null Beeld

'The Longest Ride': het échte debuut van Godenzoon Scott Eastwood

2015 is het jaar waarin de 29-jarige Scott Eastwood, de zoon van Clint, in het stralende voetlicht treedt. In het romantische drama 'The Longest Ride' vertolkt hij zijn eerste echte hoofdrol. Mogen wij u voorstellen: de zoon van Dirty Harry.

Erik Stockman

We ontmoeten Scott Eastwood in een luxeflat hoog in de heuvels rond Hollywood. Opmerkelijk: op een piepkleine slip van Hugo Boss na is hij helemaal naakt. Rond hem staat een legertje stylistes en assistentes te blozen en te giechelen. Het tafereel doet een beetje denken aan één van de eerste scènes uit ‘The Longest Ride’, wanneer de camera langzaam langs het gezicht van de jonge Eastwood pant terwijl we de countryzangeres Miranda Lambert ‘I Feel a Sin Comin’ On’ horen croonen. ‘Ik voel me een beetje onkuis worden’: precies wat de meeste vrouwen denken wanneer ze naar de zoon van Clint Eastwood kijken. Als het aankomt op de looks, én op de achternaam, kunnen we rustig stellen dat Scott, die ooit als model voor Abercrombie & Fitch aan de bak kwam en door People Magazine werd omschreven als ‘Clint’s finest work’, rijkelijk werd bedeeld. Maar nu hij zijn eerste echte hoofdrol speelt in het op een roman van Nicholas Sparks gebaseerde ‘The Longest Ride’, en nu hij een belangrijke rol te pakken heeft in Oliver Stones biopic over Edward Snowden, is Scott helemaal klaar om naam voor zichzelf te maken.

‘Ach, in de filmbusiness bestaan er geen mirakelplannen om snel succesvol te worden,’ zegt Eastwood schouderophalend – hij heeft intussen zijn kleren aangetrokken en leunt ontspannen achterover in een tuinstoel. Uiteraard heeft het zo zijn voordelen om de zoon te zijn van een Hollywoodgodheid. ‘Maar,’ zo zegt hij, ‘het betekent ook dat je je dubbel moet plooien.’ Om de druk die met de naam ‘Eastwood’ gepaard gaat, een beetje van zijn schouders weg te nemen, begon Scott – de vrucht van Clints affaire met Jacelyn Reeves, een stewardess bij wie hij twee kinderen verwekte terwijl hij eigenlijk nog in een relatie zat met Sondra Locke – ongeveer tien jaar geleden te acteren onder de naam Scott Reeves. ‘Iedereen drong erop aan dat ik de naam Eastwood zou gebruiken,’ zegt hij, ‘maar ik zei neen.’

undefined

null Beeld

De Eastwoods zijn altijd hecht geweest, ook al vormen ze een nogal onorthodoxe familie: ‘Ik weet zelfs niet hoeveel broers en zussen ik precies heb,’ lacht Scott. Wij maken de rekensom even voor hem: Scott heeft één jongere zus, Kathryn, en vijf halfzussen en halfbroers uit Clints relaties met vier verschillende vrouwen. Pas in 2009, nadat hij rollen had gespeeld in ‘Flags of Our Fathers’, de oorlogsfilm van zijn vader uit 2006, de indiefilms ‘An American Crime’ en ‘Pride’ (allebei uit 2007) en Clints ‘Gran Torino’ (2008), schakelde Scott eindelijk over op de naam Eastwood. Wat, zo geeft hij toe, eigenlijk

'De tips van mijn vader? Verschijn op tijd op de set, klaag niet, luister en leer'

altijd de wens van zijn vader is geweest. Vandaag wil Scott absoluut bewijzen dat hij in staat is om het werk van zijn vader voort te zetten, in plaats van er afstand van te nemen. Zijn vroege pogingen om een carrière uit te bouwen onder een andere naam waren trouwens sowieso zinloos, aangezien hij griezelig goed op zijn vader lijkt. De gelaatstrekken mogen dan minder ruw zijn, en de blik iets minder intens, maar voor de rest – de hoekige kaak, de gloeiende half dichtgeknepen ogen, de ironische krul in zijn lippen – valt hij nauwelijks te onderscheiden van de jonge Clint uit de westernklassiekers ‘A Fistful of Dollars’ en ‘The Good, the Bad and the Ugly’ uit de jaren 60.

