null Beeld

The Incredible Hulk

Nauwelijks twee jaar nadat Ang Lees 'Hulk' uitliep op een historisch commercieel fiasco - de wereld was duidelijk niet klaar voor een op oedipale conflicten en verdrongen jeugdtrauma's drijvende superheldenfilm - zette Marvel Entertainment het licht op groen - pun intended - voor een nieuwe 'Hulk'-bewerking.

Teneinde een tweede debacle te vermijden, werden er preventief wel enkele maatregelen genomen: Ang Lee mocht beschikken, de volledige cast werd vervangen, en de nieuwe regisseur Louis Leterrier (bekend van 'Danny the Dog' en het heerlijke 'Transporter 2') ontving orders om de klemtoon niet langer te leggen op het complexe innerlijke gemoedsleven van dokter Bruce Banner, maar op de fun, de actie en de 'IKKE HULK! GRRRRRRRR!'-tekstballonnen. 'The Incredible Hulk' laat zich dan ook bekijken als de perfecte tegenvoeter van 'Hulk': 't is een luidruchtige actieprent die - uit angst om het multiplexvolkje een tweede keer weg te jagen - elke diepgang angstvallig uit de weg gaat. Tot groot ongenoegen overigens van hoofdrolspeler Edward Norton, die achteraf gezien dan tóch liever een meer serieuze 'Hulk' had gezien en tevergeefs eiste dat de film opnieuw werd gemonteerd. Die Ed!

Ironisch genoeg houdt net Nortons vertolking het zaakje op peil houdt. In het begin van de film leeft Banner à la Jason Bourne ondergedoken in een Braziliaanse sloppenwijk, en het is echt genieten geblazen met de scènes waarin de goede dokter met behulp van een polsslagmeter en een reeks boeddhistische ademhalingsoefeningen zijn woede-uitbarstingen onder controle tracht te houden - al kun je je natuurlijk afvragen of een eenvoudig jointje niet beter zou helpen. Nog meer pluspunten: de running gag met de rekbare broek is een giller, en dat ene shot van Banner die in de gietende regen zielig staat te wezen is een fijne knipoog naar de legendarische televisieserie met Bill Bixby.

Maar zodra Norton groen wordt, slaat de film bleek uit. De Hulk mag in de loop van het verhaal weer een heleboel gevechtstanks en legerhelikopters tot schroot herleiden, en op het eind volgt een kinetisch duel met The Abomination (Tim Roth), maar de verhoopte adrenalinerush blijft uit: er bestaan nu eenmaal opwindender dingen dan te kijken naar een groen ventje dat van alles stukslaat. Trouwens: die goeie ouwe Lou Ferrigno zag er indertijd een stuk gemener uit dan dat uit drabbige computerpixels opgetrokken mannetje uit 'The Incredible Hulk'. GRRRRRRRR!

(es)

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234