null Beeld

The Libertines (AB)

What became of the likely lads? Nou, niets dan goeds zowaar: The Libertines zijn geen circusact meer. Meer nog: afgelopen weekend zorgden ze in de AB twee avonden voor ontroering waar de zakdoek van Onze Man niet op berekend was.

'Drummer Gary Powell besloot dat z'n blote bast geen bedrijfsgeheim is - geef die man z'n eigen pornofilm, en snel'

Het stond er écht, in m’n vlekkerige kladblokje: strak. Strák – over The Libertines, die je even hardnekkig met ‘gestroomlijnde discipline’ associeert als Servais Verherstraeten met ‘door de leuter gedicteerde sexting’. Maar het stond er terecht. Waar Pete Doherty en Carl Barât in het verleden excelleerden in joyriden, uit de bocht zwiepen en spookrijden in hun eigen liedjes, stonden ze vrijdag en zaterdag in de AB coherent en to the point te spelen – het voelt een beetje als ontucht, die ambtenarige woorden met The Libertines in verband brengen. En natuurlijk rammelde het nog, en natuurlijk was blozende opwinding nog altijd het resultaat, maar toch: voor het eerst scoorden The Libertines meer ontroering dan grijnslachjes.


Alles over The Libertines »

Doherty zag eruit alsof Robert Smith ‘m een paar vetrolletjes cadeau heeft gedaan, drankje drinken is nog steeds zijn manier om het woekerende abces dat leven heet enigszins de baas te kunnen, en de kans is klein dat hij dra door een paparazzo slobberend van een bord linzensoep gekiekt wordt. Maar het had er alle schijn van dat armpje afbinden níét meer op z’n dagelijkse to dolijst staat. In het demonstratiewedstrijdje pingpong dat hij nu al jaren speelt met z’n verslaving staat hij momenteel aan de meest frisse kant van de tafel. Aanvankelijk stond Doherty er vrijdag wat schutterig bij, alsof hij weer moest leren hoe je je gedraagt als je de pin-up bent van een uitverkochte zaal je m’en fous-fetisjisten. Maar gaandeweg werd hij weer z’n speelse zelve, plofte hij een onverstaanbaar filosofisch inzicht in de microfoon, en bricoleerde hij op z’n gitaar epiloogjes aan songs die daar niet om gevraagd hadden, maar er evenmin boos om werden. Intussen was het Barât die, stijlvol hoedje op z’n kop, voor partyplanner speelde.


Alles over Pete Doherty »

Wat een goeie derde plaat hebben ze vorig jaar trouwens gemaakt: The Libertines konden gul uit ‘Anthems for Doomed Youth’ citeren zonder dat je ook maar een moment de aandrang voelde om je buurman bij te roddelen over het premièrefeestje van ‘Belgica’. Opener ‘Barbarians’ was een vlindernetje vol euforie, ‘Heart of the Matter’, ‘The Milkman’s Horse’ en ‘Gunga Din’ bevestigden nog eens dat Doherty en Barât verdomd begenadigde songschrijvers zijn, ‘Anthem for Doomed Youth’ was zalf die over je melancholie gemasseerd werd. En van ‘You’re My Waterloo’ wist de AB dat dat hartbrekend liefs is van Pete voor Carl, maar dat weerhield niemand ervan om er de eigen demonen op te projecteren: week en weerloos herinnerde iedereen zich z’n eigen door duizend paarden overlopen battlefield.

Ook het oudere werk klonk fab, met lekkers als ‘The Man Who Would Be King’, ‘Can’t Stand Me Now’, Time for Heroes’ en het wervelende punt aan de lijn ‘Don’t Look back Into the Sun’. In liedjes als ‘Boys in the Band’ en ‘Up the Bracket’ deelden Doherty en Barât één microfoon – sinds Doherty ook van z’n pita–met-look-verslaving af is, staat dat live garant voor intieme, merkwaardig ontroerende momenten. Dát is de grote winst van The Libertines: ze hebben de vriendschap en de jongensromantiek overgehouden, de humor en de liefde voor 24 karaat-muziek – de wanhopige chaos hebben ze ontslagen. Het is genoeg geweest met het junkieverdriet: The Libertines geven ons de muziek terug.


Het moment

Drummer Gary Powell die besloot dat textiel overgewaardeerd is, en dat zijn blote bast geen bedrijfsgeheim hoeft te zijn. Geef die man z’n eigen pornofilm, en snel.


Het publiek

Was zatter dan z’n helden. Pils werd aan het luchtruim toevertrouwd, het ging er sluitingsuur-Brits aan toe in de moshpit, en er waren chants voor Gary Powell.


Quote

‘Hgedlc^âdjnfrù.’ Come again, Pete?


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234