null Beeld

The White Stripes - Icky Thump

Er wordt heel veel goede muziek gemaakt op onze planeet. Leuke muziek, ook. Aardige muziek. Aangename muziek. Maar af en toe duikt er een groepje op dat méér doet met een mens.

De Pistols en de Ramones, bijvoorbeeld, of The Velvet Underground en de Stooges. De jonge Kinks. Nirvana. De Stones ten tijde van 'Exile on Main Street', Hüsker Dü ten tijde van 'Warehouse: Songs and Stories', en de Pixies. Het soort groepen waarvan je heel zeker weet: dit is anders, unieker en beter dan de concurrentie, dit is muziek die door de komende generaties ontdekt en herontdekt zal worden. The White Stripes zijn één van die zeldzame groepjes. Dat bewijzen ze volgens ons al vijf platen lang, en voor de hardhorigen en hardleersen onder u hebben ze nu 'Icky Thump' gemaakt, hun bij vlagen uitermate verrassende zesde, die alle twijfels die iemand nog zou kúnnen hebben onverbiddelijk van tafel veegt.

undefined

The White Stripes verrassend? Welja, omdat er bijvoorbeeld op 'Conquest' een mariachitrompet met Jacks gitaar komt duelleren. Of wat dacht u qua surprise van de doedelzak op 'Prickly Thorn' én op 'St. Andrew', een door Meg geijlde doodstrijdssong die qua krassen niet moet onderdoen voor 'Black Angel's Death Song' van de Velvets?

Niet dat The White Stripes nu opeens gestopt zijn met rocken, wel integendeel. In het rond een Zeppelineske riff gebouwde titelnummer maakt Jack zich druk over het racisme in zijn land ('White Americans, what? Nothing better to do? Why don't you kick yourself out, you're an immigrant too?'), 'Bone Broke' is opwindende, primaire rock-'n-roll met een uitermate gemene AC/DC-intro (de AC/DC ten tijde van 'High Voltage', bedoelen we), en het heftig donderende 'Little Cream Soda' is helemaal opgetrokken uit zwaarmetalen gitaren en voorzien van een tekst waarin Jack White hardop naar eenvoudiger tijden lijkt te verlangen: 'There was a time when all I wanted was my ice cream colder, and a little cream soda, oh well oh well. But now my mind is filled with rubber tires and forest fires, oh well oh well oh well'.

Wéér helemaal anders maar al evenzeer fantastisch is 'Rag and Bone', waarin de Stripes zich opwerpen als de behoeders van alles wat door anderen voor waardeloze ouwe rommel wordt gehouden: 'Bring out your junk and we'll give it a home.' En de hoogtepunten blijven uit alle richtingen op de luisteraar afkomen: '300 m.p.h. Torrential Outpoor Blues' is een door woeste gitaaruitbarstingen opengescheurde blues; 'A Martyr for My Love for You' is Jacks eigen 'Jolene', een prachtsong met een prachttekst over de pijn en wanhoop die liefde soms meebrengt; 'Catch Hell Blues' een machtig slidegitaarnummer dat zijn titel helemaal waarmaakt; en 'Effect and Cause' een in een lekkere hillbillydeun verpakte opgestoken middenvinger naar iedereen die hem ooit een mes in de rug stak, én een uitmuntende afsluiter.

'Icky Thump' is een nu al klassieke plaat van één van die zeldzame groepen die er écht toe doen. Wij vinden het geweldig 'm zomaar in huis te hebben en elke dag te kunnen spelen. Moet u echt ook eens proberen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234