The Predator

De predator is uitgekauwd.

‘GET TO DA CHOPPA!!!’ Dat de allereerste ‘Predator’, waarin Arnold Schwarzenegger in de jungle van Guatemala in de clinch gaat met een gepantserd buitenaards roofwezen dat nachtzicht gebruikt om in het donker zijn prooi te lokaliseren, ook na dertig jaar een adembenemend scifi-meesterwerkje blijft, ligt natuurlijk niet alleen aan die ene historische oneliner. De grote kracht van die film is dat je – door de laaghangende nevel, door de traagzwevende camerabewegingen, door de grommende muziek van Alan Silvestri en door die geheimzinnige jungle-atmosfeer – al vanaf de allereerste minuut voelt dat er iets huiveringwekkends op komst is, ook al is de predator himself op dat moment nog veraf. Intussen proberen de Hollywoodstudio’s al dertig jaar om de ‘Predator’-formule uit te bouwen tot een levensvatbare franchise, maar de eerste sequel met Danny Glover en Gary Busey was een fiasco en over die gênant slechte ‘Alien vs. Predator’-spin-offs willen we het hier niet eens hebben. De Predator leek zijn slagtanden kwijt, en The Schwarz – niet alleen sterk maar ook slim – wist hoe dat kwam: ‘De scenario’s waren niet goed, de budgetten te klein, de locaties suckten en de regisseurs waren niet virtuoos genoeg.’

En net daarom mocht van de nagelnieuwe sequel toch één en ander worden verwacht. Er was eindelijk nog eens een groot budget, en het script en de regie waren in handen van Shane Black, niet alleen de regisseur van het stijlvolle ‘Kiss Kiss Bang Bang’ en het puike ‘Iron Man 3’, maar ook de man die in de eerste ‘Predator’ de rol vertolkte van Hawkins, één van de commando’s die in de jungle levend worden gevild. Black zat met andere woorden op de eerste rij toen John McTiernan zijn meesterstukje inblikte, maar veel heeft hij er blijkbaar niet van opgestoken.

Het allergrootste probleem van ‘The Predator’ is dat het ooit zo huiveringwekkende wezen niet langer verrast of angst inboezemt, maar er ondanks die heen en weer bewegende tandjes uitziet als een monster uit een banale B-film. De ontsnapping uit het laboratorium bijvoorbeeld, waar de Predator ter observatie gevangen wordt gehouden, had een spectaculaire actiescène moeten zijn, maar wat je te zien krijgt, is een man in een rubberen kostuum die zich losrukt van de onderzoekstafel (vraag 1: wie bindt er nu een levensgevaarlijke alien vast met een dun leren riempje?) en als in een ordinaire actiefilm z’n tegenstanders losjes over z’n schouders gooit (vraag 2: hoe kan het dat de Predator zo goed de weg kent in dat gebouw?). Echt pijnlijk wordt het wanneer de acteurs de komische richting uitgaan, zoals in die scène waarin de evolutionaire biologe – vertolkt door Olivia Munn, die er zich recent in de media over beklaagde dat ze op de set te maken kreeg met een zedendelinquent – meermaals het geinig bedoelde zinnetje ‘eat your pussy’ naar het hoofd krijgt geslingerd. Wij konden alleen maar denken: ‘Get to da exit!’ Ach, laat de Predator nu maar voorgoed rusten. Of beter nog: stuur The Schwarz er nog eens op af.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234