The Panama Songs: al goud wat klinkt

Voor geld danst de beer, maar welke tunes zet u het best op voor een Panama-polonaise? Of nog: welke muziek is het meest geschikt om, onderweg naar uw offshoreparadijs, vrolijk mee te fluiten? Vijftien suggesties van suikernonkel Humo.


1. Pink Floyd: ‘Money’ (1973)

Geld. Niet enkel gaat de wereld ervan tollen, het is – na de liefde en het gebrek eraan – in muzikantenkringen ook de populairste Muze.

Zie verder: ‘Money, Money, Money’ (ABBA), ‘Money’ (David Guetta), ‘If I Were a Rich Man’ (velen), ‘If I Get Rich’ (Fats Domino), ‘For the Love of Money’ (The O’Jays), ‘I Need a Dollar’ (Aloe Blacc), ‘Billionaire’ (Bruno Mars & Travie McCoy), ‘Rich Girl’ (Gwen Stefani) en ‘Million Dollar Bash’ (The Band). Zing over geld – cynisch, pocherig dan wel hunkerend – en uw broodje is gebakken.


2. Notorious B.I.G.: ‘Mo Money Mo Problems’ (1997)

Uw favoriete boenwas voor de maandagse Bentley werd uit de handel genomen? De butler heeft uw pelsmantel te heet gewassen? Uw gedomesticeerde Bengaalse tijger is erin geslaagd om alwéér op het marmer te schijten? Jankerds hebben uw bankgegevens openbaar gemaakt? Meer poen, meer gedoe.


3. Nirvana: ‘The Money Will Roll Right In’ (1992)

Origineel van Fang, een Bay Area-punkgroep uit de jaren 80. Onder de handen van Kurt Cobain, die het met Nirvana bracht tijdens de bissen van hun grote Reading-optreden, werd het een waanzinnig vileine afrekening met iedere corporate motherfucker op deze planeet. ‘And you’ll have to admit, I’ll be rich as shit / I’ll just sit and grin, the money will roll right in.’


4. Tame Impala: ‘The Less I Know the Better’ (2015)

Voor wie dezer dagen geen krant meer kan openvouwen zonder meteen in een depressie weg te zakken. Want: waarom hebt ú niet genoeg geld dat het de moeite waard wordt om het overzee te parkeren?


5. Wu-Tang Clan: ‘C.R.E.A.M.’ (1994)

‘C.R.E.A.M.’ is een acroniem voor ‘Cash rules everything around me’. De Wu-Gambino’s Raekwon en Inspectah Deck doen hier hun jeugd uit de doeken. Scoutskamp, schooltoneel, verdienstelijke tennisranking en schermvennootschappen ter fiscale optimalisatie: allemaal woorden die in geen velden of wegen zijn te bespeuren.


6. Warren Zevon: ‘Lawyers, Guns & Money’ (1978)

De cynische definitie van het leven volgens Warren Zevon: advocaten, geweld, geld. Wie daarover beschikt, die heerst. De song is een heerlijke querulantenvertelling, met de tong vol in de wang.


7. Jaap Fischer: ‘Om je geld’ (1961)

Terwijl The Beatles in Hamburg optreden, Bob Dylan New York ontdekt en Serge Gainsbourg in Parijs staat te vingerknippen voor een jukebox waar jazz, twist, chachacha en mambo uit komt, maakt Jaap Fischer in Leiden zijn eerste kleinkunstsingle. De pers heeft het over ‘macabere cynismen in een omlijsting van melodieuze gitaarmuziek’. Tekstfragment: ‘Het was niet uit liefde, het was om je geld / Je was niet mooi, maar welgesteld’.


8. Daniel Caesar: ‘Death and Taxes’ (2015)

Dood en belastingen: de enige twee gewaarborgd vaste afspraken in het ondermaanse, zo houdt men ons al een paar eeuwen voor. Leugens! Daniel Caesar, een piepjonge soulcrooner uit Toronto, is nog niet op de hoogte, maar: er zijn geen zekerheden meer, deel zoveel.


9. Fugazi: ‘Merchandise’ (1990)

Heel even in wellicht naïeve verzetsmodus met Fugazi, aan de hand van een tekst die eigenlijk uitlegt waarom de Washingtonners geen T-shirts lieten drukken met hun naam erop. Maar wie maalt daar nog om? ‘We owe you nothing / You have no control / You are not what you own’. En nog een keer!


10. Weezer: ‘Island in the Sun’ (2001)

‘On an island in the sun/ We’ll be playing and having fun.’ Zonnige groetjes vanop de Kaaimaneilanden, ondanks de recente moordende concurrentie van nieuweling Panama nog steeds het enige échte belastingparadijs!


11. George Michael: ‘Star People’ (1996)

‘How much is enough?’ Een vraag – wanneer steekt ‘rijk’ de grens over naar ‘rijk genoeg’? – maar geen antwoord. Michael, met meer dan 80 miljoen verkochte platen zelf vermoedelijk geen arme loebas, hekelt het slag lucky few dat geen mogelijkheid onbenut laat om nog luckier te worden, en – als het even kan – nóg fewer.


12. Dead Kennedys: ‘Kill the Poor’ (1980)

Als de rijken toch steeds rijker worden, ad infinitum, waarom slaan we dan niet gewoon een paar stappen over? Kill the poor, dan zijn we tenminste van die kloof tussen arm en rijk af, en zeurt niemand nog over uw offshorerekeningen.


13. The Thievery Corporation: ‘The Richest Man in Babylon’ (2002)

De groepsnaam past als gegoten in deze lijst, de zeer veelbelovende songtitel verwijst zelfs naar een boek uit 1926 waarin fiscaal advies wordt gegeven aan de hand van parabels uit het oude Babylon. Maar jongens, wat klinkt dit vandaag braaf en saai. Bijna zo braaf en saai als onze belastingaangiften.


14. Queens Of The Stone Age: ‘Lost Art of Keeping a Secret’ (2000)

Wikileaks, LuxLeaks, Panama Papers: veel voorbeelden, maar slechts één waarheid. Zijnde: het zijn slechte tijden voor wie iets te verbergen heeft, en al helemaal als er duiten mee gemoeid zijn.


15. Randy Newman: ‘It’s Money That I Love’ (1979)/ ‘It’s Money That Matters’ (1988)

IS-clowns to the left of me, Panama-jokers to the right, en stuck in the middle met twee goeie geldsongs van Randy Newman. De tweede is die met Mark Knopfler. Da’s die van ‘Money for nothing / and chicks for free’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234