null Beeld

The Killers over hun misplaatste arrogantie, slechte recensies én hun nieuwe cd

‘I got gas in the tank/ I got money in the bank/ I got news for you baby, you’re looking at the man’, zingt Brandon Flowers van The Killers in ‘The Man’, de eerste single van hun nieuwe plaat ‘Wonderful Wonderful’. Hij bedoelt het ironisch, maar eerlijk: wij hadden dat niet meteen door.

'De meeste fans geven niet om recensies. Zij hebben geen argumenten nodig om van onze muziek te houden'

De lyrics van Flowers – hij noemt zichzelf in hetzelfde nummer ook ‘gifted’ en ‘a household name’ – zijn namelijk nog bescheiden in vergelijking met bepaalde uitspraken die de zanger in het verleden heeft gedaan. Zoals: ‘Onze nieuwe plaat wordt één van de beste van de afgelopen twintig jaar.’ Of: ‘We zouden weleens de beste band van de eeuw kunnen zijn.’ Bovendien hemelde Flowers niet alleen zijn eigen werk op, hij brak ook talloze andere acts af, waaronder Kanye West, Green Day en Radiohead.

HUMO Geef toe, je kunt niet verwachten dat iedereen nu zomaar gaat denken dat ‘The Man’ ironisch bedoeld is.

Brandon Flowers «Dat snap ik, maar ‘The Man’ kondigt wel een nieuw hoofdstuk voor The Killers aan. Ik heb in het verleden dingen gedaan waar ik niet trots op ben, maar met deze plaat wil ik dat erkennen en achter mij laten.»

HUMO Waarop ben je zoal niet trots?

Ronnie Vannucci Jr. (drums) «Oei, dit zou weleens de rest van het interview in beslag kunnen nemen…»

Flowers (lacht) «Waar moet ik beginnen? Ik was ontzettend arrogant, maar eigenlijk kwam dat omdat ik zo onzeker was. Mezelf op de borst kloppen en anderen neerhalen was een manier om mijn zelfvertrouwen op te krikken: een soort overcompensatie. Volgens mij worstelen heel wat jonge mensen met hun zelfvertrouwen, maar ik heb die strijd moeten voeren terwijl iedereen me op de vingers zat te kijken. Ondertussen heb ik al zoveel meegemaakt, zowel in mijn carrière als persoonlijk, dat ik de dingen veel beter in perspectief kan plaatsen. Ik wil niet langer zo negatief en aanvallend door het leven gaan.»

HUMO Ronnie, was het alleen Brandon die zich zo zelfverzekerd voelde?

Vannucci «Ik denk dat we ons destijds alle vier onoverwinnelijk waanden. Het was pas met ouder worden dat ik inzag dat er meer in het leven is dan succes. Dan begin je te beseffen wat echt waardevol is: familie, liefde en empathie. Al denk ik ook dat we zonder dat zelfvertrouwen nooit zo succesvol waren geweest. Net daardoor durfden we onze nek uit te steken, risico’s te nemen en nieuwe dingen uit te proberen. We kunnen met trots terugkijken op de muziek die we hebben uitgebracht.»

Flowers «Dat denk ik ook. We waren eigenlijk al van in het prille begin ambitieus. ‘Mr. Brightside’ hadden we al in 2001 geschreven, het was één van onze eerste nummers. Natuurlijk hadden we nooit gedacht dat dat nummer ons zo populair zou maken, maar we voelden wel dat het heel speciaal was, en dat we echt iets te bieden hadden. Net dat besef onderscheidde ons van de andere lokale bandjes in Las Vegas, én van de meeste indiegroepen die tegelijk met ons opkwamen.»

HUMO Wanneer had je voor het eerst het gevoel dat jullie ‘The Man’ waren?

