'The Last Shadow Puppets': Miles Kane en Alex Turner

Acht jaar: zoveel tijd zit er tussen het alom bejubelde debuut van The Last Shadow Puppets en de volgende week te verschijnen tweede ‘Everything You’ve Come to Expect’.

'Volgens Sleaford Mods mag ik hen niet goed vinden omdat ik een complete idioot ben'

The Last Shadow Puppets tekenden in 2008 voor één van mijn allermooiste concertherinneringen, toen in de Parijse Olympia Alison Mosshart van The Kills het podium kwam opgewandeld om ‘Paris Summer’ van Lee Hazlewood en Nancy Sinatra mee te zingen. Alison was Nancy, Alex Turner Lee, en het zo al zoete parfum van Parijs was die nacht des te bedwelmender. Maar een concert in Parijs is niet meer wat het geweest is. Een andere retrocover die het groepje van de Arctic Monkeys-voorman en Miles Kane toen graag speelden, was ‘In the Heat of the Morning’, één van de vroegste singles van David Bowie. Ook dat is sinds kort mijmeren over een voltooid verleden.


Bekijk de nieuwe clip van The Last Shadow Puppets: 'Aviation'

Verder is acht jaar ook gewoon lang: ten tijde van de eerste plaat ‘The Age of the Understatement’ (2008) was Miles Kane een volslagen onbekende, het Liverpoolse ‘maatje’ van de getogen Sheffieldenaar Alex Turner, die met Arctic Monkeys al een gevestigde festivalwaarde was. Met z’n tweeën waren ze hondsdol van enthousiasme de studio ingedoken om kamerbreed georkestreerde sixtiesballads in de trant van de vroege Scott Walker op te nemen. Anno 2016 heeft Miles Kane ook naam gemaakt voor zichzelf; hij ontbond z’n groepje (The Rascals), vond op z’n soloplaten een eigen, door glamrock en mod beïnvloed geluid en werkte samen met iedereen, van Paul Weller over Gruff Rhys (Super Furry Animals) tot Andy Partridge van XTC.

En Alex Turner is allang niet meer de jongen uit High Green, Sheffield, die in ‘Fake Tales of San Francisco’ van Arctic Monkeys zong: ‘You’re not from New York City / You’re from Rotherham’. Hij woont al jaren in Los Angeles, waar hij liever met de motor rijdt dan over de plakkerige dansvloer van de indie disco te dagdromen. En wie durft nog gekscherend te doen over Rotherham, dat stadje bij Sheffield waar in 2014 één van de ergste kindermisbruikschandalen aller tijden aan het licht kwam? Ik wil maar zeggen: Miles Kane en Alex Turner keren als The Last Shadow Puppets terug in een heel andere wereld, maar met een niet zo ander geluid – strijkers, toeters en bellen, ze zijn allemaal weer van de partij op ‘Everything You’ve Come to Expect’.


Lees alles over 'Rock Werchter'

Turner en Kane liggen losjes op de bank van een duur hotel aan de Louizalaan, met de Brusselse skyline op de achtergrond, allebei een zonnebril op de neus. Er is gedronken en weinig geslapen. Miles Kane is z’n gewoonlijke onnozele zelve, interviews geven is altijd de minst favoriete bezigheid geweest van Alex Turner. ‘Ik drink nog liever van een benzinepistool dan dat ik een interview met Alex Turner uitlees,’ liet zijn iets verbaler aangelegde vakbroeder Noel Gallagher zich onlangs ontvallen. Verder lezen of naar het dichtstbijzijnde tankstation tuffen: aan u de keuze.


'Als een hipster je groenten staan stomen én naar Slade luisteren: daarvoor moet je bij Miles zijn' 'Wat me meteen doet terugdenken aan Engeland? 'Cuz I Love You' van Slade'

HUMO Alex, je liet in LA een tattoo op je voorarm zetten: een bloem met het woord ‘Sheffield’ eronder. Toen ik je daar de vorige keer iets over vroeg, antwoordde je summier met ‘Don’t Forget Who You Are’. Dat is een plaattitel van Miles Kane.

Alex Turner «Maar hij is me intussen gevolgd.»

HUMO Jij woont nu ook in Los Angeles, Miles?

Miles Kane «Ja, nu toch al een maand of acht. Ik was al een tijdje heen en weer aan het pendelen tussen Londen en Los Angeles. Omdat Alex er woont, maar ook andere vrienden van me. Onze nieuwe bassist Zach Dawes bijvoorbeeld. Ik hou van de lucht in LA. En ik had zin in verandering.»

