null Beeld

The Rover

Pearce & Pattinson on the road in de Australische outback.

De outback – dat oeroude, mysterieuze, diep ontzag inboezemende Australische niemandsland, waar zelfs de kangoeroes zich niet durven te wagen, waar de concepten van tijd en afstand een totaal nieuwe betekenis krijgen, waar kwaadwillige woestijnslangen uit het binnenste van de aarde komen kruipen en de vlaktes zo weids zijn dat de horizon – ook al hike je de hele dag – geen centimeter dichterbij lijkt te komen.

Díé plek, waar volgens de legenden van de Aboriginals geesten rondspoken en groene mieren dromen, vormde in het verleden het zinderende decor voor een resem prachtige, soms trance­verwekkende films: de vroege werken van Peter Weir (­‘Picnic at Hanging Rock’, ‘The Last Wave’), ‘Walkabout’, ‘The Road ­Warrior’, ‘Razorback’, ‘The Goddess of 1967’, ‘The Proposition’, ‘Last Ride’ en de beste outback­western van allemaal: ‘The Phantom Stockman’ uit 1953. Drama’s die zich in de outback afspelen zijn bijna altijd goed – op die vermaledijde ­‘Crocodile Dundee’ na dan – en ook met de autowegthriller ‘The Rover’ is het weer dingo! We bedoelen: bingo!

Een pancarte (zalig toch wanneer een film opent met een omineuze mededeling!) informeert ons dat het verhaal zich tien jaar na ‘the ­collapse’ afspeelt. Naar wat die collapse precies inhoudt (economische crash? Nucleaire catastrofe? Losgeslagen virus?) hebben we het raden, maar de eerste beelden maken duidelijk dat de outback er nog even leeg en stoffig bij ligt als vóór de collapse.­

Wanneer Eric (Guy Pearce), een eenzaat van het stilzwijgende Clint Eastwood-type, in een desolaat gehucht halt houdt voor een verfrissend glas brak water, gaan enkele gewapende fielten er met zijn kostbaarste bezit vandoor: zijn auto. Een grimmige achtervolging knettert los, en de eerste actiescène – Pearce en de ­bandieten bumper tegen bumper – zorgt meteen voor een eerste adrenalinerush, waarbij vooral het donderende geraas van de verbrandingsmotoren voor versneld kippenvel zorgt.

Wat later krijgt Eric het gezelschap van Rey ­(Robert Pattinson), een bloedende jongeman die door de bandieten voor dood op de weg was achtergelaten, en tussen de actietaferelen door begint heel voorzichtig een vage buddy movie op te vonken. De rit die Eric en Rey maken, langs vervallen motels waar uitgehongerde mensen levenloos in de ruimte staren, en dreigende dorpen waar de omgangsvormen zich beperken tot het richten van geweerlopen, is er één op het scherp van de snee, met vreemde ontmoetingen (die oude vrouw!) en plotse opstoten van brutaal geweld – blàm, klikklak, herladen, blàm!

Pattinson kreeg op het jongste filmfestival van Cannes veel lof voor zijn vertolking, maar wij vonden hem met z’n overnadrukkelijke ‘mmmm-mmmm’-maniertjes net de platste band van ‘The Rover’. Nee, dan liever de fantastische Guy Pearce, die hier even stug en dreigend overkomt als de landscapes waarin hij zich ophoudt. ‘The Rover’ is alles bij mekaar een prent die het meer moet hebben van brokkelige thrillmomenten en occassionele suspense-injecties dan van een echt interessante plot, en regisseur David Michôd (van het iets sterkere ‘Animal Kingdom’) weet het verhaal niet helemaal naar een ­bevredigende climax te voeren, maar dat nachtmerrie-­achtige outbacksfeertje was helemaal ons ding.

Stel u de gitzwarte V8 Interceptor van ‘Mad Max’ voor, maar dan met Cormac McCarthy achter het stuurwiel, en u weet ongeveer wat er op u afdendert.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234