null Beeld

The Squid and the Whale

2006 is ontegensprekelijk het jaar van de baarden. George Clooney liet in 'Syriana' met veel aplomb een woeste baard over het scherm schudden, volgende week doet Al Pacino 'n opzienbarende Gerard Bodifée in 'The Merchant of Venice', en deze week kunt u zien hoe Jeff Daniels ei zo na helemaal verdwijnt achter een portie indrukwekkende gezichtsbeharing in 'The Squid and the Whale', een kleine, uit het niets komende, in drie weken opgenomen filmparel waar állesbehalve haar op staat.

Daniels vertolkt Bernard Berkman, een zelfgenoegzame schrijver en literatuurprofessor die praats heeft voor zes maar zichzelf vanbinnen opvreet omdat hij geen uitgever vindt voor zijn nieuwe roman. Nog meer misère: echtgenote Joan (Laura Linney), die zélf als schrijfster net erkenning begint te krijgen, blijkt er in haar vrije uurtjes een halve mannenharem op na te houden. We volgen de desintegratie van het enigszins excentrieke gezin Berkman en de daarbij horende discussies ('Wie krijgt de kat?') door de ogen van de twee zoontjes, die elk op hun eigen manier op de huwelijkstrubbels van hun ouders reageren: de zestienjarige Walt brengt tijdens een schoolvoorstelling 'Hey You' van Pink Floyd ten gehore en houdt - als in een soort wanhoopskreet - staande dat hij het nummer zélf heeft geschreven, terwijl de twaalfjarige Frank tussen de boekenrekken in de schoolbibliotheek staat te masturberen en - in een scène die duidelijk maakt dat 'The Squid and the Whale' meer gemeen heeft met de films van Todd Solondz dan met 'Kramer Vs. Kramer' - zijn sperma compulsief uitveegt op de bergkastjes van de andere leerlingen. Alle acteurs - ook de kids! - spelen fantastisch, maar vooral Daniels - u kent hem misschien nog van 'The Purple Rose of Cairo' en 'Something Wild' - beleeft zijn finest hour: zijn impressionante baard drijft hem naar een prachtig genuanceerde vertolking - you'll love him ánd you'll hate him - met een aanstekelijk hoog Bill Murray-gehalte. Deze heerlijk lichtvoetige prent werd neergepend en geregisseerd door Noah Baumbach, een getalenteerde dertiger - hij schreef mee aan 'The Life Aquatic With Steve Zissou' - die zijn vader, de in New York redelijk bekende intellectueel Jonathan Baumbach, in de jaren tachtig zag scheiden van zijn moeder, de filmcritica Georgia Brown. Die autobiografische achtergrond maakt dat je 'The Squid and the Whale' in feite kunt bekijken als een goudeerlijke emotionele podcast: eigenlijk stelt Baumbach een reeks privé-bestanden (met daarin jeugdherinneringen, gedachten, losse observaties en tónnen relativerende humor) via het bioscoopscherm ter beschikking van het grote publiek. U hoeft de bestanden alleen maar via uw netvlies down te loaden en ze naar uw hart te kopiëren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234