null Beeld

The Long Winters - Putting the Days to Bed

Ondanks het modieuze lidwoord in hun groepsnaam hadden The Long Winters in 2003 geen schijn van een kans: garagerock regeerde de ether en legde beslag op het budget van de platenkopende jeugd, die op dat moment allerminst een boodschap had aan intelligente popsongs met glorieuze harmonieën en dito blazers.

Nicolas Quaghebeur

Niemand die het hen kwalijk neemt - de mode du jour leverde voor één keer moordsongs bij de vleet op - maar 'When I Pretend to Fall', de tweede worp van frontman John Roderick en zijn steeds wisselende schare begeleiders, verdiende beter. Het was, en is, een pracht van een popplaat die verlegen jongens een duw in de rug gaf richting meisjes, die toen helaas massaal vielen voor stoere kerels die het oeuvre van The Kills konden naspelen op het gaspedaal van hun motor.

undefined

Maar genoeg over onze jeugdtrauma's: met 'Putting the Days to Bed' zou het dit keer wél kunnen lukken. En dat zou volkomen terecht zijn, want al is deze plaat net iets minder sterk dan de voorganger, ze staat vol nummers die het verdienen door u gehoord, gekocht en gekoesterd te worden. Opener 'Pushover' is één en al lieflijkheid, en doet na de schaamteloos romantische, akoestische intro niet de minste moeite om te bewijzen dat het wel degelijk ballen heeft. Een heuse vent die ermee weg komt. 'Fire Island AK', iets vinniger, huppelt vervolgens een eind weg richting Heartbreak Hotel: het klinkt bepaald vrolijk, maar vergis u niet. In 'Teaspoon' worden de blazers voor het eerst losgelaten, terwijl 'Hindsight', nog zo'n bedrieglijke olijkerd van een song, mooi kleurt bij een van nostalgie vergeven herfst: maak het alvast af met uw lief. Langs het mooie 'Honest', een gesprek tussen twee generaties groupies waarin Roderick nog eens bewijst wat hij als schrijver in huis heeft, gaat het naar het felle en bittere 'Rich Wife' en, opnieuw, de onbeschaamde romantiek en hemelse samenzang in 'Ultimatum'. Dat 'Putting the Days to Bed' uiteindelijk niet die verplettende revenge of the nerds is geworden, is te wijten aan de vier overige nummers, en de vergelijking met de eigen back catalogue . Niettemin: straffe plaat.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234