null Beeld

The Kills - Midnight Boom

William Naylor, maker van de prima muziekreeks 'Seven Ages of Rock' zei het onlangs nog in dit periodiek: na de grunge zonk de rockmuziek weg in een muf riekende poel van voorgekauwde pakjespuree (Nickelback, iemand?), maar de laatste jaren doemt er weer allerlei spannends op aan de grillige horizon der luidruchtige gitaargroepjes.

Uiteráárd had Naylor het over Arctic Monkeys, en uiteráárd had hij het over The White Stripes, maar wij durven er onze volledige postgrungecollectie om te verwedden dat hij het óók had over The Kills.

The Kills is namelijk één van die groepjes die de kunst verstaan tonnen opwinding te verpakken in drieminutensongs (zie ook: ABBA) en die er tegelijkertijd in slagen om, zoals wijlen John Peel ooit over The Fall sprak, 'altijd anders, altijd hetzelfde' te klinken. Proeve van deze: 'Midnight Boom', de derde full-cd die Alison 'VV' Mosshart en Jamie 'Hotel' Hince op de luisterende wereld loslaten. Die klinkt minder bluesy en meer dansbaar dan de voorgangers - minder Black Keys, meer Vive La Fête zo u wil - maar toch blijven The Kills helemaal The Kills: sexy als de slip van Scarlet Johansson, grimmig als de blik van Steven Seagal, zweterig als de oksels van Ben Crabbé.

Goed, 'Black Balloon' en 'Goodnight, Bad Morning' zijn ons iets te tam, maar voor de rest regent het hoogtepunten. Zoals daar zijn: 'Sour Cherry', waarin VV zich afvraagt of ze de enige zure kers is in ons fruitmandje; 'What New York Used to Be', een dancenummer waarop het goed headbangen is; en vooral het machtige 'Hook and Line': een zangstem die dieper snijdt dan een goed aangebrachte paper cut, een riff als een blootliggende ader die met een stroomstok wordt bewerkt, en een franjeloze beat (getekend: Little Bastard) die al die pokkeherrie bijeenhoudt. Electroshock blues, zouden we hier schrijven, als de genaamde E ons niet voor was geweest.

In een naar rook en pis meurende midnight bar waar de Iggy Pop van 'The Idiot' aan de toog hangt met de Lou Reed van 'Metal Machine Music', waar bleke dopeheads met pikzwarte zonnebrillen smack scoren bij het geflikker van een kaduke stroboscoop en waar 'White Light / White Heat' op vol volume iedere normale conversatie onmogelijk maakt: dáár horen The Kills tot nader order nog steeds thuis. En in de Marquee op Pukkelpop, als u het ons vraagt.

Toptrack: 'Hook and Line'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234