Turner «Van omgeving veranderen is sowieso altijd goed voor je muziek. There’s an excitement that comes with that, en die opwinding leidt tot meer creatieve mogelijkheden.»

HUMO Alex, keer je ooit nog terug naar Engeland, denk je?

Turner «Ik denk aan blijven, aan terugkeren, maar ook aan elders heen trekken – als er zich een goeie kans voordoet. Ik ben in ieder geval niet gehaast.»

HUMO Jullie hebben elkaar de voorbije jaren niet met rust gelaten als songschrijvers. Er was bijvoorbeeld ‘Get Right’, dat B-kantje van ‘Don’t Forget Who You Are’ van Miles Kane.

Kane «O ja. Dat was één van die keren dat ik het vliegtuig naar LA nam om Alex te gaan bezoeken. Het was net uit met mijn lief (fotomodel en actrice Suki Waterhouse, red.), en ik zat er helemaal door. Een week of twee in de zon rondhangen met Al leek me de ideale remedie. En op een avond belandden we in een bar, waar we heel erg dronken werden en hij me een welverdiende trap onder de kont gaf. (Zingt) ‘You’re gonna get riiiight’. Het werd maar eens tijd dat ik een song schreef over hoe goed ik me als vrijgezel voelde.»

HUMO Ondanks jullie Amerikaanse thuisbasis is dit toch weer een behoorlijk Engelse plaat, qua geluid.

Turner «Een flink pak van de songs zijn nog geschreven in Miles z’n flat in Engeland, ongeveer 75 procent.»

Kane «75,8 procent, om precies te zijn.»

Turner «Maar alles is opgenomen in LA, en dat heeft ook iets met de songs gedaan, vind ik. De nabijheid van de kust daar in Shangri-La (de befaamde Shangri-La studios in Malibu, ooit gebouwd voor Bob Dylan en The Band, tegenwoordig eigendom van Rick Rubin, red.), waar we de plaat hebben opgenomen, die hoor ik toch wel.»

Kane «Vooral in de song ‘Everything You’ve Come to Expect’ hoor ik de oceaan. Ik ga niet beweren dat we een strandplaat hebben gemaakt, maar dat zomerse zat er de vorige keer toch totaal niet in.»


Land en zee

HUMO ‘Scott Walker Sings Jacques Brel’ was dé grote invloed op de eerste plaat van The Last Shadow Puppets. ‘Jacky’ was de directe inspiratie voor titelsong ‘The Age of the Understatement’. Alles was nieuw toen, zelfs jullie vriendschap.

Kane (zingt) «And if one day I should become / A singer with a Spanish bum.’ Ik heb al jaren niet meer naar Scott Walker geluisterd, wellicht omdat we destijds niks anders deden.»

Turner «We hebben nu veel naar smoothe muziek geluisterd.»

HUMO Wat voor smoothe muziek?

Turner «Toto. Maar dan alleen de song ‘Georgy Porgy’.»

Kane «En ‘The Long Hot Summer’ van The Style Council

Turner «Daarmee hebben we in LA zelfs een volledige zomer gevuld: iedere dag naar die plaat luisteren. En schrijven (hikt) – Excuse me.»

Kane «Excuse us – het was laat gisteren.»

HUMO Miles, ten tijde van de eerste plaat was je compleet onbekend, nu heb je een herkenbaar geluid. Zo had de song ‘Bad Habits’ op deze nieuwe TLSP-plaat een Miles Kane-song kunnen zijn. En bij ‘Miracle Aligner’ denk je even: dat had een ballad op ‘AM’ van Arctic Monkeys kunnen zijn.

Turner «Yeah. I know what you mean. Toch zien we The Last Shadow Puppets wel degelijk als een aparte groep – een bepalende factor is dat we opnieuw met Owen Pallett als arrangeur gewerkt hebben, en met producer James Ford. Noch ik, noch Miles hebben orkestrale arrangementen op onze platen, toch?»

Kane «Ik voel bij alle songs heel erg: hadden we die apart opgenomen, het resultaat zou heel anders klinken.»

Turner «De opener van de plaat, ‘Aviation’, is bijvoorbeeld een song die voor mij een inherente Shadow Puppets-kwaliteit heeft. Die had ik nooit zonder Miles kunnen maken.»

HUMO Jullie look op de nieuwe promofoto’s is ook anders dan bij het artwork van de vorige plaat: in plaats van sixtieskostuums dragen jullie nu louche trainingspakken uit de seventies.