De fysieke gelijkenissen bezorgen Scott geen stress; het zijn de professionele gelijkenissen die hij probeert te vermijden. Vandaar dat hij heel bewust het soort rollen afwijst die zijn vader vroeger altijd speelde. ‘Ze vragen me al jaren om eens in een western mee te spelen. Producenten die ‘The Good, the Bad and the Ugly’ willen remaken met mij in de rol van mijn vader – maar ik vind dat zo cheap. Dus ja, ik ben extreem voorzichtig in mijn keuzes.’ Hij pauzeert even. ‘Ik herinner me dat ik als kleine jongen voor het eerst ‘Unforgiven’ zag. Voordien besefte ik niet wat voor een grote ster mijn papa was, hoe goed hij was, en hoeveel mensen dol op hem waren... Wat overigens niet wil zeggen dat je mij nooit ofte nimmer in een western zult zien. Meer nog: ik zou het ooit echt willen doen.’ En als het zover komt, dan is hij best bereid om ter voorbereiding enkele uren in de felle middagzon te gaan liggen, of om zichzelf te laten toetakelen in één of ander cafégevecht; kwestie van die mooiejongenstrekken van hem eens een beetje bij te schaven. ‘O ja. Mocht de rol erom vragen, dan wil ik best een hoop vet bij kweken of mijn schedel kaalscheren. Alleen weet ik niet of ik drastisch zou willen vermageren. Ik heb eens gebabbeld met Matt Damon, en met enkele andere acteurs die speciaal voor een rol een crashdieet hebben gevolgd, en ze vertelden me allemaal dat ze er doodziek van werden. Blijkbaar is het erg ongezond om jezelf uit te hongeren. En laat mijn gezondheid net héél belangrijk voor me zijn.’


Tranen met tuiten

undefined

null Beeld

Hoewel een knap uiterlijk flink nadelig kan zijn in de zoektocht naar karakterrollen, voegt Eastwood eraan toe: ‘Het kan ook een nadeel zijn als je niet knap genoeg bent. Er zijn rollen die nooit mijn richting zullen uitkomen om de simpele reden dat ik niet de juiste karakterkop heb, en er zijn rollen die ik wél zal kunnen spelen omdat ik precies de juiste smoel heb. Ziedaar de bikkelharde realiteit.’

Gezien de enorme hoeveelheid close-ups waarop ‘The Longest Ride’ – waarin Eastwood een rodeoruiter genaamd Luke vertolkt – ons trakteert, kunnen we er rustig van uitgaan dat zijn knappe looks deze keer niet bepaald in zijn nadeel hebben gespeeld. Maar behalve fotogeniek is hij in ‘The Longest Ride’ ook ongelooflijk overtuigend, ontroerend zelfs, als een man die zich genoodzaakt ziet om te kiezen tussen de twee liefdes van zijn leven: rodeo, en het stadsmeisje Sophia (Britt Robertson). Verder treffen we in ‘The Longest Ride’ alle bekende ingrediënten uit de bestsellers van Nicholas Sparks aan: een passionele liefde, inspirerende vaderfiguren (hier vertolkt door Alan Alda), onaards mooie liefdesbrieven en aangrijpende flashbacks. De fans van ‘The Notebook’, die andere wereldberoemde Sparks-verfilming, zullen niet worden ontgoocheld.

‘Telkens wanneer ik ‘The Notebook’ zie, huil ik tranen met tuiten,’ lacht Eastwood, ‘En geloof me: ik heb die film al váák gezien. Ik ben dol op films als ‘The Notebook’ en ‘Forrest Gump’; films die je doen nadenken over het leven, en je doen beseffen hoe kort het is. Weet je, soms doen we met z’n allen veel te veel mee aan de dagelijkse ratrace, en dan vergeten we weleens om de telefoon op te nemen en te bellen naar de mensen van wie we houden.’ Ineens klinkt hij helemaal als zijn personage uit ‘The Longest Ride’. ‘Verhalen van Nicholas Sparks doen me altijd weer beseffen dat we veel te weinig aan onze geliefden zeggen dat we van hen houden. Je wandelt de bioscoop uit en je wilt onmiddellijk naar je moeder bellen.’

'Producenten die ‘The Good, the Bad and the Ugly’ willen remaken met mij in de rol van mijn vader: ik vind dat zo cheap'

Zijn vader zou zich in een interview nooit op die manier blootgeven; laat staan dat the man with no name ooit zou uitweiden over de ‘uitgesponnen liefdesbrieven’ die hij tien jaar geleden naar zijn eerste liefde schreef. ‘Verliefd worden is één van de mooiste dingen die een mens kan overkomen,’ zucht Scott. ‘Liefde is de krachtigste drug in de hele wereld.’ Teneinde wat meer testosteron in het gesprek te pompen, vragen we hem of hij geniet van zijn herwonnen vrijgezellenbestaan – aan zijn affaire met lingeriemodel Brittany Brousseau kwam in oktober een einde. ‘Reken maar,’ grinnikt hij, ‘ik vind het heerlijk om te doen wat ik wil, en wanneer ik dat wil.’

Voor Eastwood – die in zijn jeugd tussen het huis van zijn moeder in Hawaï en het landgoed van zijn vader in Carmel pendelde, en nu in een strandhuis in San Diego woont, waar hij samen met de zon opstaat om te gaan surfen – vormt het hedendaagse materialisme een gigantische afknapper. ‘Ik had onlangs enkele dates met één of andere chick, en het enige waar ze over kon praten was geld. Ik werd er misselijk van. Ik kon alleen maar denken: ‘Ik wil je hier weg!’’ Hoe heeft hij dan een einde aan die affaire gemaakt? ‘Ik ben gewoon gestopt met haar te bellen. Geld, hippe kleren, dure auto’s: het is allemaal een illusie. Zodra je het allemaal hebt verworven – wat dan? Vroeg of laat ga je dood en erft iemand anders je auto en je jeans. Wat heeft het dan betekend?’


