null Beeld

The Last Airbender

Weet u het nog? Nog niet zó lang geleden, ten tijde van 'The Sixth Sense' en 'Unbreakable' met name, stonden we M. Night Shyamalan met z'n allen op te hemelen. De nieuwe Spielberg was gearriveerd! Hitchcock was herrezen! Merkwaardig hoe de wind sindsdien is gekeerd: sinds 'The Village' wekt de naam Shyamalan bij de meeste critici en bij een groot deel van het publiek alleen nog maar minachting en hoongelach op, en dit mag u gerust letterlijk nemen: de trailer van 'The Last Airbender' werd in diverse Amerikaanse bioscopen op oorverdovend luid awoertgeroep onthaald.

'The Last Airbender' geniet inmiddels de twijfelachtige eer om één der meest verguisde films uit de geschiedenis van de zevende kunst te zijn: maar liefst tweeënnegentig procent (92!) van de Amerikaanse critici boorden de film de grond in (check de tomatometer op rottentomatoes.com). Zo'n publieke lynchpartij is zelden gezien: zelfs Yves Leterme kreeg het nooit zó hard te verduren.

Tot voor kort vonden wij die collectieve verkettering een tikkeltje onverdiend (lach ons gerust uit, maar wij zullen 'Lady in the Water' en 'The Happening' blíjven verdedigen), maar nu is de betovering ook wat ons betreft definitief verbroken. De Shyamalan-bashers hebben overschot van gelijk: 'The Last Airbender' is een draak van Uwe Boll-niveau; een catastrofe van olieboorplatformkaliber; een fenomenale miskleun die in alle opzichten zó waanzinnig slecht is dat je kaakgewricht er meermaals pijnlijk van openzakt. Die hilarische dialogen! Die amateuristische vertolkingen! Dat irritante gezemel over die luchtplooiers! Die lachwekkende Tai Chi-gebaartjes! Die lamlendige digitale effecten! Yep, Ed Wood is herrezen. Aan de extreem povere kwaliteit van de 3D willen we zelfs geen woorden vuilmaken. Of toch eentje: volksverlakkerij.

Van chouchou van Hollywood tot pispaal: Shyamalans vrije val heeft iets fascinerends. Hoe is het zover kunnen komen? 'The Man Who Heard Voices', een even omstreden als ontluisterende pageturner over de making of van 'Lady in the Water', geeft enkele hints: de regisseur komt uit het boek tevoorschijn als een opgeblazen, door zichzelf geobsedeerde egomaniak die absoluut geen kritiek duldt; als een Messias-achtige figuur die op een ongezonde manier bezig is met 'spiritualiteit'; en als een zelfingenomen opsnijder die graag met zijn neus aan zijn eigen achterste hangt (in het holst van de Night, so to speak), en vindt dat alle anderen dat ook maar moeten doen. Wie 'The Last Airbender' heeft gezien, kan alleen maar besluiten dat dit beeld weleens zou kunnen kloppen.

Of het nu werkelijk gedaan is met de carrière van Shyamalan? Dat valt nog te bezien: 'The Last Airbender' groeide in de States in no time uit tot een aardige hit, en haalt ook bij ons megarecettes. De wegen van de Heer zijn warempel ondoorgrondelijk.

Bekijk de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234