Turner «Miles heeft een groen trainingspak aan, ik een blauw. Hij is het land en ik ben de zee. De bedoeling was eruit te zien als de planeet aarde gezien vanuit de ruimte (lacht).»

HUMO In de lijst van Best Geklede Britse Mannen die het blad GQ in 2015 publiceerde, stond Alex Turner op nummer 4 en Miles Kane op 31.

Kane «Gosh, well that’s wrong!»

Turner «Kijk maar naar hoe ik er vandaag uitzie (slaat op z’n buik).»

Kane «Zijn bierbuik hangt gewoon over zijn broek!»

HUMO ‘De belichaming van Britse mode,’ zei de Amerikaanse ontwerper John Varvatos over Miles Kane. ‘Echte Britse flair,’ roemde de Italiaanse modelegende Roberto Missoni de ‘zelfzekere stijl’ van Alex Turner. Maar wie zijn jullie stijliconen?

Kane (kurkdroog) «Wolverine.»

Turner «De nieuwe foto’s zijn een eresaluut naar onze Amerikaans-Italiaanse helden op dat vlak: Al Pacino. En ‘The Sopranos’.»

HUMO Josh Homme stuurde ooit alle Arctic Monkeys, waaronder dus ook jou, Alex, een paar van die foeilelijke Crocs-schoenen op. Per post vanuit Los Angeles tot in de UK. Wie van jullie is al zo ver gegaan voor een practical joke?

Kane «Niet zo lang geleden heb ik een schilderij in Alex z’n appartement weggehaald.

»Ik was wat aan het rondrijden in mijn gele Volkswagen Kever, en passeerde een straatkraampje waar een hippievrouw heel lelijke schilderijen verkocht. Vooral portretten van beroemdheden, maar mijn oog viel op dat ene, vrij grote schilderij waarop een volledige leeuwenfamilie stond afgebeeld. Ik reed daar dus voorbij, samen met Zach, en we móésten gewoon stoppen en dat schilderij kopen. Alex was niet thuis op dat moment, dus we haalden het grote schilderij in z’n woonkamer van de muur en hingen dat rare olieverfschilderij in de plaats. Toen hij terug thuiskwam...»

Turner «...It freaked me out.»

Kane «Ach nee, ik heb veel werk gestoken in iets wat je amper hebt opgemerkt. It was a bit of faff, really – veel moeite voor niks.»

HUMO Is rondrijden in LA in een gele Kever al niet een practical joke op zich?

Kane «Je krijgt me niet op een motor zoals Al – niks voor mij.»

HUMO Alex, jij bent sinds je verhuis naar de VS een verwoed motorrijder geworden. Nog steeds Japanse motoren?

Turner «Jawel, een Yamaha SX650. Speciaal gaan halen in Portland, bij een garage die naar de naam Holiday Custom Motorcycle Company luistert. Mijn goede vriend Jared bouwt en verkoopt er de mooiste motoren van de wereld – je moet maar eens naar z’n site surfen.»

HUMO Miles, noem eens een song die je in LA meteen doet terugdenken aan Engeland?

Kane «‘Cuz I Love You’ van Slade

Turner «Gezellig als een hipster je groenten staan stomen én naar Slade luisteren: daarvoor moet je bij Miles zijn.»


In de ban van Bowie

HUMO Alex, het is tien jaar geleden dat de debuutplaat van Arctic Monkeys uitkwam. Zeurkousen vinden weleens dat je een song als ‘Fake Tales of San Francisco’ niet meer kan zingen, nu je in LA woont.

Turner «‘Hoe kan die Turner nog een song zingen over livin’ down the bloody road? Is dat niet raar?’ Ik denk dat ik, als ik die oude songs zing, naar een andere plek in mijn hoofd ga – of toch tot op zekere hoogte. Anders zou ik niet in staat zijn ze nog te brengen, want het is allemaal lang geleden. Sommige songs van toen voelen inderdaad weleens als buitenaards aan.»

Kane «Hij heeft dan ook al een pak songs geschreven – een wonder in de songschrijverij, deze jongen!»

HUMO Alex, je was te gast in ‘The Alligator Hour’, de show van Josh Homme op Beats, het internetradiostation van Apple. En jullie hadden het erover dat je nooit teksten op papier meehebt als je de studio intrekt.

Kane «Hij is zoals Jay Z: begint gewoon uit z’n hoofd te rappen zodra je een microfoon voor hem neerpoot.»

Turner «Dan toch liever zoals Lil’ Wayne (lacht).

