null Beeld

The Magic Flute

Nu hij ongeveer het volledige oeuvre van Shakespeare heeft onteerd, begint Kenneth Branagh zich te vergrijpen aan - nééééééééééé! - opera's.

Erik Stockman

Zijn versie van 'De Toverfluit', een vederlicht zangstuk van Mozart, is een ellenlange, groteske, onder een excessief set design kreunende charlatanerie waarin vooral de povere kwaliteit van de digitale effecten opvalt. Branagh verplaatste de handeling van de achttiende eeuw naar een feeëriek Wereldoorlog I-landschap - jawel: in de ogen van Branagh was die oorlog een toverachtig gebeuren - waar soldaten in de loopgraven vrolijk verstoppertje spelen, verpleegsters uit de lucht komen zakken en in aria's losbarsten, en de acteurs/zangers om één of andere reden aldoor euforisch voor zich uit staan te kijken. Het libretto van Stephen Fry zorgt overigens voor minder opschudding dan het camerawerk: er kan geen tank in beeld rijden (meestal met één of andere zingende koningin op de geschutskoepel) of Branagh laat zijn camera twaalf keer als een dolgedraaide spreeuw rond het voertuig tollen. En wat deed die stinkende bruine vlek in het midden van het scherm? O ja, dat zal ons middagmaal zijn geweest.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234