

Voor wie die illustere voorbeelden (én Led Zep, AC/DC, Bad Company, Iggy Pop, Elvis Costello of good ole Graham Parker) niet kent: men komt dan uit bij viriele, klassieke meebrulrock, geschikt om zowel een kleine Marquee-tent als een reusachtig Amerikaans voetbalstadion tot ontploffing te brengen. Dat het de Taliban op gedachten voor alternatief springtuig mag brengen!

De liedjes gaan ook altijd ergens over, elke song is het miniscript van een film noir die men zo voor het oog kan laten afrollen - hallo Springsteen! Zijn inspiratie vond Finn dit keer in de Cassavetes-prent 'Opening Night' met Gena Rowlands, die hij letterlijk citeert in 'Slapped Actress': wat er gebeurt als een actrice door een gestoorde fan met haar personage(s) wordt vereenzelvigd.

Maar ook moord, de tijd die voortraast, verwrongen relaties, jeugdherinneringen, duistere praktijken en het leven van alledag - van u, van ons, van Craig Finn zelf - zijn geliefkoosde thema's, die samen één groot samenhangend verhaal vormen. 'She's always funny in the morning/She isn't always funny in the night/Once she gets a couple of drinks in/She's probably gonna tell you/You ain't doing anything right/And then you'll roll your eyes/And then you'll probably fight', klinkt het in 'Magazines'. Drankzucht en huiselijk geweld ooit laconieker weten beschrijven?

Er staan op een cd-speler drie belangrijke knoppen: volume, bass & treble. Draai die nog eens helemaal open en laat u overdonderen door het openingsnummer 'Constructive Summer' (de toon is meteen gezet: potente rock) of door de single 'Sequestered in Memphis' (deze week van niks naar 5 in onze 'Arriba!'-lijst), over een man die om onduidelijke redenen wordt gedagvaard in Texas en opgesloten in Memphis. En door al die andere full blast-songs, die Tad Kubler met een goeie ouwe gitaarsolo regelmatig helemaal openrijt. Hij is zelfs niet te beroerd om het luchtpijpje van de talk box nog eens boven te halen (in 'Joke about Jamaica') - 't is van de oertijd en Peter Frampton geleden dat we dát nog eens gehoord hadden! Kan het klassieker? En toch: helemaal 2008.

Springsteen, zei u? Who the fuck is Springsteen? En fuck ook de onderzoekers: door de gewelven van le Château P. in la rue P. zal 'Stay Positive' véél vaker galmen dan die luizige twee keer. Allright!

Toptracks: 'Sequestered in placeCityMemphis', 'Lord, I'm Discouraged', 'Constructive Summer'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234