'The Voice', de battles: van duet tot duel

De eertijds luidkeels gepropageerde ‘edele bedoelingen’ van het programma zijn het haasje: in ‘The Voice van Vlaanderen’ wordt heden het vleesmes bovengehaald. En het zal díép snijden.

De voorbije weken werd in die talentenjacht een gezelschap bijeengeranseld dat behalve bont (een kloeke baaierd aan maten, gewichten en leeftijden; en alleen al het team van Jasper Steverlinck bevat een Zinno, een Ziggy én een Zippora) voorlopig ook te uitgebreid is.

Vóór de liveafleveringen van start kunnen gaan, moet elke coach zijn ploeg - met elk gemiddeld zestien kandidaten - de komende weken uitdunnen tot er nog telkens zes kandidaten resten. Het startschot werd vorige vrijdag gegeven, middels duetten die de roepnaam (zonevreemd Engels blijft kennelijk wel de voertaal) ‘battles’ hebben meegekregen, en die telkens voor één iemand met een valse noot eindigt.


Ziggy Venneman

Van vier ‘Voice’-kandidaten, samen goed voor een vrolijke dwarsdoorsnede van het veld, krijgt u in Humo de bijsluiter: van hun roots tot de wortel aan de stok die ze zichzelf voorhouden. First up: Ziggy Venneman (38) uit Woumen, die zich maar nét een weg tot in de battle-afleveringen heeft weten te banen. Zijn diepkelige vertolking van ‘Papillon’ (een strategische keuze, nu Editors-frontman Tom Smith zich in religieuze hoogdagen gespecialiseerd heeft) was goed voor een wildcard, uitgereikt in de radiostudio van Q-Music. Hij werd ondergebracht bij coach Jasper Steverlinck, maar het zit er alweer op: Ziggy verloor zijn battle - een samenzang met de Torhoutse Mayken Hoessen - vorige week vrijdag.

HUMO Jij en Mayken brachten samen ‘9 Crimes’ van Damien Rice: het leek niet echt een nummer dat jou na aan het hart ligt.

Ziggy Venneman «Nee. Vooral in het begin had ik het er moeilijk mee. Ik ben een explosieve zanger. Ik zing bij voorkeur nummers die van heel diep komen en die ik er in één gulp tegen de microfoon kan uitgooien, terwijl die ‘9 Crimes’ voortdurend ergens in de maagstreek blijft hangen. Maar kom, nadat ik de tekst had ontleed, viel het beter mee. Dat gaat over aantrekken en afstoten, hè - kortom: heel herkenbaar voor wie al wat geleefd heeft. Daar kon ik dus wel iets mee. Niet genoeg, nee. Helaas (lacht). Maar in deze fase kregen we een nummer opgelegd: niets aan te doen.»


Bekijk '9 Crimes' met Ziggy en Mayken in The Voice:

HUMO Je bent last minute en via de achterdeur bij de selectie geraakt, en nu is het alweer gedaan. Is het sop de kool wel waard geweest?

Ziggy «Ja. Sterker: ik denk dat het - en ik wik mijn woorden - voor mij net op het gepaste moment gestopt is.

Je moet weten: ik ben geen vtm-kijker, ik heb ‘The Voice’ slechts toevallig ontdekt. Ik zag een zangprogramma waarin voor één keer niet op het uiterlijk werd gelet: fijn, de max, iets voor mij! Waarna ik internetgewijs een auditiefilmpje heb ingestuurd. De dag erna was ik het al bijna vergeten. En toen ik een week later door Q werd opgebeld, moest ik zelfs vragen waar ze het precies over hadden. Om maar te zeggen: ik dacht aanvankelijk dat het een programma was met een niet al te hoog mediagehalte. Nú besef ik dat dat nog geen klein beetje naïef gedacht was (lacht).

Ik speel in vier bands (Gazzomind, Drop Dead Neighbour, Koala en solo als Ziggy, red.) die zich allemaal min of meer in de underground ophouden. Dan is het, als je je voor zo’n programma engageert, niet evident om je geloofwaardigheid te behouden. Nu is me dat nog gelukt, maar ik weet niet wat het was geworden als ik deze ronde had overleefd. Wie weet laten ze je dan plots weten dat je contractueel verplicht bent om - ik zeg nu maar iets - een nummer van Will Tura in aangepaste kledij te brengen. Dan ben je dik gejost. En: dag, geloofwaardigheid!»

HUMO De makers van ‘The Voice’ gaan er, onder meer bij monde van presentatrice An Lemmens, nochtans prat op dat hún talentenjacht de kandidaten niets opdringt.

Ziggy «Ik geef toe: tot nu heb ik daar geen problemen van ondervonden, met de nadruk op die ‘tot nu’. Al hebben ze het - hun goed recht - natuurlijk wel geprobeerd: ik heb voet bij stuk gehouden toen ze op gegeven moment afkwamen met het voorstel om blauwe suède schoenen en een witte leren jas te dragen. ‘Euhm, néén!’ (lacht) Wie zegt dat hij alles wil doen om er toch maar te geraken, verloochent zichzelf. Ik zing al 24 jaar; ik zou het vreemd vinden om mij nu ineens voor te doen als een compleet andere mens.»

HUMO Tijdens die 24 jaar ben je ook langs Humo’s Rock Rally gepasseerd. In 1994 stond je met Rumble Creep zelfs in de finale: het Evil Superstars-jaar.

Ziggy «Supertof! Ik was toen nog jong - een jaar of 21 - en héél nerveus. We hadden ook pech met de loting: in de finale werden we als eerste groep van de dag het podium opgestuurd. De bedoeling was dat we met ons eerste nummer zouden starten op het moment dat de deuren opengingen. Gevolg: we begonnen te spelen voor een compleet lege zaal, waarna het volk gaandeweg naar binnen kwam. Maar: een héle belevenis, hè.

