‘The Rum Diary’: Johnny Depp

Er was een tijd dat Johnny Depp aan vrouwen werd gelinkt, maar sinds hij een gezinnetje vormt met Vanessa Paradis en hun twee kinderen, halen vooral zijn allianties met beroemde mannen het nieuws.

Zijn vriendschap met Marlon Brando zaliger, naar wiens voorbeeld Depp een privé-eiland kocht. De trouwe samenwerking met Tim Burton, met wie hij al zeven films draaide – van ‘Edward Scissorhands’ tot ‘Alice in Wonderland’. Of zijn kameraadschap met Keith Richards, naar wie hij z’n meest succesvolle alter ego modelleerde: Captain Jack in de succesfilms van ‘Pirates of the Caribbean’.

Maar de belangrijkste mentor van Johnny Depp was de schrijver Hunter S. Thompson, een fenomeen in de Amerikaanse pers, die zich in 2005 een kogel door het hoofd schoot. Hij was de vader van de zogeheten gonzojournalistiek: in het muziektijdschrift Rolling Stone bracht hij reportages waarbij de verslaggever een (gedrogeerd) personage in het verhaal wordt en de grens tussen verslag en fictie vervaagt. Dat Thompson een grootverbruiker van diverse legale en illegale substanties was, was daar niet vreemd aan. Zijn naam vestigde hij in 1971 met de roman 'Fear and Loathing in Las Vegas', waarin zijn alter ego Raoul Duke op zoek gaat naar de kern van de American Dream.

Enkele quotes



‘The Rum Diary’ is een onderhoudende retrofilm over een driehoeksverhouding op een eiland vol wilde natives, decadente kapitalisten en zatte journalisten. Depp koos voor de regie de Brit Bruce Robinson, die een kwarteeuw geleden met ‘Withnail and I’ voor één van de grootste Britse culthits van de eighties tekende. Maar dé revelatie van ‘The Rum Diary’ is Amber Heard (25), een blonde actrice (‘Pineapple Express’, ‘Zombieland’) die als de sensuele, vrijgevochten Chenault het hoofd van haar steenrijke verloofde Hal Sanderson (Aaron Eckhart) en haar arme bewonderaar Paul Kemp (Depp) op hol brengt.


‘The Rum Diary’ is een onderhoudende retrofilm over een driehoeksverhouding op een eiland vol wilde natives, decadente kapitalisten en zatte journalisten. Depp koos voor de regie de Brit Bruce Robinson, die een kwarteeuw geleden met ‘Withnail and I’ voor één van de grootste Britse culthits van de eighties tekende. Maar dé revelatie van ‘The Rum Diary’ is Amber Heard (25), een blonde actrice (‘Pineapple Express’, ‘Zombieland’) die als de sensuele, vrijgevochten Chenault het hoofd van haar steenrijke verloofde Hal Sanderson (Aaron Eckhart) en haar arme bewonderaar Paul Kemp (Depp) op hol brengt.


HUMO In ‘Fear and Loathing in Las Vegas’ gaf je gestalte aan de natuurkracht Raoul Duke; breng je met het personage Paul Kemp in ‘The Rum Diary’ hulde aan de gentleman in Thompson?
Depp «Absoluut. Hij was toen wel tien, vijftien jaar jonger dan in de periode van ‘Fear and Loathing’, begin jaren zeventig. Tegen die tijd had de politieke situatie in de VS hem rázend gemaakt – er kwam bijvoorbeeld maar geen eind aan de Vietnamoorlog. Hij begon toen ook met zijn experimenten met geestverruimende middelen. Hij moet toen een gigantische voorhamer geweest zijn, ready to smash anything.
»In 1958 verliet Hunter de luchtmacht, waar hij problemen met zijn superieuren had gehad - hij heeft zijn héle leven een probleem met autoriteit gehad. Een lastige jongen, maar wel eentje met een enorm brein.
»Toen hij eind jaren vijftig als journalist aan de slag ging in Puerto Rico, was hij nog volop aan het uitvissen wie hij was. De kwaadheid, de bezorgdheid: alle ingrediënten waren er al, hij moest alleen nog zijn eigen stem vinden. Die eigen stijl kwam niet lang daarna.»


HUMO Kan je je nog je allereerste kennismaking met hem herinneren?
Depp «Kerst 1994. Ik was op skivakantie in Aspen, en een vriend van me zei: ‘Als je rond middernacht naar de Woody Creek Tavern komt, dan zorg ik ervoor dat Hunter daar ook is. Die avond ging ik helemaal achteraan in die kroeg zitten, en rond middernacht vloog de deur open. Het eerste wat ik zag, waren vonken vuurwerk en mensen die verschrikt wegsprongen. Een prachtige entree, alsof de Rode Zee zich in tweeën splitste. En ik hoorde Hunter met z’n typische stemgeluid roepen: ‘Out of my way, you bastards!’ Toen hij vlak voor me stond, kwam de Southern gentleman in hem naar boven: ‘My name is Hunter, how are you doing?’ Vanaf de eerste seconde waren we vrienden. Zaten we niet bij elkaar, dan hingen we aan de telefoon.»


