null Beeld

The Raid

De beste martials arts-film sinds mensenheugenis is merkwaardig genoeg van de hand van een dertiger die in Wales werd geboren, al moeten we daar voor de eerlijkheid wel onmiddellijk aan toevoegen dat ‘The Raid’ in Jakarta werd gedraaid met een Indonesische cast.

Marc Van Springel

Om u meteen het volledige verhaal mee te geven: regisseur Gareth Evans draaide een paar jaar geleden in Indonesië een documentaire over de nationale vechtsport pencak silat en raakte zo in de ban van één van jonge sterren in het genre, de genaamde Iko Uwais, dat hij meteen een film met hem maakte.

Die ging vrijwel onopgemerkt voorbij, maar met hun volgende samenwerking was het wél raak: ‘The Raid’ groeide in geen tijd uit tot een hype van jewelste en werd hier en daar door een oververhitte scribent bejubeld als een meesterwerk dat de wetten van de actiefilm volledig herschrijft.

Zo ver gaan we het hier niet voeren, maar dat Evans met zowat géén budget en een handvol onverschrokken acteurs die niet op een blauwe plek en zelfs schedelbarst meer of minder keken een ronduit spectaculaire martial arts-flick heeft gedraaid, staat buiten kijf.

Van het verhaaltje moet ‘The Raid’ het alvast niet hebben. De titel vat het eigenlijk al volledig samen: een elite-eenheid van de politie in Jakarta loopt in het hol van een crimelord – een dertig etages hoog, met thugs gevuld appartementsblok - in een val en moet zich vervolgens met alle mogelijke middelen een weg naar buiten zien te vechten.

Dat het aan een shoot ‘em up videogame doet denken waarbij elke verdieping (met telkens lastigere tegenstanders) als een soort nieuw level dienstdoet, zal ongetwijfeld geen toeval zijn. Meer diepgang dan een videospel heeft Evans ook niet in gedachten: ‘The Raid’ gaat alleen om pure, oorverdovende, hondsbrutale, bottenbrekende en zo opwindend mogelijk in beeld gebrachte actie. Hollywood maakt in knokscènes graag gebruik van ultrasnelle montage om te verhullen dat de acteurs maar wat suffig in de lucht staan te boksen, Evans laat met vaak lange takes zien dat zijn cast – Uwais voorop - wel degelijk kan vechten.

De heren vliegen er met zoveel overgave in, en de vuistslagen, schoppen, beenvegen, kopstoten, machetezwaaien en vervaarlijk zoevende messen - in pencak silat lijkt zowat álles toegelaten – volgen elkaar in zo’n verschroeiend tempo op dat je je afvraagt hoeveel acteurs er met gebroken botten, uit hun hengels geslagen onderkaken en gekraakte neuzen op een brancard werden afgevoerd.

Een béétje maat had wel geen kwaad gekund. Na het uitzitten deze geweldsorgie voel je je alsof je zélf een paar trappen tegen je kop hebt gekregen. James, nog een perdolan!

Extra’s: Een handjevol videoblogs over de opnamen en de voorbereiding van de productie en een geestige samenvatting van de film in claymation, met katten in de hoofdrol. In Indonesië hebben ze kennelijk óók goeie drugs.

Bekijk de trailer:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234