null Beeld

'The Jacksons Legacy': Tito, Marlon en Jackie Jackson duiken in de archieven van Michael en de familie

Ze lopen relaxed naar hun hotelsuite: Jackie is 66 jaar oud, Tito is 64 en Marlon 60. Drie routiniers op leeftijd, die zich op de sofa laten vallen, hun grote zonnebril afzetten en die behoedzaam voor zich op tafel leggen. Van hun gezichten is af te lezen dat ze het liefst ergens ver weg van hier zouden zitten. Maar ze moeten de boer op met hun officiële biografie ‘The Jacksons Legacy’. Die vertelt het verhaal van de legendarische popgroep van de broertjes Jackson: The Jackson 5.

The Jackson 5 was één van de eerste Afro-Amerikaanse popgroepen waar het blanke publiek massaal voor viel. Onder de regie van hun strenge vader Joe Jackson stonden Jackie, Tito en Jermaine al sinds 1964 op het podium. Het grote succes kwam er met de intrede van de jongste broers Marlon en Michael, en met een platencontract bij Motown. Met nummers uit de hitfabriek van Motown – zoals ‘I’ll Be There’, ‘ABC’ en ‘I Want You Back’ – oogstten The Jackson 5 wereldwijd succes, waarbij vooral Michael veel aandacht genoot. Midden jaren 70 kreeg Michael de baard in de keel en na conflicten met Motown viel de groep uiteen. Michael stapte er ten slotte uit en stortte zich op zijn solocarrière. Zonder hem zouden de Jacksons hun vroegere succes nooit meer evenaren.

undefined

'Vader gaf me ervan langs met de riem en zei dat ik dan maar moest laten zien wat ik uit zijn gitaar kon krijgen'

- Hoeveel mensen telt de Jackson-clan?

Tito Jackson «Allemaal samen, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, komen we zeker aan meer dan tweeduizend Jacksons.»

- Tweeduizend?

Tito «We zijn een grote familie, hè (lacht). Oké, tweeduizend is misschien wat veel. Maar we zijn toch met zo’n honderd Jacksons, die elkaar geregeld zien op feesten. En dat is dan zonder neven en nichten erbij.»

- Wanneer hebben jullie voor het laatst samen het legendarische familiehuis bezocht aan 2300 Jackson Street in Gary, Indiana?

Marlon Jackson «Onze moeder organiseert daar elk jaar een grote liefdadigheidsshow op de verjaardag van Michael (29 augustus, red.). Als het enigszins kan, komen wij ook.»

Jackie Jackson «Het is elke keer een emotionele trip om terug te keren naar de plaats van onze jeugd. Daar is tientallen jaren lang nauwelijks iets veranderd! De oude huizen, de oude vrienden – het is heerlijk om daar te zijn. Alles is er nog precies zoals vroeger.»

- Is er in Gary, Indiana de afgelopen vijftig jaar dan niets veranderd?

Jackie «Nee, omdat moeder de hele buurt heeft opgekocht. Ze wil niet dat er iets verandert, daarom houdt ze alles precies zoals het was in onze kindertijd. Zij heeft ervoor gezorgd dat de tijd daar is blijven stilstaan.»

- Maar u bent wel veranderd?

Tito «Jazeker, en daarom lijkt ons ouderlijke huis nu ook zo klein. Voor ons als kinderen leek het wel een paleis. Maar nu we allemaal grote huizen hebben, merk je hoe bescheiden we eigenlijk woonden: dat huis is kleiner dan mijn garage (lacht).»

Jackie «De laatste keer dat ik er was, zat ik met moeder te praten. Ze zat op de grote sofa die altijd al in de woonkamer stond. Ik had echt het gevoel dat de tijd was blijven stilstaan.»

- Wat zijn uw vroegste herinneringen?

Tito «Altijd alleen maar muziek. Muziek was het enige wat telde in onze familie en in ons leven, zolang ik me kan herinneren. En als we geen muziek aan het spelen waren, speelden we baseball. We waren allemaal gek op baseball!»

Marlon «En cricket!»

Jackie «Cricket? Je bedoelt getto-cricket!»

- Wat is getto-cricket?

Jackie «We hadden geen ballen zoals die waarmee de rijke blanken cricket speelden, en daarom gebruikten we oude bier- of colablikjes. Het spel bleef hetzelfde. Maar dus voor arme kinderen uit het getto.»

undefined

null Beeld

- Blijkbaar is uw carrière begonnen met een woedeaanval van uw vader, Joe Jackson.

Tito «Dat klopt. Als ze niet hoefden te werken, zongen mijn vader en mijn oom in het weekend oude bluesnummers bij ons thuis. Vader kon niet verdragen dat we op zijn gitaar speelden. Natuurlijk deden we het toch, moeder liet het stiekem toe, en op een keer is er door mijn schuld een snaar geknapt. Vader was woest, hij gaf me ervan langs met zijn riem en zei dat ik dan maar eens moest laten zien wat ik uit zijn gitaar kon krijgen. Ik jankte van de pijn, maar ik speelde. En dat vond hij zo goed, dat ik daarna altijd op zijn gitaar mocht spelen. Hij zei zelfs dat ik de hits van de radio moest leren spelen. Dus speelde ik nummers van The Temptations en dat soort bands na. Ik was nog geen 9 jaar oud.»