HUMO Vertel eens over je ontdekking van ‘The Rum Diary’ toen je bij hem logeerde?
Depp «Ik zat vaak in de kelder te snuffelen in de dozen waarin Hunter alles van zijn waanzinnige trip naar Las Vegas had bewaard: vooral notities, maar ook cocktailservetten, kersensteeltjes, enzovoort. Op een nacht – hij leefde en werkte ’s nachts – opende ik een kartonnen doos waarin een hoop volgetypt papier zat met een rubberen band eromheen. ‘The Rum Diary’ stond erop. Ik had de indruk dat Hunter dat manuscript niet meer had gezien sinds hij het had geschreven. We gingen allebei in kleermakerszit op de grond zitten en we begonnen het te lezen. Hij zei: ‘Jesus, it’s damn good, isn’t it?’ ‘Ja, het is goed,’ antwoordde ik. ‘Je zou het moeten publiceren.’ Nog diezelfde nacht stelde Hunter voor om er een film van te maken. Hij verspilde nooit tijd.’


HUMO De laatste keer dat je in Hollywood in de regisseursstoel hebt gezeten, was voor ‘Jennifer 8’, een thriller uit 1992 met Andy Garcia en Uma Thurman. Door de bemoeienissen van Paramount Pictures raakte je zo gedegouteerd dat je het regisseren voor bekeken hield. Hoe heeft Johnny Depp je kunnen overtuigen om terug te keren?
Bruce Robinson «Hij vroeg hij me eerst om een filmscenario van ‘The Rum Diary’ te schrijven, en toen dat klaar was, wou hij ook dat ik de film zou regisseren. Ik heb alleen maar toegehapt omdat ik wist dat hij me zou beschermen: hij kan zich véél permitteren tegenover de studiobonzen. Hij is heel machtig, maar op een goeie manier.»
HUMO Heeft Hunter S. Thompson destijds jouw schrijfwerk beïnvloed?
Robinson «Nee. Ik had ‘Withnail and I’ al in 1969 geschreven, twee jaar vóór ‘Fear and Loathing in Las Vegas’ in 1971 uitkwam. Maar ik heb mijn roman nooit gepubliceerd. In de jaren tachtig heb ik het herwerkt tot een scenario.
»Ik heb Hunter één keer ontmoet, en we hebben in die twee uur geen woord tegen elkaar gezegd. We zaten samen in een hotelkamer in Chateau Marmont, hier in Los Angeles, en hij was vooral bezig met z’n medicinal works. Ik kon niet meedoen, want ik ben bang van drugs.»


HUMO Hoe ‘gonzo’ vond Hunter S. Thompson Captain Jack Sparrow?
Depp «Hij was een echte vriend: hij was trots op alles wat ik deed. Dat weet ik, omdat we na zijn dood persknipsels hebben gevonden van films van me die rond die tijd uit waren. Alleen zei hij daar nooit iets over. Als hij ‘The Rum Diary’ had kunnen zien, zou hij eerst gezegd hebben dat het een bar slechte film was, en pas daarna zou hij laten blijken hebben wat hij er echt van vond. Dat was Hunter: hij moest altijd eerst wat met je dollen.»


HUMO Zijn korte afscheidsbrief luidde: ‘Football season is over. Geen spelletjes meer. Geen bommen. Geen wandelingen. Geen fun. Niet meer zwemmen. 67. Dat is 17 meer dan 50. 17 jaren meer dan ik nodig had of wou. Saai. Ik ben altijdbitchy. Geen fun meer, voor niemand. 67. Je wordt inhalig! Gedraag je naar je leeftijd. Relax, this won’t hurt.’ Hoe vernam je het nieuws van zijn zelfmoord?
Depp «Ik zat hier in Los Angeles naar een film te kijken. Mijn zus Christie (Dembrowski, die Depps productiemaatschappij Infinitum Nihil leidt, red.) kwam binnen, en aan haar gezicht zag ik meteen dat er iets afschuwelijks was gebeurd. Het enige wat ze zei was: ‘Hunter.’ Ik vroeg: ‘Hoe?’ Wie ook maar een béétje tijd met hem had doorgebracht, wist dat hij zijn leven dicteerde, en niet andersom. Hunter was de Grote Onderhandelaar, niet het weerloze mannetje dat op een dag van ouderdom uit z’n stoel zou glijden. We wisten allemaal dat hij er op een goeie dag een eind aan zou maken, maar dat maakte de schok er niet kleiner op. Ik was niet compleet verrast, maar wel kwaad: ‘Godverdomme man, nog één laatste telefoontje!’»



Trailer The Rum Diary:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234