Flowers «Op Glastonbury in 2004. Ik herinner me dat nog levendig. We hadden er nog nooit gespeeld en waren al een tijdje niet meer in Engeland geweest, omdat we net een lange tournee in Amerika achter de rug hadden. We wisten dus niet wat we van dat optreden moesten verwachten. Ik zie me nog steeds het podium van de John Peel Stage opkomen met mijn mond wijd open van verbazing: die tent was gewoon aan het ontploffen. Naar mijn gevoel was dat ons eerste optreden als rocksterren. Afgelopen zomer hebben we nog eens op datzelfde podium gestaan, voor een onaangekondigde show. Het bracht me meteen terug naar die eerste keer: de spanning, de euforie.»

HUMO Vóór de release van jullie tweede plaat, ‘Sam’s Town’ uit 2006, stelde je dat het één van de beste platen van de afgelopen twintig jaar zou worden. Hoe kijk je daar tien jaar later op terug?

Flowers «Ik kan me nog steeds het telefoongesprek met die journalist van Rolling Stone herinneren. We hadden net ‘When You Were Young’ en ‘Read My Mind’ opgenomen en in de auto op weg naar huis had ik beide nummers eens uitgetest. Die rit was magisch: ik kon nauwelijks geloven dat wíj die songs geschreven hadden. Toen belde ik met die reporter en deed ik in al mijn enthousiasme die uitspraak. Ik had nooit verwacht dat ze de hele wereld zou rondgaan, ik was gewoon trots op ons werk. En ik ben dat nog steeds. Persoonlijk heb ik sindsdien nog maar weinig rockplaten gehoord die beter zijn.»

HUMO Luister je soms nog naar die vroegere platen?

Flowers «Zeker. De ene keer ben ik blij verrast, de andere keer wil ik onder een rots kruipen uit schaamte.»

Vannucci «Ik doe dat niet vaak. Tijdens de opnames werk je zo lang aan je nummers dat je ze nog moeilijk als een luisteraar kunt benaderen. Vorig jaar heb ik voor het eerst sinds de release nog eens naar ‘Sam’s Town’ geluisterd, omdat we ter gelegenheid van de tiende verjaardag een paar optredens zouden geven in Sam’s Town Hotel in Texas. Gelukkig vond ik het nog steeds een geweldige plaat (lacht).»

HUMO Wat is er zo anders aan ‘Wonderful Wonderful’?

Flowers «We zijn terughoudender dan vroeger. Liever spanning opbouwen dan rechtdoor knallen. Dat was verfrissend voor ons.»

Vannucci «We hebben de studio ook veel meer als een artistiek werktuig gebruikt. We leven alle vier met ons gezin in een andere stad, waardoor het moeilijker is geworden om nog vaak samen te komen. We hebben de meeste nummers in stukken opgenomen en naar elkaar doorgestuurd, waardoor we veel meer op de studio moesten rekenen om er één geheel van te maken.»

HUMO Brandon, in de single ‘Run for Cover’ zing je: ‘It’s hard to pack the car when all you do is shame us / It’s even harder when the dirtbag’s famous’. Om even later het begrip ‘fake news’ te laten vallen. Brachten The Killers net een eerste openlijk politieke song uit?

Flowers «Je kunt een nummer altijd op verschillende manieren interpreteren. Ik laat daar ook altijd ruimte voor. Maar we zijn nog nooit een politieke band geweest, ook niet in dat nummer.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ik was vroeger ontzettend arrogant, maar dat kwam omdat ik zo onzeker was.' Brandon Flowers

HUMO Maar met ‘fake news’ refereer je toch sowieso aan president Donald Trump?

Flowers «Ik dacht niet per se aan hem toen ik die lyrics schreef. ‘Run for Cover’ vertrok eigenlijk vooral vanuit een gedachte-experiment: een poging om vanuit het perspectief van een vrouw naar deze mannenwereld te kijken. Ik weet waartoe mannen in staat zijn. Met ‘Run for Cover’ wil ik onderdrukte vrouwen wakker schudden om voor zichzelf op te komen.»

HUMO Waarom maakten jullie dat niet concreter?