Het waren andere tijden. In ’94 waren er - ik geef een voorbeeld - in Aalst welgeteld vier groepen: twee goeie en twee slechte. Nú zijn er in Aalst honderd: vijftig goeie, maar ook vijftig slechte. Toen traden we met Rumble Creep wekelijks twee à drie keer op, en we beseften niet dat dat de gouden jaren waren. Tegenwoordig moet je vechten om ergens te mogen optreden. De organisatoren zeggen: ‘Oké, jullie zijn goed, maar jullie vragen er wel geld voor. Ik heb hier nog een andere goede groep, en die vraagt niets.’ Veel muzikanten treden gratis op, en dat vind ik verschrikkelijk spijtig. Meer nog: het is stielbederf. We moeten toch onze instrumenten kopen en onze benzine betalen? Aan je cd's verdien je sowieso al niets, waar moet je het dan wél nog uit halen? Niet dat het mij om het geld te doen is, maar het is een vorm van respect.

Ooit ben ik van een halftime- naar een fulltimejob overgeschakeld, alleen maar om mijn muziek te kunnen bekostigen: ik weet nog dat ik dat toen schandalig vond (lacht). Tegenwoordig werk ik met mensen met een verstandelijke beperking in een dagcentrum in Klerken, een fantastische job. Eigenlijk ben ik pas rond mijn dertigste gaan studeren. Daarvóór had ik geen diploma - ik heb elf jaar tegen mijn zin gewerkt. Ik moest alles aanvaarden wat ze me wilden aanbieden. Ik heb in fabrieken gewerkt waar ik vier maanden lang alle machines mocht kuisen in een ruimte waar het dertig graden is, en waarna ik de deur gewezen werd. Ik heb het allemaal meegemaakt.

Toen ik de kans zag om als volwassene toch nog een diploma te behalen, onder meer dankzij de VDAB, heb ik die niet met twee handen, maar met twee handen én twee voeten gegrepen. En nu doe ik iets wat ik altijd al wou: mensen ondersteunen die dat nodig hebben. Ik heb nu mijn droomjob. Ik heb chance gehad in mijn leven.»

HUMO Beschouw je het als een luxe om overdag je brood te verdienen en je in je vrije uren te ontspannen met optredens? Of hoop je nog altijd om ooit fulltime met je muziek aan de bak te kunnen?

Ziggy «Dat is... een moeilijke vraag. Het geval wil dat ik net zes maanden loopbaanonderbreking heb genomen om mij nog eens vollédig te kunnen geven. Ik zat er al even over te tobben. Twee maanden vóór ‘The Voice’ zat ik zelfs een tijdje in de put. ’t Was een periode waarin we veel optraden: veel toffe optredens, maar ook veel waarbij het de helft van het publiek zichtbaar aan de reet kon roesten dat wij daar iets op het podium stonden te doen. Of erger: waarbij we voor twee à drie man aan het spelen waren. Voor de zovéélste keer. Het is erg moeilijk om dan níét te denken: wat sta ik hier nu feitelijk te doen?

En - heel vreemd - door dit programma heb ik het gevoel dat ik, na 24 jaar, eindelijk wat respons krijg op wat ik doe. Respons die bovendien van méér dan twee of drie mensen komt (lacht). Er komen bijvoorbeeld ook veel meer aanvragen voor optredens binnen. Dat maakte het even moeilijk te combineren met mijn werk, dus neem ik nu die loopbaanonderbreking. We zien wel wat de toekomst brengt.

Wie een half jaar niet werkt, moet het natuurlijk met een klein budget stellen, maar het voordeel is dat ik redelijk makkelijk kan rondkomen van een zeer beperkt inkomen. Ik heb vroeger heel lang geen andere keuze gehad.»

HUMO Ik koester het vermoeden dat de dagen zeldzaam zijn waarop níémand binnen jouw gehoorsafstand een clevere verwijzing naar Ziggy Stardust uitspreekt. Heb je je naamgevers daar ooit uitgebreid voor bedankt?

Ziggy «Onlangs las ik op één of andere mediasite een discussie tussen twee gasten over mij. Het ging ongeveer als volgt: ‘Ik zeg het u, jong: die gast heet écht Ziggy Stardust.’ ‘Maar nee, dat is een figuurke uit een oud nummer.’ - ‘Toch, toch. Ik heb het Jasper Steverlinck zélf horen zeggen!’ (lacht) Ik ben een heel grote Bowie-fan - vooral ‘1. Outside’ vind ik een onwaarschijnlijk goede plaat - en verder doet iedereen met die naam wat hij wil.

Verder kijk ik zelf nog het meest op naar Tricky en Nick Cave -maar dan Cave toen die nog heel jong was, en kwaad op iedereen.»

HUMO Twee figuren die levensfases hebben meegemaakt waarin ze verwoed met de wereld in de clinch lagen. Voel je de Woede ook in jou borrelen?

Ziggy «Ja, ergens wel. Ik noem dat: de frustraties van het leven. De demonen die bevrijd moeten worden (lacht). Geen idee waar dat vandaan komt. Behalve misschien dat ik een enorme gevoelsmens ben. Daarom ook ben ik vegetariër geworden. Ik kan er bijvoorbeeld niet meer tegen dat een dier geen dier kan zijn; geen levend wezen, maar in de eerste plaats een consumptieproduct.»

HUMO Het publiek als psychiater, het podium als ligbank?

Ziggy «Ik denk het. Er stapelen zich bepaalde frustraties op in mijn lichaam, en die móéten eruit. Als ik twee maanden niet heb opgetreden, dan zie je dat aan mij (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234