null Beeld

The House of Cash afgebrand

Dinsdag (10 april) afgebrand: The House of Cash, het indrukwekkende houten optrekje van wijlen Johnny Cash en June Carter.

Het stulpje aan het Old Hickory Lake in Hendersonville - niet te verwarren met the Cash Cabin, de blokhut een paar honderd meter verder waar de American Recordings werden opgenomen - werd twee jaar geleden voor 1,86 miljoen euro aangekocht door Barry Gibb van de Bee Gees (andere geïnteresseerden op dat moment: Jack White, uiteindelijk te beschroomd, en onze cp, ontoereikend Sanoma-loon). Gibb had al gedreigd deze zomer in het huis nieuwe nummers te zullen schrijven, het was dus wellicht een geval van spontane zelfontbranding.

undefined

Humo was in 2005 op bezoek bij zoon John Carter Cash en beschreef The House of Cash en The Cash Cabin in Humo 3390 van 23 augustus aldus:

'John Carter Cash rijdt mij naar de heiligste aller plekken, The Cash Cabin, de kleine, mythische blokhut slash rudimentaire opnamestudio. Hier werkte Johnny Cash de laatste decennia van zijn leven aan zijn liedjes, nam hij zijn demo's op (sommige belandden onopgesmukt op de 'American Recordings'-platen), nodigde hij muzikanten en producer Rick Rubin uit om langs te komen wanneer de gezondheid hem belette te reizen, en probeerde hij de helse pijn van zijn talloze kwalen te vergeten. De cabin ligt op een boogscheut van de adembenemende voormalige Cash-residentie aan Old Hickory Lake. Een bedevaartplaats dus if I ever saw one!

null Beeld

Ik zal mij elke seconde van het volgende uur van de gewijde plek bewust blijven; aanvankelijk fluister ik zelfs van ingehouden piëteit, zal ik later op de cassette horen. In de cabin - knus en huiselijk zoals het een blokhut past, in een hoek het verweerde houten Delia-kruis uit de clip voor 'Delia's Gone' (met Kate Moss), elders een Martin-gitaarkist en een zwarte akoestische gitaar, foto's van Cash en zijn vrouw June Carter aan de muren, een grote open haard, verder nog een ordelijk keukentje en, het zal wel aan mijn verbeelding liggen, overal de bijna tastbare geest van Johnny Cash - vlij ik mij neer in de meest uitnodigende couch, om meteen weer recht te veren wanneer John Carter Cash mij glimlachend vertelt dat de bank het favoriete zithoekje van zijn vader was. Hij maant mij aan te blijven zitten. Ik in de favoriete fauteuil van the man in black: moeder, op de valreep heb ik tóch nog iets van mijn leven gemaakt!

Na het interview rijdt John Carter Cash mij het landgoed af - 'Zie je die herten daar? Die heeft mijn vader nog ingevoerd. Maar ze kweken te goed, ik moet dringend snoeien in het bestand' - naar de overkant van de straat, waar mijn droomhuis te koop blijkt te staan. Dream on, Poel: de voormalige Cash-residentie, bekend als The House of Cash, moet maar een slordige 2,9 miljoen dollar kosten. 'Een koopje voor deze buurt,' aldus Chief in zijn wachthuisje bij de ingang. Tot de dood van zijn baas was Chief de veiligheidsman van Johnny Cash, daarvoor politiecommissaris, nu nog even de (gewapende) bewaker van het leegstaande pand. 'Helaas mag ik niemand binnenlaten, en dat zorgt weleens voor hartverscheurende taferelen. Regelmatig passeren hier belangstellenden - van overal ter wereld, gisteren nog een interessante mens uit Nederland - die om een rondleiding vragen, maar het huis mag niet bezichtigd worden. En van de straat zie je er door de vele bomen en de hoge struiken niks van. Maar als je belooft geen foto's te maken, zal ik je binnenlaten, het duurt nog wel even voor je taxi er is...' Ik loop de poort door, langs het indrukwekkende, bijna ronde huis dat vanuit verschillende hoeken een adembenemend uitzicht op Old Hickory Lake biedt - aan gindse oever dobbert nog doelloos een sloep - en morrel wat aan gesloten deuren. Ik gluur door de grote vensters in het leegstaande pand en stel me voor waar de tientallen gouden platen aan de muur gehangen moeten hebben. Op een bankje aan het water, naast de Faron Young Garden - dat zegt een verweerd bordje middenin het perk - draag ik eerbiedig de tekst van 'Man in Black' voor: 'Well you wonder why I always dress in black/Why you never see bright colors on my back/And why does my appearance seem to have a somber tone/Well there's a reason for the things that I have on/I wear the black for the poor and the beaten down/Livin' in the hopeless hungry side of town/I wear it for the prisoner who has long paid for his crime/But is there because he's a victim of the times...'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234