Flowers «Omdat we niet geëngageerd, geïnformeerd en ontwikkeld genoeg zijn om op een podium te stappen en politieke preken af te steken. Misschien komt dat nog, maar dan zullen we ervoor zorgen dat we weten waar we het over hebben. Zoals U2 of Neil Young

Vannucci «Ik weet niet of uitgespelde teksten wel echt interessant zijn. Zowat elk goed kunstwerk heeft een duidelijke betekenis én laat tegelijk ruimte open voor interpretatie. Ik heb er altijd van genoten dat mensen een eigen betekenis aan onze songs geven. Op die manier worden onze nummers een beetje hun nummers.»

Flowers «Klopt. We willen inspireren in plaats van te dicteren.»

HUMO Brandon, zeven jaar geleden vertelde je dat je critici uit de grond van je hart haatte omdat ze jullie platen ‘aan stukken hebben gereten’. Is dat nog steeds zo?

Flowers «Veel minder. Ik zal altijd voorzichtig zijn in de buurt van journalisten en sommige kritieken zullen me voor eeuwig bijblijven. Maar als je gelooft in het slechte, moet je ook geloven in het goede. Ik focus liever op onze fans en wat zij van ons werk vinden.»

HUMO Dus je googelt jezelf nooit?

Flowers «O, nee, dat leer je al snel af. Komt nooit iets goeds van (lacht). Nu, sommige kritieken waren wel degelijk bruikbaar en hebben ons uiteindelijk sterker gemaakt. Neem ‘Sam’s Town’: wij waren zot van die plaat, de critici niet. Dus wilden we op het podium hun ongelijk bewijzen. We hebben toen keihard gewerkt aan onze liveshow en tijdens elk optreden alles gegeven. Ik geloof dat we daarom, tijdens die tournee, als liveband het hoogste niveau bereikt hebben.»

HUMO Ondanks de negatieve recensies is jullie aanhang blijven groeien.

Flowers «Omdat de meeste fans niet geven om recensies. Zij houden gewoon van een nummer of een plaat zonder daar argumenten voor nodig te hebben. Ze zullen dan ook altijd op de eerste plaats komen.»

HUMO Jullie grootste fans hebben zichzelf zelfs een naam gegeven: The Victims. Ken je er een paar persoonlijk?

Flowers «Ja, hoor. Ik zie nog steeds mijn eerste Victim voor me: een knulletje dat na een optreden naar me toe kwam met een brede glimlach op het gezicht en een Victim-shirt aan. Ongelooflijk. Ze zijn echt enorm toegewijd. Ik geloof dat ze zelfs bedevaarten organiseren, naar Sam’s Town Hotel en zelfs naar mijn favoriete sushibar.»

Vannucci (schaterlacht) «Dat meen je niet! Fantastisch!»

HUMO Hoe zal ‘Wonderful Wonderful’ herinnerd worden in de annalen van The Killers?

Flowers «Als het begin van een tweede tijdperk voor de band. In 2013 brachten we ‘Direct Hits’ uit, een verzamelaar met onze bekendste songs. Daarmee hebben we onze beginjaren en groeiplaten achter ons gelaten. Toen we aan ‘Wonderful Wonderful’ begonnen, namen we ons voor om iets nieuws te doen. We zouden nog meer nummers als ‘Mr. Brightside’ of ‘Somebody Told Me’ kunnen schrijven, maar dat zou niet langer oprecht zijn. We willen niet blijven hangen in het verleden: daar word je alleen maar gek van.»

HUMO Jullie waren ook niet zo blij met die verzamelaar.

Flowers «Wij hadden inderdaad liever nog enkele jaren gewacht. Maar het lag niet in onze handen: ons platenlabel wilde sowieso een best of uitbrengen, met of zonder onze hulp. Dus hebben we maar meegewerkt en er zelfs twee nieuwe nummers voor opgenomen.

»Het was natuurlijk een compliment: blijkbaar hadden we genoeg hits om een hele langspeler te vullen. Maar tegelijk ging ik me daardoor als een bejaarde voelen. We zijn nog lang niet klaar met The Killers: we hebben nog veel te zeggen en te bewijzen. Misschien dat we op een dag onze eigen verzamelaar zullen kunnen samenstellen.»

‘Wonderful Wonderful’ van The Killers is op 22 september verschenen bij Island Records.

null Beeld
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234