The Walking Dead Seizoen 2

De serie: Fans maakten zich meer dan een beetje zorgen over ‘The Walking Dead’.

Kort na het aflopen van de eerste jaargang raakte namelijk bekend dat Frank Darabont, de man die jarenlang had gevochten om het project op tv te krijgen en er als producer in geslaagd was ­– het blijft een onwaarschijnlijke krachttoer – van een zombiereeks waarin niet op een overgebeten strot meer of minder wordt gekeken het grootste succes van de Amerikaanse kabelzender AMC (ook het huis van topreeksen als ‘Mad Men’ en ‘Breaking Bad’) te maken, door de AMC-bazen aan de deur was gezet. Zo mogelijk nog verontrustender waren de berichten dat het conflict ging over de samenstelling van het scenaristenteam én het voornemen van de AMC-top om het budget van de serie te halveren. De vrees dat ‘The Walking Dead’ daarmee flink aan kwaliteit zou inboeten, bleek echter ongegrond. Integendeel: het tweede seizoen kan niet alleen probleemloos naast de overigens ook niet helemaal foutloze eerste reeks staan, op heel wat vlakken is het zelfs béter. Al was het maar omdat we dit keer dertien afleveringen voor de kiezen krijgen in plaats van de toch wel héél snel voorbijvliegende zes episodes van de eerste jaargang.

Jazeker, er zitten opvallend minder zombies in, en de keuze om Rick Grimes (Andrew Lincoln) en zijn ondertussen al flink uitgedunde groepje overlevers een half seizoen – voor sommigen wellicht tergend lang – op één enkele locatie te parkeren (een boerderij waar ze andere overlevenden treffen en ze relatief veilig zijn voor de op vers mensenvlees jagende ondoden), zou je kunnen beschouwen als een slimme manier om te besparen – de uitgestorven, halfverwoeste steden en grommende zombiemassa’s uit het eerste seizoen zullen ongetwijfeld ook wel een bom dollars hebben gekost. Minder cynische geesten zullen opmerken dat de schrijvers nu tenminste de kans hebben gekregen (én gegrepen) om de personages wat meer uit te werken. Types die er in de eerste serie haast voor spek en bonen bijliepen, treden ineens verrassend op de voorgrond, en de onvermijdelijke, steeds hoger oplopende conflicten en ruzies tussen de overlevenden zijn minstens zo spannend als hun bloederige clashes met de zombies. Doordat de zombies maar af en toe opduiken, krijgen hun aanvallen dubbel zo veel impact. Liefhebbers van het genre hoeven overigens niet te wanhopen: in de tweede helft van het seizoen en volgens kwatongen in een reactie op de afkalvende cijfers (in de VS werd het seizoen in twee delen uitgezonden) schakelt de serie een paar versnellingen hoger en gutst de gore weer overvloedig van het scherm, stapelen zich de verrassingen – met de terugkeer van oude bekenden, de aanvoer van een pak nieuwe gezichten en het al dan niet schokkende afscheid van enkele vaste waarden – in hoog tempo op, en worden – onder andere met een klapper van een finale – de lijnen uitgezet voor een derde seizoen waar u samen met alle voorheen zo sceptische kniesoren van fans likkebaardend naar kan uitkijken. We hopen wel van harte dat ze er bij AMC niet wéér de helft van het budget afdoen.

Extra’s: Audiocommentaren, een halfuur weggelaten scènes en een handjevol featurettes over onder andere de effecten, de soundtrack en de originele stripreeks.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234