Jackie «Hij heeft dat zichzelf allemaal aangeleerd, elke dag een nieuw nummer. Zo is het begonnen.»

- Welke voordelen heeft het om met je broers samen in een band te spelen? En wat zijn de nadelen?

Tito «Het is een groot voordeel als je mensen zo goed kent als je eigen broers. Dat maakt de communicatie veel makkelijker. We wilden hetzelfde bereiken, we hadden dezelfde dromen. Het nadeel is...»

Jackie «...precies dat we broers zijn. Je kunt een broer niet zomaar aan de deur zetten, ook al wilden we dat soms graag. Meer dan eens, zelfs. En van je vrouw kun je scheiden, van je broers niet.»

- Ik ken nogal wat gezinnen waar broers en zussen niet meer met elkaar spreken.

Tito «Maar als een broer of zus echt in nood zit, zijn alle ruzies meteen vergeten. Met je broers kun je het veel sneller bijleggen dan met vreemden. Bij ons ging dat toch zo.»

Jackie «We zullen elkaar doorgaans steunen, niet tegenwerken. Beslissingen hebben we altijd democratisch genomen. En als we het toch ergens niet over eens raakten, belden we naar moeder. Zij kent veel van muziek, ze is een verstandige vrouw, en ze voelt problemen goed aan. Ze ziet de bui al hangen voor anderen die zien komen. En we leggen ons altijd bij haar oordeel neer.»

- Jullie eerste belangrijke klus was in een nachtclub die Mister Lucky’s Lounge heette. Jullie speelden er zeven dagen per week en kregen 5 cent per avond. Was dat niet heftig?

Marlon «Zeker, maar we waren jong en ik heb het altijd geweldig gevonden, want ik had daardoor meer zakgeld dan de andere kinderen uit de buurt. En het was natuurlijk enorm spannend!»

Tito «Er zijn ergere dingen dan je geld verdienen met muziek. Als je tegenwoordig de zielenpoten op tv ziet die in al die talentenshows moeten opdraven, dan hadden wij toch meer geluk: ons geld bleef in de familie. Nu moet je het delen met managers en productiehuizen, en er blijft niet veel meer over.»

undefined

null Beeld

- Weet je nog waar je was toen je voor het eerst een Jacksons-nummer op de radio hoorde?

Marlon «Jackie, zat jij niet bij je vriendin?»

Jackie «Ach, Kathy. Die is later getrouwd met die hotelerfgenaam.»

- Bedoelt u Kathy Hilton?

Jackie «Ja, de moeder van Paris Hilton! Ik zat met haar in de auto toen de radio plotseling onze eerste single ‘I Want You Back’ speelde. We hadden dat nummer eindeloos opnieuw moeten zingen in de studio, tot de producers er eindelijk tevreden over waren. Ik wilde het nooit meer horen! Maar toen het op de radio was, kreeg ik toch een machtig gevoel. Want naar muziek luisteren in de studio of op de radio, dat zijn toch twee verschillende dingen. In de studio hoor je alleen de fouten. Op de radio voel je hoe een goeie popsong je omver kan blazen. Toen ik daar met Kathy in de auto zat, ben ik langs de kant gaan staan om me helemaal aan de verrassing te kunnen overgeven.»

Tito «Daarna scoorden we drie nummer één-hits op een rij en werden we bekend in de hele wereld. En ons leven werd als een droom. We hadden op school nog maar pas geleerd dat Engeland een koningin heeft en een jaar later mochten we haar al de hand schudden.»

Marlon «En ze vertelde ons dat haar man thuis zo graag naar onze muziek luisterde.»

undefined

null Beeld

- Hoe streng waren jullie ouders?

Marlon «Heel streng. Ze hamerden erop dat onze groep vooral wérken was, het was een baan waar we ons volledig voor moesten geven. Het heeft ons uiteindelijk wel veel opgebracht.»

- Er zijn in de loop der jaren veel verhalen verschenen over The Jackson 5 en over jullie broer Michael. Wat is daar allemaal van waar?

Jackie «Het is niet te geloven wat mensen allemaal verzinnen, maar het went op den duur. We gaan niet meer in het verweer en proberen het allemaal zoveel mogelijk te negeren. Het is een verhaal zonder einde.»

Marlon «Dat is nu eenmaal de tol van de showbusiness.»

- Heeft de dood van Michael jullie kijk op de showbizz veranderd?

Marlon «Het heeft die onwerkelijke wereld nog onwerkelijker gemaakt.»

Jackie «Als ik daar ook maar over begin na te denken, word ik echt triest. De dag dat hij gestorven was, ben ik thuisgebleven om naar zijn muziek te luisteren. We missen hem verschrikkelijk, maar als we op het podium staan, voel ik zijn aanwezigheid.»

Tito «En we hebben natuurlijk nog zijn muziek, en daar kan niemand aan raken. Anders zouden we gek worden.»

Marlon «Onlangs stond ik voor een rood licht in Las Vegas, ik keek naar buiten en zag vlak voor mij een reusachtige affiche met de foto van Michael. Toen kwamen de tranen. We hebben samen geweldige jaren beleefd. We waren een hechte familie, en dat zijn we nog steeds.»

undefined

null Beeld

© Die Zeit

Vertaling: Els Snick

The Jacksons

& Fred Bronson,

‘The Jacksons Legacy’, Thames

& Hudson Ltd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234