»Nee, dat zou wel belachelijk ambitieus zijn, denken dat ik de studio kan intrekken zonder op voorhand één regel tekst geschreven te hebben. Ik heb het allemaal al in mijn hoofd zitten, het is meer dat.»

Kane «Maar het is natuurlijk wel zo dat, hoe ouder je wordt, hoe dichter je bij je gevoelens geraakt, ook in je teksten. Dat gaat mij nu toch makkelijker af dan vroeger.»

HUMO Je sprak met Josh Homme ook over het feit dat je geen Twitter hebt: ‘ik ben niet ad rem genoeg om tweets te verzinnen, het zou me alleen maar stress geven,’ zei je daarover.

Turner «Te veel druk, Twitter. Dat was maar een halve grap, want het lijkt me wel stresserend. Ik begrijp vooral niet waar ik de tijd en de zin zou moeten halen. Het is fantastisch voor sommige mensen, en er valt wel degelijk iets interessants te lezen, I just don’t want to join in.»

'Everything You've Come to Expect' verschijnt op 21 april bij Domino

HUMO Miles, nadat jij in 2014 had getweet dat je fan was van Sleaford Mods, tweette Jason Williamson van die groep dat hij van plan was je te blokkeren want de muziek van Sleaford Mods ‘is geboren uit haat jegens pretenders’ zoals jij. Wat vond je daarvan?

Kane «Ja, ik had een song van hen gepost met de melding dat ik die goed vond, en zij vonden dat ik dat niet goed mocht vinden omdat (krijgt de slappe lach) cause I’m a ponce or whatever – omdat ik een complete idioot ben (komt haast niet meer bij).

»But I lov’ them – ik ben gek op Sleaford Mods

HUMO Nog altijd?

Kane «Ja.»

HUMO Wat ze ook van jou vinden?

Kane «I don’t give a fuck.»

HUMO De grap is dat ze tien jaar lang geprobeerd hebben om Paul Weller-achtige muziek te maken, zoals jij. Zonder succes evenwel.

Kane «Precies. Maar ik denk vooral dat Jason Williamson een erg slimme man is.

»En wat de sociale media betreft: om de paar maanden hou ik me daar wat mee bezig, om een beetje cool te zijn. In het begin was het leuk, maar nu denk ik ook: what’s the point?»

HUMO Jullie coverden in een ver verleden ‘In the Heat of the Morning’ van Bowie. Heeft hij jullie ooit laten weten wat hij van die cover vond?

Turner «We hebben hem nooit ontmoet, maar we hebben via via wél gehoord dat hij die cover goed vond. Wat toch een opluchting is.»

Kane «Wat ik zo’n klasse vind: he kept things hidden, didn’t he? Zijn privéleven.»

Turner «Ik was met de auto aan het rijden toen ik het nieuws van zijn dood vernam, via een sms van een vriend.»

Kane «Ik was aan het ontbijten toen ik een sms kreeg, ook van een vriend. En toen sms’ten Alex en ik elkaar. En de rest van de dag... It was a blue day. De reden dat ik hier nu zit, is toch dat ik op mijn 14de helemaal in de ban was van ‘Ziggy Stardust’. Als ik ‘Soul Love’ of ‘Starman’ hoor, dan zie ik mezelf weer in de klas zitten, met m’n oortjes in. In de les stiekem naar Bowie luisteren, compleet opgaan in die fantasie...»

HUMO Heb je Bowie-platen gedraaid sinds zijn dood?

Turner «‘Let’s Dance’, ‘Young Americans’. En ‘Aladdin Sane’ op een ochtend. Ik kan alleen maar hopen dat het tijdperk dat hij heeft bepaald, niet is afgelopen door zijn dood – ik kan me inbeelden dat hij dat zelf niet zou willen. Je zou toch denken dat zijn drang naar exploratie genoeg andere artiesten zal blijven prikkelen om ook zo nieuwsgierig te zijn, niet?»

HUMO Miles, de vorige keer dat ik je sprak, vertelde je over een hele hoop songs die je had geschreven met Andy Partridge van XTC. Komt daar ooit nog een plaat van?

Kane «Die songs lijken me eerder iets voor mijn anthology, ooit: het zijn euh, vooral probeersels.

»Maar ik heb wél de volledige nieuwe Arctic Monkeys-plaat geschreven.»

Turner «En die plaat wordt helemaal anders. Een beetje zoals...»

Kane «...The Dap-Kings (schatert). Maar dan met riffs. Schrijf maar op: de nieuwe Monkeys-plaat? Dap-Kings, but riffy.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234