The Subs op Pukkelpop 2019: duracellkonijn, dorpsgek en discokikker in één persoon

Als elke act over een Jeroen De Pessemier zou beschikken, zouden er niet langer één-, twee- en driesterrenrecensies bestaan. The Subs doen niet aan middelmaat.

In de mallemolen van The Subs was scheef het nieuwe recht. Jeroen De Pessemier, Wiebe Loccufier en Martijn Ravesloot hadden zich voorgenomen vrede te nemen met niets minder dan een ravage. Wanneer The Pope of Dope (van Party Harders) vanop een troon in het publiek 'alles kapoet!' schreeuwde, zouden dat later profetische woorden blijken.

De Pessemier is een man die uitnodigt tot het gebruiken van clichés. Duracellkonijn. Dorpsgek. Discokikker. De stem, heupen en armen van The Subs was dat alles in één persoon. Hij is het soort frontman dat meer náást dan óp het podium staat. Na drie nummers hing hij al in een lichtmast, sprong hij naar beneden vanop drie meter hoogte en had hij de vloer van de Dance Hall lopen dweilen met zijn tong – ieder zijn fetisj.

Uit het tijdperk dat catchy curiosa naar de namen Digitalism, The Bloody Beetroots en Crookers luisterde, zijn The Subs het enige overblijfsel. ‘Concorde’, ‘Kiss My Trance’ hebben de tand des tijds doorstaan. Dat zag je aan hoe de overvolle tent uit de bol ging. Dat rook je aan de geur van ravezweet. Pukkelpop is voorbij halfweg en in de Dance Hall hing een parfum van pis, euforie en eau de kots – er waren geen betere omstandigheden om het Gentse dancecombo storm te zien houden.

Jeroen De Pessemier aanschouwde de puinhoop in een ensemble dat half stormtrooper, half bouwvakker was. Het zag er niet uit, maar hoewel de gemiddelde popact u dezer dagen probeert wijs te maken dat voorkomen minstens zo belangrijk is als goede songs, haalden The Subs hun slag thuis met, welja, goede songs. Het trio moest trouwens nauwelijks inboeten aan relevantie: ‘Blank’ (met een glansrol voor Glints) was een fantastische floorfiller.

‘UFO’ (met de Duitse popzanger Yves Paquet op) was de ‘99 Luftballons’ van de groep, maar dan minder internationaal en minder tijdloos. Kortom: de boog stond niet altijd gespannen, maar daar stond ‘Preacher’ tegenover, met een excellente Dvtch Norris als prediker van dienst. In de staart van de show zaten ‘Fuck That Shit’, ‘The Face of the Planet’ en ‘The Pop of Dope’ te popelen om lelijk huis te houden. Het resultaat: een ravage, wederom.

Het was een tijd stil rond The Subs. Als dat betekent dat ze nu een tijd héél aanwezig zullen zijn op de podia is die afwezigheid bij deze goedgemaakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234