The Streets op Pukkelpop 2019: een aangenaam weerzien

Vijftien fucking jaar geleden was het dat Mike Skinner en zijn Streets voor het eerst en het laatst op Pukkelpop hadden gestaan (de affiche van 2011 vermeldt zijn naam, maar een zekere storm belette hem het spelen), en aangenamer wordt een weerzien zelden.

Hij kwam op in een regencape die hem droog tot in de Marquee had gebracht, en ging terwijl zijn fantastische band ‘Let’s Push Things Forward’ inzette meteen het publiek op de eerste rijen groeten. ‘Pleased to meet you, have a nice saturday. There’s no excuses my friend, let’s push things forward’. Een modus waarin Skinner het hele optreden lang zou blijven opereren: naadloos schipperend tussen het rappen van zijn eigen songs en het communiceren met het publiek.

‘We’ve got one hour, ladies and gentlemen, it’s saturday night, geezers need excitement’ . Dat het saturday was, was misschien toeval, maar The Streets hadden op geen beter moment geprogrammeerd kunnen staan, en voor Skinner was het een halszaak: de man is geboren voor saturday night, en hij stond erop ons er eentje te bezorgen die we ons nog lang zouden heugen.

Wat het verschil is tussen 2005 en 2019, wilde hij van ons weten. Het antwoord gaf hij zelf: dat vrouwen in 2019 kunnen crowdsurfen without being afraid of being sexually harassed. ‘If we shine a light on these problems they will disappear’. De eerste vrouw die de lucht inging, kreeg één van de drie flessen champagne die hij op het podium had klaarstaan. De rest van het publiek werd getrakteerd op hall of fame-versies van ‘It’s Too Late’, ‘Dry Your Eyes’ en ‘Weak Become Heroes’.

Nog een verschil tussen 2005 en 2019: de geniale maar lethargische rapper van weleer is een onvervalste entertainer geworden. ‘I beg you to have a good time,’ sprak hij, de ogen strak gericht op niemand in het bijzonder en de armen gespreid naar iedereen. ‘Let me help you become a better person’. Smeken had niet gehoeven, maar belofte maakte schuld die ruimschoots werd ingelost. We moesten in de ogen kijken van de dichtstbijzijnde persoon die we niet kenden, en vervolgens elkaars hand vasthouden. Het was ongemakkelijk, maar het gebeurde. ‘That’s how easy it is. This is the planet’. Het klonk grotesk, maar het voelde goed.

De twee overgebleven flessen champagne waren voor de jarige lichtman van The Streets. Skinner ging ze persoonlijk overhandigen, gedragen op handen van het publiek. Het was zaterdagavond, en het applaus dat opsteeg was voor ons allemaal. En geen vlag gezien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234