Plan B

undefined

null Beeld

In 2013 stierf één van Scotts intiemste vrienden, Paul Walker, de ster uit ‘The Fast & The Furious’, in een autocrash. Na zijn dood hielp Scott mee om Pauls bezittingen in te pakken. ‘Paul was als een broer voor me. Hij had heel veel poen en veel dure meubelen, maar niets daarvan was écht. Weet je wat écht is? De fantastische adviezen die hij me gaf, en de herinneringen die ik aan hem overhoud. Jij en ik die hier een goed gesprek hebben – dát is echt.’ Zelf draagt Scott bijna altijd dezelfde kleren (‘Levi’s en T-shirts’), en wat betreft de moderne technologie beperkt hij zich tot de iPhone die voor hem op tafel ligt. ‘Ik heb maar twee apps: ForeFlight, bedoeld voor helikopterpiloten (hij haalde zijn brevet in december) en Shazam, wat ik een briljante uitvinding vind.’

Scott bestempelt zichzelf ook als een ‘echte adrenalinejunkie’: hij is verslaafd aan skydiven en bungeejumpen en trekt met zijn surfplank graag naar de kust van Mexico, waar de golven hoger zijn: ‘Flirten met de dood maakt dat je je meer levend voelt, snap je?’ Zijn rodeoscènes in ‘The Longest Ride’ werden uitgevoerd door professionele ruiters (‘We hebben er een heleboel versleten want ze raakten voortdurend geblesseerd’), maar nu de opnamen zijn afgerond, ziet hij het best zitten om het zélf eens te proberen. ‘Telkens als je op een stier kruipt, is het alsof je een muntje opgooit: ga je acht seconden kunnen blijven zitten of word je afgeworpen en vertrappeld? De studio verbood me om het zelf uit te testen, maar nu ga ik het toch lekker doen.’ Een knipoogje volgt. ‘En ik ga het hun niet vertellen.’

De meeste zonen en dochters van Hollywoodsterren hebben een zelfvoldaan trekje: ze gaan er nogal gemakkelijk van uit dat hun achternaam het werk wel voor hen zal doen. Eastwood, daarentegen, wil zich voor zijn vak, dat hij reeds als kleine jongen wilde beoefenen, uit de naad werken. ‘Ik zie mezelf niet graag bezig op het scherm. Het gebeurt vaak dat ze een take gebruiken waarvan ik zelf vind dat het beter kon. Ik voel dat ik beter kan worden, maar ik besef ook dat ik daar keihard voor zal moeten werken. Mijn vader zegt altijd: ‘Verschijn op tijd op de set, klaag niet, luister en leer.’ Wijze raad.’ Zijn modellenwerk vond hij niet uitdagend genoeg: ‘Ik heb er op geen enkel moment aan gedacht om een carrière als model uit te bouwen. Tuurlijk, tot op zekere hoogte zijn alle acteurs modellen – we trekken rare kleren aan en we gaan voor de camera staan. Leonardo DiCaprio doet nog steeds modellenwerk voor horloges, niet? En hij heeft de indrukwekkendste acteercarrière van ons allemaal.’

undefined

null Beeld

Zo is dat, maar nu Eastwood op het punt staat om in de voorlopig nog titelloze Snowden-biopic van Oliver Stone de rol van een NSA-agent te vertolken, is ook hij niet slecht bezig. ‘Oliver Stone is echt briljant,’ aldus Eastwood. ‘Ik kan haast niet wachten om met hem te werken. Het verhaal zal je van kop tot teen in de duistere onderbuik van de overheid trekken.’ Is Snowden in zijn ogen een held? ‘Moeilijke vraag.’ Eastwood zit duidelijk verveeld met de vraag. ‘Laten we zeggen dat ik me niet met politiek bezighoud. En ik ga dat ook nooit doen.’ Toch één ding waarin hij van zijn vader verschilt – Clint was jarenlang burgemeester van Carmel en is een fervente aanhanger van de Republikeinse partij. Scott is dankbaar voor de adviezen die zijn 84-jarige vader hem heeft gegeven (‘Hij zei altijd: ‘Als je iets doet, dan moet je het goed doen’’), maar hij is zijn moeder evengoed dankbaar dat ze er altijd op heeft aangedrongen om niet uitsluitend te steunen op ‘die acteertoestanden’ en een universiteitsdiploma te halen. ‘Dit jaar sta ik in de spotlights,’ aldus Eastwood, ‘maar wie weet ziet het plaatje er volgend jaar helemaal anders uit. Er lopen daarbuiten heel veel getalenteerde jongens rond, en de rollen zijn schaars, dus ik kan maar beter een plan B hebben.’

Onze gok? Hij zal dat plan B niet nodig hebben.

Vertaling en bewerking: Erik Stockman

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234